باشگاه خبرنگاران جوان - «آرش آشتیانی»، مجری و برنامه‌ساز اسبق شبکه منوتو، «فاطمه معتمدآریا» چهره سرشناس سینمای ایران، «علی عظیمی» وکالیست بند به‌تاریخ‌پیوسته «رادیو تهران» و همسر آهنگرانی و همچنین «منیژه حکمت»، تهیه‌کننده و مادر این مستندساز در شب نمایش تمرین‌هایی برای یک انقلاب در این جشنواره حضور داشتند و استیج را به‌مثابه یک استادیوم کم‌جمعیت فوتبال برای کارگردان مستند «ترانه» پر کردند تا او در میان مدعیان سینمای دنیا احساس کمبود نکند و از طعم شیرین شهرت اندکی بچشد.

کن مانند اسکار، گلدن گلوب و بسیاری از جشنواره‌ها و جشن‌های سینمایی مملو از زرق‌وبرق است و کاملا طبیعی‌ست که بخشی از فیلمسازان آرت‌هاوسی و روشنفکرمآب -که زمانی در بخش رسمی و شرعی سینمای ایران گذرانده‌اند- را به خود جلب کند.

اما دلیل حضور پگاه آهنگرانی در کن را باید با تغییر زاویه نگاه طوری دیگری تحلیل کرد تا اسیر نتایج همیشگی نشد. بازیگر «دختری با کفش‌های کتانی» به کن نیامده تا جنبه هنرمندانه فیلمش را به رخ منتقدان سینمایی و خوره‌های فیلم بکشد؛ او به آن‌جا رفته تا وظیفه خود به‌مثابه یک پیاده‌نظام را در جنگ نرم میان ایران و اروپای دربند به‌جا بیاورد. اما نه به‌عنوان سرباز فرهنگی ایران اسلامی یا هرآنچیزی که همفکرانش به آن اعتقاد دارند، بلکه در جایگاه کسی که باید لطف ارباب سفید -در اینجا «تی‌یری فرمو» مدیر هنری فستیوال- را جبران کند. 

آهنگرانی در حاشیه نمایش مستندش از اینترنت، اعدام، آزادی، حقوق بشر و انقلاب گفت تا به نقش عامل اصلی اغلب مصائب، یعنی دشمنی که به او در فستیوال‌ها و جشنواره‌ها راه داده اشاره نکند. سربازان فارسی‌ز‌بان غرب فرهنگی و سلطنت‌طلب‌های مخفی-خجالتی در تمام این سال‌ها، فرهنگ شهرت را پله کردند تا با پر کردن رزومه خویش، تمام‌قد به نفع آمریکا، اروپا، اسرائیل و حتی برخی از شیخ‌نشین‌های جنوب خلیج فارس موضع بگیرند! 

اکت پگاه آهنگرانی و آهنگرانی‌ها را صرفا نمی‌توان با زدن برچسب «وطنفروش» بر پیشانی‌شان تحلیل و بایگانی کرد، چون این عبارت کُنه شخصیت این افراد را توضیح نمی‌دهد و صورت مسئله را آنطور که موردعلاقه‌شان است، ساده می‌کند. آهنگرانی مانند بسیاری از شُهره‌هایی که پیش از او ایران را به باغ اروپا و بهشت آمریکا ترک کردند نماینده بخش «لمپن انتلکت» سینمای فارسی است.

بخشی که بود و نبودشان هیچ تاثیری بر اقتصاد هنر ندارد، اما بلدند که خیابان را علیه خواست اصلی مردم برای برپایی عدالت داغ کنند و اعتراض و کنش اجتماعی را به لجن بکشند. بازیگر «ورود آقایان ممنوع» اگرچه اکنون در حال خوشگذرانی در جنوب فرانسه است ولی باید بداند که عمر این بهار آنقدر‌ها هم که فکرش را می‌کند طولانی نیست، زیرا سفله‌ها راهی به باغ اروپا ندارند.

منبع: فرهیختگان