دکمه «ارسال» را بیمحابا نزنید!
فضای مجازی، پلی است که ما را به هم وصل میکند، اما گاهی این «پل» به دلیل نبودِ زبان بدن و لحن صدا، بسیار لغزنده است.
باشگاه خبرنگاران جوان - فضای مجازی، پلی است که ما را به هم وصل میکند، اما گاهی این «پل» به دلیل نبودِ زبان بدن و لحن صدا، بسیار لغزنده است. آیا در این جهانِ پر از پیکسل، اخلاق و خوشخلقی هنوز جایگاهی دارد؟
چرا در فضای مجازی، شخص دیگری میشویم؟!
وقتی ما در فضای مجازی با کسی صحبت میکنیم، به دلیل فاصله فیزیکی و عدم مشاهده واکنشهای چهره مخاطب، دچار نوعی «شکاف همدلی» میشویم. ما گاهی فراموش میکنیم که پشت آن صفحه نمایش، یک انسان با احساسات، رنجها و حساسیتهای مشابه ما نشسته است. در نتیجه، ممکن است بیمحاباتر حرف بزنیم یا در خوشخلقی کوتاهی کنیم.
این چسب را همه لازم دارند!
روانشناسان ارتباطات تأکید میکنند که ارتباطات دیجیتال، ناقص هستند. در ارتباطات رودررو، بخش بزرگی از پیام ما از طریق لحن صدا و زبان بدن منتقل میشود؛ وقتی اینها را در پیامرسانها حذف میکنیم، «لحن» ما از بین میرود. در چنین شرایطی، «خوشخلقی» تنها یک امر اخلاقی نیست، بلکه یک تکنیکِ تنظیمکننده هیجان است. خوشخلقیِ آگاهانه، مانند چسبی است که شکافهای معناییِ پیامهای متنی را پر میکند و مانع از سوءتفاهمهای ویرانگر میشود.
با این ۳ اصل، همیشه برنده روابط باشید!
۱. قانونِ «وقفه قبل از ارسال»:
اگر پیامی دریافت کردید که باعث خشم یا ناراحتی شما شد، بلافاصله پاسخ ندهید. این قانون را بگذارید که قبل از زدن دکمه ارسال، ۲ دقیقه تأمل کنید. از نظر فیزیولوژیک، این وقفه به مغز شما اجازه میدهد از حالت «واکنشِ هیجانی» خارج شده و به حالت «پاسخِ منطقی» برسد.
۲. پذیرشِ «عدم شفافیتِ متن»:
همیشه به یاد داشته باشید که نوشتهها خنثی هستند؛ این ذهن ماست که به آنها بارِ عاطفی میدهد. وقتی از کسی پیامی میخوانید، سعی کنید آن را با «خوشبینانهترین لحنِ ممکن» در ذهنتان بازخوانی کنید، مگر آنکه خلافش ثابت شود.
۳. شخصیتسازی در فضای مجازی:
فضای مجازی، تریبونِ شخصیتِ ماست. اخلاق در اینجا، یعنی همانطور که در خانه یا محیط کار با مهربانی و احترام رفتار میکنیم، اینجا هم آن را حفظ کنیم. به خودتان بگویید: «آیا من اگر الآن روبروی این فرد نشسته بودم، باز هم همین را با همین لحن میگفتم؟» اگر پاسخ منفی است، آن پیام برای ارسال مناسب نیست.
در تمرین هوشیاری هیجانی موفق باشید!
ارتباطات ما در فضای مجازی، بخشی از کیفیتِ کلیِ زندگی ماست. خوشخلقی در پیامرسانها، تمرینِ «هوشیاری هیجانی» است. هر بار که تصمیم میگیرید با وجودِ فاصله، مهربانانه بنویسید، در واقع دارید به مغز خود آموزش میدهید که در دنیای واقعی هم با دیگران ارتباطی انسانیتر و باکیفیتتر برقرار کند. اخلاق در فضای مجازی، اولین قدم برای سلامت روان در دنیای واقعی است.
منبع: فارس
بازخوانی یک پرونده جنایی؛
حس عجیب برای کشف قتل پیرمرد
رئیس مرکز پژوهشهای مجلس:
متوسط حداکثر قیمت مطلوب بنزین آزاد از نظر مردم حدود ۱۰ هزار و ۱۰۰ تومان برآورد شده است
