باشگاه خبرنگاران جوان- معاویة بن عمار به امام صادق (ع) عرض کرد: دعایی برای روزی به من تعلیم دهید. حضرت دعایی به او آموخت که معاویة بن عمار درباره آن می‌گوید: «من دعایی روزی‌آورنده‌تر از آن ندیده‌ام.»

امام صادق (ع) فرمود: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِکَ الْوَاسِعِ الْحَلَالِ الطَّیِّبِ رِزْقاً وَاسِعاً حَلَالًا طَیِّباً بَلَاغاً لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ صَبّاً صَبّاً هَنِیئاً مَرِیئاً مِنْ غَیْرِ کَدٍّ وَ لَا مَنٍّ مِنْ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ إِلَّا سَعَةً مِنْ فَضْلِکَ الْوَاسِع؛ فَإِنَّکَ قُلْتَ: ﴿وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ﴾، فَمِنْ فَضْلِکَ أَسْأَلُ وَ مِنْ عَطِیَّتِکَ أَسْأَلُ وَ مِنْ یَدِکَ الْمَلْأَى أَسْأَل.»

در این دعا، از خداوند درخواست رزق گسترده، حلال و پاکیزه و روزی‌ای که برای دنیا و آخرت کافی باشد، شده است.

این روایت در کتاب «الکافی» اثر شیخ کلینی، جلد دوم، صفحه ۵۵۰، حدیث اول آمده و مرحوم آیت‌الله سیداحمد زنجانی نیز آن را در «اربعینیات»، اربعین سوم، حدیث ۳۸، صفحه ۲۲۲ نقل کرده است.

منبع: فارس