باشگاه خبرنگاران جوان - عقربه‌های ساعت میانه روز را نشان می‌دهند؛ همان ساعات پرتکاپویی که خستگی روی شانه‌ها سنگینی می‌کند و ناگهان شنیدن یک تکه‌پرانی از همکار، خواندن یک ایمیل توهین‌آمیز یا لحن تندِ یک ارباب‌رجوع، مثل جرقه‌ای به انبار باروتِ اعصابمان می‌افتد. دلمان می‌خواهد همان لحظه یک جواب دندان‌شکن بدهیم و بارِ سینه‌مان را خالی کنیم! اما آن ترمزدستیِ پنهانی که قرار است ما را از یک پشیمانیِ کش‌دار نجات دهد، مهارتی ظریف به نام «ایجادِ فاصله» است. مهار خشم لحظه‌ای در همان چند ثانیه بین شنیدنِ حرفِ تلخ و باز کردن دهان برای پاسخ‌دادن، مرزِ باریک میان حفظ حرمت‌ها و فروریختنِ پل‌های ارتباطی ماست.

چراغ‌قرمز مغز را روشن کنید

وقتی در کسری از ثانیه مورد هجوم یک تنش بیرونی قرار می‌گیریم، بخش هیجانی مغز پیش‌دستی کرده و ما را برای حمله کلامی یا واکنشی تند آماده می‌سازد. در این لحظات بحرانی، انگار افسار اختیار از دست ما خارج می‌شود و کلماتی را به زبان می‌آوریم که متعلق به منِ واقعی ما نیستند. ما انسان‌ها ظرفیت آن را داریم که بسیار بزرگ‌تر از اتفاقات ناخوشایند پیرامونمان باشیم؛ تا با صبوری و طمأنینه، اصالت، متانت و بزرگواری درونی‌مان را نشان دهیم. برای رسیدن به این نقطهِ امن و خردمندانه، باید به بخش منطقی مغز (کورتکس) زمان بدهیم تا بیدار شود و کنترل اوضاع را به دست بگیرد.

۳ گام ساده برای مهار خشم لحظه‌ای پیش از انفجار

دفعه بعد که احساس کردید ضربان قلبتان تند شده و کلماتِ برنده‌ای نوک زبانتان آماده پرتاب هستند، قبل از هر اقدامی این تمرین ۱۰ ثانیه‌ای را پیاده کنید تا ورق برگردد:

نفس‌های عمیق و آگاهانه (ثانیه ۱ تا ۳): به‌محض دریافت محرکِ منفی، چشم‌ها را برای یک‌لحظه کوتاه ببندید و سه نفس عمیق بکشید. این کار تنفسِ منقطعِ شما را تنظیم کرده، به بدن پیام می‌دهد که خطر جانی در کار نیست و سیستم عصبی را از حالتِ آماده‌باش خارج می‌کند.

شمارش معکوس در سکوت (ثانیه ۴ تا ۸): بدون اینکه طرف مقابل متوجه شود، در دلتان از ده تا یک بشمارید. این ثانیه‌های ارزشمند، همان فاصلهٔ حیاتی است که اجازه می‌دهد آتش درونی فروکش کرده و عقلانیت جایگزینِ هیجانِ مهارگسیخته شود.

انتخابِ بهترین واکنش (ثانیه ۹ و ۱۰): حالا که از منطقه خطر عبور کرده‌اید، از خود بپرسید: «آیا این جواب تند، شخصیتِ آرامِ مرا زیر سؤال نمی‌برد؟» حالا می‌توانید با سکوتی پرمعنا، پاسخی کوتاه، یا حتی یک لبخندِ عبورکننده، وسعت روح و بزرگ‌منشی خود را به نمایش بگذارید.

تولدی دوباره در دلِ روزمرگی‌ها

این ۱۰ ثانیه مکث، یک عقب‌نشینی یا ضعف نیست، بلکه یک فتحِ بزرگِ درونی است. وقتی یاد می‌گیریم بین اتفاقات بیرونی و واکنش‌های خودمان یک حریمِ امن بسازیم، در واقع فرمانروایِ بی‌چون‌وچرایِ خلقیات خود شده‌ایم. عبور موفقیت‌آمیز از این طوفان‌های کوچکِ روزانه، به ما حس قدرت و رهایی می‌بخشد. مهار خشم لحظه‌ای نه‌تنها روابط کاری و خانوادگی ما را سالم نگه می‌دارد، بلکه باعث می‌شود شب‌ها با وجدانی آسوده و قلبی سرشار از آرامش به خواب برویم؛ چرا که می‌دانیم در برابر هر تندی و نامهربانی، ما محکم ایستاده‌ایم و زیباترین و اصیل‌ترین وجهِ انسانیِ خود را ارائه داده‌ایم.

منبع: فارس