باشگاه خبر نگاران جوان، ایلیا محمدی- پاراگوئه با لقب معروف «آلبی‌روخا» سفید و قرمزه، یکی از تیم‌های سنتی و سخت‌جان آمریکای جنوبی است که در جام جهانی ۲۰۲۶ در گروه D با آمریکا، استرالیا و ترکیه هم‌گروه شده است.

این تیم به خاطر سبک بازی دفاعی، فشرده و فیزیکی‌اش شناخته می‌شود؛ تیمی که بیشتر از زیبایی فوتبال، روی نتیجه گرفتن و خراب کردن برنامه حریف تمرکز دارد. بهترین عملکرد پاراگوئه در جام جهانی به سال ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی برمی‌گردد؛ جایی که این تیم برای نخستین بار به مرحله یک‌چهارم نهایی رسید. پاراگوئه در آن دوره با ساختار دفاعی منظم و بازی بسته، تا مراحل پایانی پیش رفت و در نهایت مقابل اسپانیا، قهرمان آن دوره، حذف شد.

یکی از مهم‌ترین لحظات تاریخ پاراگوئه، صعود مقابل برزیل در کوپا آمریکا ۲۰۱۱ بود که در ضربات پنالتی رقم خورد و یکی از شگفتی‌های آن تورنمنت محسوب شد. این تیم در طول تاریخ بارها مقابل قدرت‌های بزرگ بازی‌های نزدیک و سختی ارائه داده و نشان داده حریف راحتی نیست. شکست مقابل اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ همچنان یکی از تلخ‌ترین لحظات فوتبال پاراگوئه است؛ مسابقه‌ای که با وجود فرصت‌های مهم، از رسیدن به نیمه‌نهایی بازماند.

نسل فعلی پاراگوئه ترکیبی از بازیکنان لژیونر و استعدادهای جوان است، میگل آلمیرون، خولیو انسیسو، گوستاوو گومس،عمر آلدرته،دیگو گومس ،رامون سوسا ،در تاریخ فوتبال این کشور نیز خوزه لوئیس چیلاورت دروازه‌بان افسانه‌ای و گلزن، یکی از نمادهای اصلی پاراگوئه محسوب می‌شود.

فوتبال در پاراگوئه بخش مهمی از هویت اجتماعی و فرهنگی مردم است. هواداران این تیم فضای بسیار احساسی و پرتنشی در ورزشگاه‌ها ایجاد می‌کنند. پاراگوئه به داشتن تیم‌های سخت‌جان و مدافعان فیزیکی معروف است؛ تیمی که حتی بدون ستاره‌های بزرگ هم می‌تواند برای هر حریفی دردسر ایجاد کند.

پاراگوئه شاید در لیست مدعیان قهرمانی نباشد، اما همیشه یکی از خطرناک‌ترین و غیرقابل پیش‌بینی‌ترین تیم‌های جام جهانی بوده؛ تیمی که می‌تواند مسیر یک گروه را کاملاً تغییر دهد.