باشگاه خبرنگاران جوان - حتماً برای شما هم پیش آمده که با صدای زنگ ساعت بیدار شوید، اما ذهنتان پر از خستگی و ابهام باشد؛ انگار که از همان ثانیه اول در یک کلاف سردرگم گیر افتاده‌اید و تا شب فقط دور خودتان می‌چرخید تا کار‌ها تمام شوند. وقتی روزمان را بدون هیچ قطب‌نمای درونی شروع می‌کنیم، طبیعی است که در دریای کار‌های خانه، دغدغه‌های معاش، ترافیک و خستگی‌ها غرق شویم و شب با حس بیهودگی به خواب برویم. در چنین شرایطی، داشتن یک نیت روزانه شبیه به روشن‌کردن یک چراغ در اتاقی تاریک است. اگر یاد بگیریم پیش از شروع دویدن‌های روزمره، ساعت ذهنمان را روی یک هدف والای درونی تنظیم کنیم، تمام آن روزمرگی‌های خسته‌کننده جای خود را به یک مسیر روشن، گرم و معنادار می‌دهند.

تکنیک «یک کلمهٔ ویژه»؛ قطب‌نمای درون شما

تغییردادن حس و حالِ کل روز، نیاز به کار‌های پیچیده ندارد. کافی است از تکنیک «یک کلمهٔ ویژه» استفاده کنیم. این مهارت به ما کمک می‌کند تا برای هر روزمان یک تم و رنگ مشخص انتخاب کنیم. فرض کنید امروز می‌دانید که کار‌های خانه مکرر و زیاد است یا قرار است با چالش‌های شغلی روبه‌رو شوید. در همان چند ثانیه اول بیداری، پیش از آنکه گوشی موبایل را بردارید، یک کلمه را به‌عنوان هدف امروزتان در قلب خود برجسته کنید؛ مثلاً «صبور»، «شکرگزار»، «گره‌گشا» یا «آرامش‌بخش». این کلمه، همان لنگرگاهی است که در طوفان‌های طول روز، شما را در امان نگه می‌دارد.

چگونه با نیت روزانه به کارهایمان روح ببخشیم؟

وقتی کار‌های معمولی را به یک ارزش درونی گره می‌زنیم، دیگر هیچ کاری در طول روز بیهوده و تکراری نیست. برای اجرای این مهارت ظریف، قدم‌های ساده زیر را امتحان کنید:

مکثِ پیش از طلوع: صبح که چشم باز می‌کنید، به‌جای مرور سریعِ غصه‌ها یا فهرست کار‌های ناتمام، فقط ۳۰ ثانیه در جای خود بمانید. یک نفس عمیق بکشید و از اینکه فرصت یک شروع دوباره را دارید، در دلتان قدردانی کنید.

انتخاب کلمهٔ امروز: باتوجه‌به برنامه آن روز، کلمه ویژه‌تان را انتخاب کنید. با خود بگویید: «امروز قصد دارم فقط مهربان باشم» یا «امروز می‌خواهم پایداری را تمرین کنم».

گره‌زدن روزمره به آسمان: حالا کار‌های عادی را به این نیت متصل کنید. با این نگاه، پختن غذا دیگر فقط یک وظیفه خسته‌کننده نیست؛ بلکه بهانه‌ای است برای تزریق عشق و سلامتی به جسم و جان عزیزان‌تان. لبخندزدن به همسر یا فرزند در ابتدای صبح، تمرینی برای همان «مهربانی» است که نیت کرده بودید و این به نوعی گره خوردن روزانه با یکی از اسماء الهی است.

بازگشت به مسیر در لحظه تنش: در طول روز قطعاً لحظاتی پیش می‌آید که کلافه شوید یا کسی شما را برنجاند. در آن لحظه، یک مکث کوتاه کنید، کلمه ویژه خود را به یاد بیاورید و به خود بگویید: «من امروز قرار بود صبور باشم، پس از این تنش عبور می‌کنم.»

تولد دوباره در پایان روز

روز‌های ما از همین لحظات کوچک، گذرا و به‌ظاهر تکراری ساخته می‌شوند. وقتی یاد می‌گیریم فرمان ذهنمان را در دست بگیریم، دیگر اسیر اتفاقات و تلخی‌های بیرون نیستیم. خستگی‌های جسمی شاید همچنان پابرجا باشند، اما حالا معنایی زیبا و عمیق پشت آنهاست که روحیه‌مان را جلا می‌دهد. با تمرین و تکرار این نیت روزانه ساده، شب‌ها به‌جای حسرت و کلافگی، با قلبی آرام و لبخندی از سر رضایت چشم‌هایمان را می‌بندیم؛ چرا که می‌دانیم تک‌تک دقایق امروزمان را، با آگاهی، عشق و هدفی روشن زندگی کرده‌ایم.

منبع: فارس