باشگاه خبرنگاران جوان - در اندیشه دینی ما، «ایستادگی در برابر بیعدالتی» نه یک انتخاب داوطلبانه، بلکه ضرورتی اخلاقی برای پیافکندن آیندهای انسانی است. قرآن کریم به ستمگران هشدار میدهد که مهلت الهی را به معنای فراموشی نپندارند: «گمان مبر که خدا از کردار ظالمان غافل است؛ بلکه [کیفر] آنها را به روزی وامیگذارد که چشمها در آن خیره میماند.» (ابراهیم: ۴۲). امروز فلسطین همان صحنه آزمونی است که فراتر از یک مناقشه جغرافیایی، به نماد مقاومت نسلهای تحت سلطه رسانه بدل شده است.
واژه «صهیون» در اصل به مکانی مقدس در بیتالمقدس اشاره دارد، اما جنبش صهیونیسم در قرن ۱۹ این مفهوم را به نفع اهداف سیاسی مصادره کرد. اندیشمندانی چون «موشه منوهین» تأکید میکنند که صهیونیسم حاصل تعصبات ناسیونالیستی اروپاست، نه الزامات آیین یهود. در واقع، در هیچیک از متون اصیل (تورات و تلمود)، تشکیل حکومتی سیاسی پیش از ظهور منجی تکلیف نشده است. قرآن کریم نیز ریشه سختیِ دل و پیمانشکنی این گروه را چنین بازگو میکند: «پس به سزای پیمانشکنیشان، آنان را از رحمت خود دور ساختیم و دلهایشان را سخت گردانیدیم.» (مائده: ۱۳).
رژیم صهیونیستی بر پایه دکترین «تئودور هرتزل» بنا شده است؛ نگاهی که مرزهای این رژیم را نه بر اساس حقوق بینالملل، بلکه منوط به میزان مهاجران میداند. از جنگ ۱۹۴۸ تا امروز، راهبرد ثابت این جریان بر «تصاحب زمین از طریق ارعاب» و «پاکسازی نژادی» استوار بوده و جنگطلبی را به عنصر تفکیکناپذیر حیات خود بدل کرده است.
سیطره بر افکار عمومی، خطرناکترین بُعد صهیونیسم است. خاخام «راشورون» در قرن ۱۹ اعلام کرد که مطبوعات پس از طلا، دومین ابزار استیلا بر جهان هستند. امروزه شاهدیم غولهای رسانهای غرب و صنعت هالیوود، با وجود جمعیت آماری اندک یهودیان، چگونه در خدمت بازنمایی مثبت از اسرائیل و تخریب هویت اسلامی عمل میکنند. این مهندسی اجتماعی با معرفی اسلام به عنوان جریانی ضدتمدن، به دنبال توجیه جنایات اشغالگران است.
آنچه امروز در غزه میگذرد، مصداق آشکار «جنایت علیه بشریت» است. طبق گزارشهای دیدبان حقوق بشر:
بررسی متون استراتژیک (مانند پروتکلهای صهیون) از برنامهای دقیق برای تخریب نهادهای اخلاقی و اقتصادی جهان پرده برمیدارد. این جنبش با ایجاد بحرانهای ساختگی، به دنبال نظمی استبدادی است که در آن سایر ملل تنها خدمتگزاران یک «قوم برگزیده» باشند. سکوت قدرتهای جهانی در برابر این وحشیگری، نشان از فروپاشی مطلق اخلاق در دیپلماسی مدرن دارد.
علیرغم این تهاجم گسترده، سنتهای الهی بر ناپایداری ظلم تأکید دارند. پیامبر اکرم (ص) میفرمایند: «خداوند مسلمانان را بر کسانی که به آنها ستم کنند، یاری میدهد.» حق حاکمیت بر ارض مقدس، مشروط به «ایمان و عدالت» است و تاریخ نشان داده که ستمکاران همواره مطرود خواهند بود.
آنچنان که آیه 8 سوره اسراء هشداری آشکار در این زمینه است. (﴿عَسَی رَبُّکُمْ أَنْ یَرْحَمَکُمْ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْکَافِرِینَ حَصِیرًا﴾ [اسراء:۸]؛ شاید پروردگارتان بر شما رحم کند، اما اگر بازگردید ما هم بازمیگردیم و جهنم را برای کافران زندان قرار دادیم) هشداری که خاطر نشان میکند بازگشت صهیونیستها به مسیر ظلم، پاسخی سختتر را در پی خواهد داشت. پاسخی که عقوبت آن در دنیا نابودی و در آخرت آتش است. امام صادق (ع) در این باره می فرمایند: «إِنَّ الْعَادِلِینَ یَسْکُنُونَ الْجَنَّةَ وَ الظَّالِمِینَ فِی النَّارِ»«دادگران در بهشت ساکنند و ستمگران در آتش.» (کافی ج۲).
کلید فروپاشی دیوارهای پروپاگاندای صهیونیستی، آگاهیبخشی است. باید نسلی را تربیت کرد که تفاوت میان «یهودیت» (به عنوان یک دین ابراهیمی) و «صهیونیسم» (به عنوان یک ایدئولوژی نژادپرست) را درک کند. طبق سنت الهی، ظلم ممکن است بهسرعت پیشروی کند، اما هرگز مستقر نخواهد ماند: «خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمیدهد، مگر آنکه آنان آنچه را در وجودشان است [آگاهی و اراده] تغییر دهند.» (رعد: ۱۱).
منبع: قدس آنلاین