باشگاه خبرنگاران جوان - سال ۱۴۰۱ و هم‌زمان با جام جهانی ۲۰۲۲ قطر بود که پهلوی‌چی‌ها در فضای مجازی تخریب تیم ملی فوتبال ایران را آغاز کردند. تلاششان این بود که میان ایران‌دوستان و تیم ملی فاصله بیندازند. روی سکو‌های ورزشگاه و موقع بازی تیم ملی، کسی از گل زدن ایران شادی نکند و فریاد ایران ایران، در ورزشگاه نپیچد. در آن روز‌ها، بار‌ها از دهان طرف‌داران پهلوی شنیدیم که «این تیم ملی، تیم ملی ایران نیست و تیم جمهوری اسلامی است.» تلاش این بود که میان ایران و ایرانی‌ها دوقطبی ایجاد شود و یکی از دوقطبی‌هایی که در آن روز‌ها و با توجه به هم‌زمانی با جام جهانی برایشان میسر بود، دو قطبی میان مردم و تیم ملی فوتبال بود. فارغ از تحت‌فشار قراردادن بازیکنان تیم ملی برای بازی در این دوقطبی‌های ایجاد شده، روز‌ها و سال‌ها از آن مدت گذشت. سال گذشته زمزمه‌هایی از حذف تیم ملی فوتبال کشورمان به گوش رسید. اولین واکنش‌های خارجی در حمایت از تیم ملی فوتبال ایران، در آن روز‌ها بود. عراقی‌ها ویدئو‌های مونولوگ‌گونه ضبط می‌کردند و اعلام می‌کردند که در صورت حذف تیم ملی فوتبال ایران، ایرانی‌ها تیم دومی نیز در جام جهانی دارند و آن، تیم ملی عراق است. باوجوداینکه تیم ملی عراق در بازی‌های مختلف آسیایی بار‌ها حریف ایران بود و عراقی‌ها و ایرانی‌ها، هر کدام تیم ملی کشور خودشان را تشویق می‌کردند، اما ماجرا در آن روز‌ها انگار متفاوت شده بود.

در اینستاگرام و تیک‌تاک، عراقی‌ها اعلام می‌کردند که تیم دومِ منتخب ایرانی‌ها خواهند بود و ایران اگر حذف شود، در جام جهانی یک نماینده دیگر هم دارد. حالا یک جام جهانی دیگر پیش رویمان قرار دارد. جام جهانی ۲۰۲۶ به میزبانی آمریکا، کانادا و مکزیک که درحال برگزاری است. پیش از آغاز جام جهانی، تحولاتی در جهان رخ داد که معادلات هواداری در این دوره از بازی‌های جام جهانی را تغییر داد. آن‌طور که در فضای مجازی مشخص است، اصل حضور تیم ملی ایران در این دوره از جام جهانی، احتمالاً حتی بیش از نتایجش برای ایران‌دوستان اهمیت دارد. این روز‌ها در شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام و تیک‌تاک، افراد با ملیت‌های مختلف مثل عراقی، لبنانی، روسی، افغانستانی و حتی کره‌ای؛ با پیراهن تیم ملی ایران از خودشان ویدئو منتشر می‌کنند و اعلام می‌کنند که در جام جهانی پیش‌رو، طرف‌دار ایران هستند. این، اما تمام ماجرا نیست.

عراقی‌ها و لبنانی‌ها، تصاویر بازیکنان تیم ملی ایران را تحت این عنوان منتشر می‌کنند که این تیم، تیم منتخب محور مقاومت است. یا اینکه عراقی‌ها می‌نویسند که در صورت حذف عراق از جام جهانی، طرف‌دار تیم «تنگه هرمز» هستند. انتشار این تصاویر، در حالی است که عراق، خودش هم در جام جهانی حضور دارد. به نظر می‌رسد؛ اما چنین واکنش‌هایی نه‌تنها فراتر از یک هواداری از یک تیم ملی ثانویه است، بلکه ادامه همان تحلیل جامعه‌شناختی از واکنش طرف‌داران پهلوی به حضور تیم ملی در جام جهانی قطر است. در یک سمت ماجرا ما در سال ۱۴۰۱ افرادی داشتیم که با لیدری رسانه‌های ضدایرانی فارسی‌زبان، در تلاش بودند تا میان تیم ملی ایران و مردم شکاف ایجاد کنند. در سمت دیگر ماجرا، اما حالا پس از گذشت ۴ سال و به وقوع پیوستن رخداد‌های مختلف سیاسی، آزادگان جهان در کنار ایرانی‌ها، پشت در‌های هتل محل اقامت تیم ملی ایران برای گرفتن امضا از بازیکنان تیم ملی منتظرند و در فضای مجازی اعلام می‌کنند که تیم ملی ایران، تیم اول محبوبشان و یا دست کم در کنار تیم ملی کشورشان، مورد حمایت آنهاست.

اما مگر در تیم ملی فوتبال ایران چه دگرگونی‌ها و تغییراتی رخ داد که حالا در کنار ایرانی‌ها، ملیت‌های دیگر هم به طرف‌داری از تیم ملی ایران افتخار می‌کنند؟ واقعیت این است، تغییر و دگرگونی‌هایی که ایجاد شده است، نه در تیم ملی بلکه در تصویر جهانی از ایران است. ایرانی که کینه‌توزان و بدخواهانش تلاش داشتند تا آن را کشوری منفک از علایق و عقاید ملتش نشان دهند، حالا خودش واضح‌ترین تصویر را به جهانیان نشان می‌دهد. تصویری که در آن ایرانی‌ها، پابه‌پای هم عزادار و سوگوار می‌شوند، در کنار هم برای تمامیت ارضی‌شان می‌جنگند، صدای تمام مظلومان می‌شوند و خودشان و نه کسی دیگر، برای سرنوشتشان تصمیم می‌گیرند. اکنون تصویر ایران در جهان، تصویری است که توان نظامی آن نه‌تنها حافظ امنیت مرز‌های این کشور است، بلکه در خدمت خون‌خواهی مظلومان جهان، هم‌کیشان و برادران دینی‌شان نیز به پا می‌خیزد.

اکنون سؤال اینجاست که آیا تیم ملی این مردم و چنین کشور سزاوار حمایت و تشویق نیست؟ بدیهی است وقتی با چنین کشور و مردمی روبه‌رو باشیم، آزادگان جهان، با افتخار پیراهن تیم ملی ایران را تن کنند و روبه‌روی تمام دوربین‌های جهان، اعلام کنند که از تیم ملی ایران در بازی‌های جام جهانی پیش‌رو حمایت می‌کنند. اکنون تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶، فقط یار دوازدهم ندارد. بلکه ده‌ها یار دیگر با ملیت‌های دیگر دارد که قرار است روی سکو‌ها و در ورزشگاه‌های آمریکایی و کنار هتل‌های تیخوانا، نام ایران را فریاد بزنند. حالا دیگر این تیم ملی، تنها تیم ملی ایران نیست. بلکه تیم منتخب تمام ایران‌دوستان با ملیت‌های مختلف است. حالا میلیون، میلیون قلب تپنده دیگری که با صدای مظلومان جهان به تپش می‌افتد، همراه تیم ملی ایران است. تیم ملی ایران دیگر تنها به سجاده مادران ایرانی محدود نیست. بلکه از مسجدالاقصی، تا آوار‌های ضاحیه و میدان انقلاب تهران، دعا می‌کنند که طارمی توپ‌های بیشتری را در دل دروازه حریف بنشاند.

منبع: فرهیختگان