قدرتی که ایران در سایه تحریم‌ها و با توکل بر خدا فراهم کرده، امروز تبدیل به خط قرمزی شده که دشمن از عبور از آن وحشت دارد.

باشگاه خبرنگاران جوان - چرا آمریکا با ۸۰۰ پایگاه نظامی در همسایگی ایران، جرئت حمله زمینی را ندارد؟ چرا اسرائیل که مدعی «ارتش شکست‌ناپذیر» خاورمیانه است، از مواجهه رودررو می‌گریزد؟ راز این شکست‌ناپذیری در یک آیه قرآن نهفته است؛ آیه‌ای که می‌گوید: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ». قدرتی که ایران در سایه تحریم‌ها و با توکل بر خدا فراهم کرده، امروز تبدیل به خط قرمزی شده که دشمن از عبور از آن وحشت دارد.

 روزها و هفته‌هاست که جنگ در منطقه شعله‌ور است. بمباران‌ها، تهدیدها و جنایت‌ها یکی پس از دیگری می‌آیند. اما یک سؤال بزرگ در اذهان تحلیلگران نظامی جهان باقی‌مانده: چرا آمریکا و اسرائیل با وجود این همه تجهیزات پیشرفته و پایگاه‌های نظامی متعدد در منطقه، جرئت حمله زمینی به ایران را پیدا نمی‌کنند؟ پاسخ این سؤال را نه در پنتاگون که در کهن‌ترین کتاب آسمانی باید جست: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ».

آیه ۶۰ سوره انفال به‌صراحت می‌فرماید: «و برای (مقابله با) دشمن، هر چه در توان دارید از نیرو و اسب‌های آماده‌به‌کار، مهیا سازید تا با این (تجهیزات) دشمن خدا و دشمن خودتان را بترسانید.» مفسران قرآن، «قوّه» را محدود به سلاح گرم نمی‌دانند. قوّه یعنی هر آنچه که رعب و وحشت در دل دشمن ایجاد کند. امروز، قدرت موشکی ایران، دقیقاً همان «قوّه» ای است که خداوند مؤمنان را به آماده‌سازی آن امر کرده است. موشک‌هایی که از چشم رادارها عبور می‌کنند و به قلب دشمن می‌رسند.

رعب در دل دشمن؛ هدفی که محقق شده است

خداوند در همان آیه هدف از این آمادگی را «تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ» یعنی «ایجاد ترس در دل دشمن خدا و دشمن خودتان» اعلام می‌کند. این دقیقاً همان چیزی است که امروز شاهد آن هستیم. ژنرال‌های آمریکایی بارها اعتراف کرده‌اند که توان موشکی ایران «خط‌قرمز» آنهاست. اسرائیل که مدعی «ارتش شکست‌ناپذیر» خاورمیانه است، در برابر این قدرت، جز بمباران از راه دور و جنایت علیه زنان و کودکان، راهی به در نبرده است. رعبِ وعده‌داده‌شده در قرآن، امروز در سنگرهای دشمن نشسته است.

حمله زمینی یعنی مواجهه رودررو. یعنی سرباز آمریکایی در کوچه‌های اهواز یا تهران. اما پنتاگون به‌خوبی می‌داند که «قوّه» آماده شده در ایران، چنین حمله‌ای را به یک فاجعه برای مهاجمان تبدیل می‌کند. تجربه عراق و افغانستان هنوز در حافظه تاریخی آمریکاست. اما این بار، تفاوت در «نوع قوّه» است. موشک‌های بالستیک و کروز ایران، با برد و دقتی که فرماندهان آمریکایی را به وجد آورده، یعنی هر پایگاه نظامی آمریکا در منطقه در تیررس است. آیه انفال می‌گوید: آن‌قدر قوی شوید که دشمن حتی فکر حمله را از سر بیرون کند.

جنایت از دور، اعتراف به ناتوانی در نزدیک

همین که دشمن ناچار شده از بمباران از راه دور و جنایت علیه زنان و کودکان استفاده کند، خود بزرگ‌ترین اعتراف به عجز است. اسرائیل که در جنگ‌های قبلی با حماس و حزب‌الله، پای زمینی می‌فرستاد، این بار حتی جرئت نزدیک‌شدن به مرزهای ایران را ندارد. آمریکا با تمام ناوهای هواپیمابرش، عقب‌نشینی تاکتیکی را تمرین می‌کند. این یعنی «قوّه» قرآنی کار خود را کرده است. دشمن از مواجهه می‌ترسد، چون می‌داند «ما اسْتَطَعْتُمْ» در ایران، فراتر از تصور مهندسان نظامی آنهاست.

در شرایطی که تحریم‌ها قرار بود ایران را از دستیابی به تسلیحات پیشرفته بازدارد، دانشمندان ایرانی با توکل بر خدا و تکیه بر آیه «وَأَعِدُّوا»، توانستند موشک‌هایی بسازند که قدرت‌های بزرگ را به‌زانو درآورده است. این همان وعده الهی است که می‌فرماید: «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ». ملتی که برای‌خدا قوّه آماده می‌کند، خداوند رعبش را در دل دشمن می‌اندازد. امروز، موشک‌های ایران فقط یک سلاح نیستند؛ آنها نماد «عزت مؤمنان» و «ذلت کافران» در عصر مدرن هستند.

تفاوت «قوّه» صادق با «قوّه» طاغوتی

نکته ظریف در آیه انفال این است که «قوّه» باید در مسیر «ترهیب عدو الله» قرار گیرد، نه سرکوب ملت خود یا تجاوز به دیگران. قدرت موشکی ایران همواره یک قدرت بازدارنده و دفاعی بوده است. در مقابل، قدرت آمریکا و اسرائیل، قدرتی تهاجمی و جنایت‌کار است که بیمارستان‌ها و مدارس را هدف قرار می‌دهد. قرآن به مؤمنان می‌آموزد که «قوّه» خود را در راه خدا به کار گیرند. همین تفاوت ماهوی، باعث شده که موشک‌های ایرانی «رعب» ایجاد کنند، اما «وحشیگری» نه.

پیامبر (ص) می‌فرماید: «الْقُوَّةُ الرَّمْیُ»؛ قدرت، در تیراندازی (و به تعبیر امروز، در توان موشکی) است. امروز ایران اسلامی به مصداق کامل این حدیث و آیه انفال، چنان قوّه‌ای آماده کرده که دشمن با همه جنایت‌هایش از حمله زمینی می‌ترسد. این ترس، هدیه الهی به ملتی است که در اوج محرومیت، «ما استطعتم» را فریاد زد و به آن عمل کرد. تا وقتی این قوّه پابرجاست، دشمن جز از پشت خاکریز جنایت نمی‌تواند دست به عمل بزند و این یعنی پیروزی از آنِ مؤمنانی است که آیه خدا را در زمین اجرا کردند: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ». وعده خدا حق است و عزت، تنها از آنِ او و رسولش و مؤمنان.

منبع: فارس

برچسب ها: قرآن کریم ، ملت ایران
اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
captcha