باشگاه خبرنگاران جوان - رییس‌جمهور آمریکا نشان داده که در مواجهه با عربستان سعودی و دیگر کشورهای عربی خاورمیانه نگاه کاملا تحقیرآمیز و سودجویانه یکجانبه دارد.

جنگ تحمیلی ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونی علیه کشورمان دارای نوعی پس زمینه‌های منطقه‌ای است. دو کشور عربستان و امارات در پس زمینه این جنگ نقشی پررنگ دارند اما این کشورها بیشترین ضرر را در مواجهه با دفاع از رژیم صهیونی متحمل شدند. 

در این جنگ هم خاک و هم پول‌های این کشورها مورد استفاده آمریکا برای دفاع از رژیم صهیونی قرار گرفت و حالا ترامپ با لحن کاملا توهین آمیزی درباره محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی سخن می‌گوید. 

اخیراً دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در یک رویداد عمومی، ولی‌عهد سعودی محمد بن سلمان را مورد توهین و تحقیر قرار داد.

او که در یک مجمع سرمایه‌گذاری مورد حمایت عربستان سخنرانی می‌کرد، با به کارگیری ادبیاتی سخیف و لومپنی گفت «او (بن سلمان) فکر نمی‌کرد که بیاید باسن مرا ببوسد، واقعاً این را باور نداشت… و حالا باید با من خوش‌برخورد باشد… بهتر است با من خوب باشد، باید این کار را بکند…».

او که پیشتر عربستان را گاو شیرده نامیده بود نوعی از گفتمان سیاسی در قبال کشورهایی که خود را هم‌پیمانان واشنگتن می‌دانند اما آمریکا تنها برای اهداف خود این کشورها را می‌دوشد را به نمایش گذاشت.

آنچه در رفتار ترامپ نسبت به عربستان سعودی به نمایش درآمده، فراتر از یک تغییر لحن ساده یا یک تنش زودگذر سیاسی است. این تغییر از استعاره اقتصادی «گاو شیرده» تا توهین مستقیم و آشکار به شخص محمد بن سلمان، پرده از یک واقعیت ساختاری در روابط واشنگتن با متحدان منطقه‌ای‌اش برمی‌دارد.

در این نگاه، کشورهای عربی خلیج‌فارس هرگز جایگاهی فراتر از «ابزار» نداشته‌اند؛ ابزاری برای تأمین مالی جنگ‌ها، میزبانی از پایگاه‌های نظامی، خرید تسلیحات گرانقیمت و تأمین منافع راهبردی آمریکا. زمانی که این ابزارها در مسیر تعریف‌شده از سوی واشنگتن حرکت می‌کنند، با القابی فریبنده مانند «شریک راهبردی و ممتاز» نوازش می‌شوند و زمانی که کمترین انحراف یا حتی استقلال رأیی از خود نشان دهند، با همان دستی که زمانی حمایت می‌کرد، تحقیر می‌شوند. هر چهت همه این ابزارها نیز برای دفاع از رژیم صهیونی بکار گرفته می‌شود. درواقع در هرم قدرت کشورهای عربی با اینکه بیشترین هزینه مالی را می پردازند اما در پست‌ترین موقعیت قرار دارند و آمریکا و اسرائیل در بالای این هرم قرار گرفته‌اند.

اتحاد با آمریکا برای کشورهای منطقه نه یک انتخاب متوازن، بلکه ورود به معادله‌ای نامتقارن است که در آن هزینه‌ها (هسته‌ای شدن تنش با ایران، بمباران فرودگاه‌ها و تأسیسات نفتی، و تحقیر آشکار رهبران) بر عهده آن‌هاست و منافع (تأمین امنیت فرضی و مشروعیت‌بخشی بین‌المللی) در قبضه واشنگتن و تل‌آویو باقی می‌ماند.

افشای این تناقض در ملأعام توسط رئیس‌جمهور آمریکا، که با صراحتی بی‌سابقه پرده از ماهیت استعماری این روابط برداشته، شاید نقطه عطفی برای بازتعریف محاسبات راهبردی در ریاض و ابوظبی باشد.

این پرسش تاریخی اکنون بیش از هر زمان دیگری بر سر راه متحدان سنتی غرب قرار دارد که آیا همچنان حاضرند بهای امنیت و آبروی خود را با «شیردهی» بی‌پایان و تحمل تحقیر آشکار بپردازند، یا زمان آن رسیده که نظم منطقه‌ای مستقل از اراده بیگانگان را بر محور همسایگی و همکاری واقعی بازتعریف کنند.

منبع: فارس