باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی -  یک مطالعه تازه بر اساس داده‌های موج گرانشی نشان داده است که بزرگترین سیاهچاله‌های جهان ممکن است آنطور که قبلاً تصور می‌شد، مستقیماً از فروپاشی ستارگان عظیم تشکیل نشده باشند. در عوض، آنها ممکن است از طریق یک سری برخورد‌های مکرر بین سیاهچاله‌های کوچکتر در خوشه‌های ستاره‌ای متراکم سرچشمه گرفته باشند.

طبق این تجزیه و تحلیل، دو الگوی متمایز از سیاهچاله‌ها پدیدار شد. به نظر می‌رسد سیاهچاله‌های کوچکتر به طور منظم‌تری می‌چرخند، که نشان می‌دهد آنها ناشی از فروپاشی ستارگان غول پیکر هستند. از سوی دیگر، سیاهچاله‌های بزرگتر، چرخش سریع‌تر و نامنظم‌تری را نشان می‌دهند، که نشان می‌دهد آنها محصول ادغام‌های مکرر در طول زمان هستند.

این یافته‌ها از مفهوم شکاف جرمی پشتیبانی می‌کنند، طیفی از جرم‌ها که در آنها تشکیل مستقیم سیاهچاله‌ها از ستارگان به دلیل انفجار‌های شدید ستاره‌ای که از تشکیل هسته‌های ستاره‌ای پایدار جلوگیری می‌کنند، دشوار است. طبق این مطالعه، سیاه‌چاله‌های ابرپرجرمی که امروزه مشاهده می‌کنیم، در واقع ممکن است نتیجه‌ی یک «بلوک سازنده‌ی تدریجی» از ادغام‌های متعدد باشند.

این کشف بینش‌های جدیدی در مورد چگونگی رشد سیاه‌چاله‌ها ارائه می‌دهد و دریچه‌ای به سوی تفسیر مجدد تکامل کهکشان‌ها و ساختار عمیق جهان می‌گشاید.

منبع: الیوم السابع