باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - یک مطالعه جدید توسط دانشمندان دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، که در مجله Nature Communications منتشر شده است، نشان می‌دهد که ۳.۴ میلیارد سال پیش، حیات روی زمین به فلز کمیاب مولیبدن وابسته بوده است.

مولیبدن یک عنصر حیاتی است که به عنوان کاتالیزور برای فرآیند‌های بیوشیمیایی متعدد، به ویژه تثبیت نیتروژن عمل می‌کند. همچنین جزئی از آنزیم‌های دخیل در فرآیند‌های متابولیک کلیدی است.

طبق داده‌های زمین‌شناسی، مولیبدن فقط در مقادیر بسیار کم در اقیانوس‌های باستانی زمین وجود داشته است. غلظت آن تقریباً همزمان با تسلط میکروارگانیسم‌ها بر فتوسنتز شروع به افزایش کرد که متعاقباً منجر به افزایش قابل توجه سطح اکسیژن جو در حدود ۲.۴۵ میلیارد سال پیش شد.

محققان مسیر مولیبدن را در سلول‌ها ردیابی کردند و قصد دارند بررسی کنند که چرا حیات به طور مداوم از این فلز کمیاب استفاده می‌کرده است، در حالی که جایگزین‌های موجود در دسترس‌تری وجود داشته است.

دانشمندان پیش از این معتقد بودند که سیستم‌های حیات اولیه در ابتدا از عناصر دیگری مانند تنگستن استفاده می‌کردند که از نظر خواص شیمیایی شبیه مولیبدن است و توسط میکروارگانیسم‌های مدرن مورد استفاده قرار می‌گیرد. تصور می‌شد که مولیبدن بعداً با افزایش غلظت آن در محیط، به عنصر غالب تبدیل شده است. تحقیقات نشان داده است که میکروارگانیسم‌های اولیه ممکن است همزمان از هر دو فلز استفاده کرده باشند.

علاوه بر این، دریچه‌های هیدروترمال در کف اقیانوس، که مواد معدنی و عناصر کمیاب را متمرکز می‌کنند، ممکن است نقش کلیدی در افزایش سطح فلزات کمیاب در محیط و موجودات زنده داشته باشند.

دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که درک ترجیحات شیمیایی حیات اولیه به اختر زیست‌شناسان در جستجوی سیارات قابل سکونت کمک خواهد کرد.

به گفته آنها، این مطالعه نشان می‌دهد که اگر عنصری در محیط کمیاب باشد، به این معنی نیست که حیات راهی برای استفاده از آن پیدا نخواهد کرد. بنابراین، جستجوی حیات فرازمینی ممکن است محققان را ملزم به بررسی احتمالات قبلاً کشف نشده کند.

منبع: science.mail.ru