باشگاه خبرنگاران جوان - وقتی ماه محرم از راه میرسد مازندران دیگر آن دیار سبز همیشگی نیست؛ گویی طبیعت هم لباس عزا بر تن میکند و کوچهپسکوچههایش از بربریمحله قائمشهر تا دوردستترین نقاط بوی اسپند و روضه میگیرد، اما در میان این همه شور و هیاهوی عزاداری در حسینیه شهدای بربریمحله آیینی برپا است که صدایش نه از طبل و سنج که از دل کوزههای سفالین و پلاستیکی شنیده میشود؛ نوای برخورد سکههایی که یک سال تمام نذر یک نام بودهاند: حسین (ع).
ماجرا به ۱۶ سال پیش بازمیگردد؛ زمانی که هیات امنای حسینیه قلکهایی را به نیت پیوند دادن هرچه عمیقتر مردم با ساحت سیدالشهدا (ع) میان خانهها تقسیم کردند.
این قلکها تنها یک تکه سفال یا پلاستیک نبودند؛ آنها امانت بودند برای یک سال تمام هر سکهای که در این صندوقچهها فرو میرفت قطرهای از دریای ارادت پیر و جوان این محله بود که به نیت شفای بیمار گشایشِ کار یا طلب حاجتی قلبی کنار گذاشته میشد.
شب اول محرم حسینیه بربریمحله رنگ و بوی دیگری دارد پارچههای سبز خوشرنگ، در وسط حسینیه پهن میشوند و این سفرههای عشق میزباندقلکهایی میشوند که یکی پس از دیگری از راه میرسند.
پیرغلامان و جوانان در کنار هم این امانتهای پر از مهر را گرداگرد پارچه میچینند؛ صحنهای که تماشای آن چشم هر بینندهای را خیره میکند.
انبوهی از قلکها که هر کدام راوی قصهی یک سال دلدادگی است؛ قصه مادری که به امید شفای فرزندش سکه انداخته و کودکی که با شوق، پولتوجیبیهایش را برای نذر حسین (ع) پسانداز کرده است.
وقتی نوبت به قلکشکنی میرسد فضای حسینیه سنگین و در عین حال لبریز از شور میشود صدای شکستن سفالها پایان یک انتظار شیرین است.
این آیین تنها راهی برای جمعآوری هزینه اطعام و ایستگاههای صلواتی نیست؛ این مدرسه است صحنه پر کردن قلکها و اهدای آن به حسینیه بستری شده تا نسل جدید درس ایثار و عشق را در عمل بیاموزد.
کودکی که ماهها شوق پر کردن قلک را داشته امروز بخشی از بزرگی عزای حسین (ع) است و اینگونه عشق حسینی از دلی به دل دیگر نسل به نسل چرخیده و جاودانه میشود.
این آیین قلکشکنی در بربریمحله بیش از آنکه یک رسم باشد یادگاری از دوران دفاع مقدس و بازتابی از باورهای عمیق مردم این دیار به خاندان عصمت و طهارت است، حالا که ماه محرم دوباره از راه رسیده تمامِ آن نذوراتِ جمع شده در دل قلکها به ضیافتی بزرگ تبدیل شده است؛ از مجالس روضهخوانی و تعزیه گرفته تا اطعام عزادارانی که در روزهای تاسوعا و عاشورا به سوی حسینیه شهدا سرازیر میشوند.
در بربریمحله عشق حسین (ع) در قلکها محبوس نمیماند؛ بلکه با دستهای مهربان مردم رها میشود تا سفرهای برای میزبانی از عاشقان حسینی شود.
اینجا هر سکه یک ارادت و هر قلک فریادی بیصدا از عشقی است که در طول یک سال پنهانی در دل خانهها جوانه زده و حالا در حرم عشق به ثمر نشسته است.
منبع: فارس