باشگاه خبرنگاران جوان؛ الهام قبادی - زهرا بهروز آذر معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور در مراسم گردهمایی روز ملی بومگردیهای ایران با تأکید بر اهمیت بومگردیها و کسبوکارهای خانوادگی گفت: ثبت «روز ملی بومگردی» و «هفته کسبوکارهای خانگی و خانوادهمحور» در تقویم رسمی کشور نشاندهنده جایگاه ویژه این حوزهها در سیاستگذاریهای کلان است.
وی افزود: یکی از مهمترین سرمایههایی که در کسبوکارهای خانوادگی شکل میگیرد «سرمایه اجتماعی و عاطفی» است که رمز ماندگاری و موفقیت این کسبوکارها در جهان محسوب میشود.
معاون رئیسجمهور با اشاره به نقش بومگردیها در حفظ هویت فرهنگی کشور اظهار کرد: فعالان بومگردی حافظ آیینها، فرهنگ، زبان، طعمها و سنتهایی هستند که ایران را معنا میکنند.
بهروزآذر تأکید کرد: صاحبان کسبوکارهای خانوادگی معمولاً اعتبار و اصالت خانوادگی خود را بر سود کوتاهمدت ترجیح میدهند و همین نگاه موجب شکلگیری سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی میشود.
وی از تدوین بستههای حمایتی برای توسعه اشتغال زنان خبر داد و گفت: برای گروههای مختلف زنان از جمله زنان خانهدار، سرپرست خانوار، فارغالتحصیل و دارای معلولیت برنامهریزی شده و یکی از محورهای اصلی، توسعه بومگردیها و صنایعدستی است.
بومگردی را نباید فقط «اقتصاد اقامت» دانست
عبدالکریم حسینزاده، معاون رئیسجمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم، با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه به توسعه گفت: سالها تصور میکردیم با ساخت آزادراه و پروژههای عمرانی توسعه اتفاق میافتد، در حالی که توسعه پیش از آنکه عمرانی باشد، مسئلهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است.
وی افزود: امروز در بسیاری از روستاها زیرساختها ایجاد شده، اما «میل به ماندن» در مردم کاهش یافته است. اگر امید و تعلق اجتماعی بازنگردد، سازههای عمرانی مانع مهاجرت نمیشوند.
حسینزاده با انتقاد از نگاه صرف اقتصادی به بومگردی تصریح کرد: بومگردی را نباید فقط «اقتصاد اقامت» دانست؛ این حوزه باید به «اقتصاد رابطه» و تجربه زیستی مشترک تبدیل شود؛ جایی که مردم به مشارکتکنندگان فعال توسعه بدل شوند.
وی همچنین بومگردی را عاملی برای تقویت انسجام اجتماعی دانست و اظهار کرد: جامعه ایران در شرایط دشواری زندگی میکند و اگر حس مشارکت و تعلق تقویت نشود، دچار فرسودگی اجتماعی خواهد شد.
معاون رئیسجمهور ادامه داد: باید از ادبیات قدیمی «محرومیتزدایی» عبور کرده و به سمت توانمندسازی، تقویت سرمایه اجتماعی و مشارکت واقعی مردم حرکت کنیم. مردم هر منطقه بهتر از هر کسی ظرفیتها و نیازهای خود را میشناسند و دولت باید ابزار اجرای برنامههای مردممحور باشد، نه اینکه از «اتاقهای شیشهای» برای روستاها تصمیمگیری شود.
حسینزاده در پایان بر اهمیت روایتگری مردم محلی تأکید کرد و گفت: مردم روستاها باید خودشان راوی تجربهها و فرهنگشان باشند و نباید به نمایشی فولکلور برای مصرف شهری تبدیل شوند.