بحرین از گذشتههای دور تحت حاکمیت ایران بود و پهلوی دوم بدون درنظرگرفتن این تاریخ، مذاکراتی با انگلیس انجام داد و تصمیم به جدایی استان چهاردهم از کشور گرفت.
سیاستمداران حیلهگر انگلیسی در معامله با محمدرضا شاه او را به خروج از «بحرین» ترغیب کردند و شاهِ ایران هم با استقبال تمام امیرعباس هویدا نخستوزیر رژیم را مسوول تهیه طرح جدایی بحرین از ایران کرد.
با وجود آنکه پهلوی مدعی بود بهترین ارتش منطقه را دارد اما ارتش آن توانایی دفاع از خاک کشور را نداشت و برای جلوگیری از جنگ بحرین را بخشید. درحالیکه اغلب جنگ های دنیا برای دفاع از خاک است.
حجتالاسلام قاضی دزفولی سالروز جدایی بحرین در سال ۱۳۵۰ را یادآور شد و گفت: این اتفاق یکی از خیانتهای حکومت پهلوی بود و نمیتوان این خیانتها را تطهیر کرد.