نشست «مسئله؛ ایران است» با حضور ماشاءالله شمسالواعظین روزنامهنگار و عضو شورای اطلاعرسانی دولت عصر امروز، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ در محل خانه روزنامهنگاران شهر برگزار شد.
وبسایت تحلیلی «میدلایستمانیتور» گزارش کرده است که تهران با تکیه بر «چتر اطلاعاتی» پکن و مسکو، اکنون در موقعیتی قرار دارد که اگر رئیسجمهور آمریکا مسیر مذاکرات را ترک کند، با ایرانی متفاوت از گذشته مواجه خواهد شد.
نشست کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی ایران و روسیه صبح امروز چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ با حضور محسن پاکنژاد وزیر نفت ایران و سرگئی تیسیلیوف وزیر انرژی روسیه در وزارت نفت برگزار شد.
مذاکرات ژنو نه در خلأ، بلکه در پیوندی تنگاتنگ میان دیپلماسی فعال و قدرت بازدارنده در حال پیش رفتن است. ایران با ترکیبی از انعطاف هوشمندانه در حوزه هستهای و نمایش قاطعیت در میدان، شرایطی ایجاد کرده که ادامه بازی تهدید از سوی آمریکا را پرهزینه و کمثمر میسازد
هدف سفر ونس به قفقاز را در یک جمله کلیدی میتوان خلاصه کرد: «فاز جدید اقدامات واشنگتن برای اخراج همه جانبه ایران و روسیه از قفقاز و تنظیم نظم قفقازی در مدار امریکا»
در حالی که برخی رسانههای آمریکایی از پذیرش نشدن مطالبات واشنگتن سخن میگویند، روند گفتوگوهای ژنو نشان میدهد تهران با حفظ مواضع اصولی خود، حاضر به ورود به چارچوبهای یکجانبه نشده و مذاکرات همچنان در مسیر رایزنی و تبادل پیشنهادها ادامه دارد.
والاستریت مدعی شده است در جریان گفتوگوهای اخیر ایران و آمریکا، مجموعهای از گزینههای پیشنهادی از سوی تهران با هدف مدیریت فنی و مرحلهای پرونده هستهای روی میز مذاکرات قرار گرفته؛ روایتی رسانهای که همزمان با تداوم اختلافات اساسی دو طرف منتشر شده است.
اظهاراتی از جنس سخنان معاون دیپلماسی، اگرچه ممکن است با نیت مثبت بیان شوند، اما در عمل به «رویافروشی سیاسی» شباهت دارند؛ رویافروشیای که نه دست ایران را در مذاکرات باز میکند و نه آوردهای واقعی برای کشور دارد
دبیر جایزه ملی روایت پیشرفت با تشریح فلسفه شکلگیری این رویداد فرهنگی گفت: این جریان با تأکید بر اتکا به ظرفیتهای داخلی و بازخوانی تجربههای تاریخی پیشرفت در ایران شکل گرفته است.
دور دوم مذاکرات ژنو میتواند نقطه عطفی در مسیر روابط دو کشور باشد. اگر آمریکا بهجای تکیه بر فشار، به اقدامهای ملموس و قابل راستیآزمایی تن دهد، امکان دستیابی به توافقی پایدار وجود دارد؛ توافقی که هم سایه جنگ را دور کند و هم منافع اقتصادی واقعی برای ایران به همراه داشته باشد.
ایران بهواسطه موقعیت جغرافیایی خاص خود، در نقطه اتصال شرق و غرب قرار گرفته و همزمان از منابع گسترده انرژی و شبکه نسبتاً توسعهیافته خطوط لوله برخوردار است. این ترکیب کمنظیر، ظرفیتی ایجاد کرده که در شرایط عادی شاید بهطور کامل دیده نمیشد، اما در نظم جدید انرژی، به یکی از مزیتهای راهبردی کشور تبدیل شده است