پنج راهبرد رهبر انقلاب برای ساختن «ایران هرچه قویتر»
پیام رهبر معظم انقلاب در هفته دولت را میتوان فراتر از یک پیام مناسبتی و مجموعهای از توصیههای اجرایی خواند.
باشگاه خبرنگاران جوان - رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی به مناسبت هفته دولت، بر برخی از مهمترین الزامات و مطالبات در حوزههای مختلف کشور تأکید کردند. «خط رهبری» در این مطلب، نکات راهبردی و محورهای برجسته این پیام را بررسی و تبیین میکند.
پیام رهبر معظم انقلاب در هفته دولت را میتوان فراتر از یک پیام مناسبتی و مجموعهای از توصیههای اجرایی خواند. در این پیام، تصویری نسبتاً منسجم از الزامات عبور کشور از شرایط پیچیده کنونی ارائه شده است؛ تصویری که در آن «ایران هرچه قویتر» صرفاً با افزایش توان سخت به دست نمیآید بلکه به اصلاح اقتصاد، فعالکردن ظرفیتهای نو، حفظ انسجام و ساختن یک روایت معتبر از توان کشور نیاز دارد. پنج محور برجسته این پیام را میتوان چنین صورتبندی کرد:
۱. قدرتی که روایت نشود، به نقطه ضعف تبدیل میشود
یکی از متفاوتترین بخشهای پیام، تأکید بر «تبیین و روایت قدرت» است. در این نگاه، روایت ضعف با روایت قدرت یکسان نیست. ضعف باید شناسایی، برنامهریزی و برطرف شود؛ اما نقاط قوت، دستاوردها و ظرفیتهای کشور نیازمند روایت و برجستهسازیاند. اهمیت این گزاره در شرایط جنگی و پساجنگی بیشتر میشود؛ زیرا تصویر یک کشور از توان خود بخشی از توان واقعی آن در مواجهه با دشمن است؛ بنابراین دولت فقط با حل مسئله مواجه نیست؛ باید اجازه ندهد ضعفهای واقعی، جایگزین تصویر کلی قدرت ایران شوند.
۲. نسخه آبادانی کشور از داخل میگذرد، نه از بیرون
در بخش اقتصادی، پیام یک زنجیره روشن را ترسیم میکند: تورم، بیکاری، قیمتها، رشد، سرمایهگذاری و تولید به یکدیگر متصلاند و کلید حل این زنجیره، «تکیه هرچه بیشتر به تولید داخلی» است. این به معنای نفی واردات نیست؛ بلکه واردات باید هوشمندانه و در جایی به کار گرفته شود که تولید داخلی پاسخگو نیست. در واقع، پیام میان «اقتصاد مقاومتی» و «اقتصاد بسته» تفکیک میکند و مسئله را مدیریت هوشمند تولید، واردات و ظرفیتهای داخلی میداند.
۳. جهش، از شکستن عادتهای مدیریتی میآید
تأکید ویژه بر فناوری و نوآوری نخبگان جوان، فقط توصیهای برای بخش فناوری نیست؛ بلکه نقدی به تداوم روالهای معمول در اداره کشور است. گاهی مانع پیشرفت فقدان منابع نیست بلکه چسبیدن به روشهایی است که دیگر پاسخگوی مسئله جدید نیستند. از کشاورزی و صنعت تا فرهنگ و ارتباطات، استفاده بهموقع از ایدههای نو میتواند به جای حرکت تدریجی، «جهش» ایجاد کند. اینجا دولت باید از مدیر صرفاً ادارهکننده به دولت مسئلهحلکن و نوآور تبدیل شود.
۴. هیچ سیاستی بدون «پیوست انسجام» کامل نیست
شاید صریحترین بخش پیام درباره انسجام اجتماعی باشد. توصیه این است که هر تصمیم فرهنگی، اقتصادی، سیاسی یا امنیتی، علاوه بر ارزیابی مستقیم خود، یک پرسش دیگر هم داشته باشد: این تصمیم چه اثری بر انسجام جامعه میگذارد؟ از همین منظر، دوگانههایی مانند «جنگ یا مذاکره» و «وفاق یا تندروی» صرفاً اختلاف نظر سیاسی تلقی نمیشوند؛ وقتی به تضعیف انگیزه ملی و شکاف اجتماعی منجر شوند، خود به مسئله تبدیل میشوند. به همین دلیل، پیام از یک مرز روشن سخن میگوید: هر اقدامی که به ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.
۵. فرهنگ، بخشی از راهبرد نیست؛ بالادست راهبردهاست
قرار دادن فرهنگ، تعلیم و تربیت در جایگاه «فراراهبردی» مهمترین نکته پایانی پیام است. یعنی سیاستهای اقتصادی، اجتماعی، امنیتی و حتی توسعهای نمیتوانند بدون ملاحظه پیامدهای فرهنگی طراحی شوند. از معلم و استاد تا پزشک و پرستار و از حوزه و دانشگاه تا مادر خانهدار، همه در ساختن سرمایه انسانی و فرهنگی آینده نقش دارند. در این نگاه، قدرت پایدار پیش از آنکه در نهادها ساخته شود، در انسانها و در فرهنگ جامعه شکل میگیرد.
در مجموع، این پنج محور یک نقشه واحد را نشان میدهند: روایت قدرت، اقتصاد مولد و حل مشکلات معیشتی، نوآوری، انسجام و فرهنگ حلقههای بههمپیوسته ساختن «ایران هرچه قویتر» هستند؛ الگویی که در آن قدرت ملی فقط محصول مقابله با تهدید خارجی نیست بلکه نتیجه کیفیت حکمرانی در داخل نیز هست.
منبع: فارس
