باشگاه خبرنگاران جوان؛ ستایش اسکندری – «رادیو ملی آمریکا» در گزارشی آورده ترامپ با پرسشی روبروست که در طول تاریخ، همواره گریبان‌گیر رؤسای جمهور آمریکا بوده است: اینکه چگونه یک جنگ، جنگی که بیش از پیش‌بینی‌ها به درازا کشیده است می‌تواند جایگاه و میراث یک ریاست‌جمهوری را بازتعریف کند.

ترامپ در پشت صحنه و در سخنرانی‌های عمومی خود، اذعان کرده است که در پی دستیابی به توافقی برای پایان دادن به جنگ با ایران است؛ او امیدوار است بدین ترتیب از شباهت به «هربرت هوور»، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، بگریزد؛ همان سیاستمدار جمهوری‌خواهی که نامش پس از بحران بزرگ اقتصادی، به مترادفی برای فروپاشی اقتصادی بدل شد.

او در نشست ماه ژوئن گروه هفت در فرانسه گفت «من درباره رؤسای جمهور سابق مطالعه کرده‌ام؛ برخی خوب، برخی بد و برخی عالی بودند. تعداد رؤسای جمهور عالی زیاد نیست و برخی نیز واقعاً بد بوده‌اند. ما اخیراً یکی از آنها را داشتیم. تنها رئیس‌جمهوری که هرگز نمی‌خواستم باشم، هوور فقید بود. من نمی‌خواستم به آن جایگاه برسم و کسی نمی‌داند اگر می‌شد چه اتفاقی می‌افتاد. اما اتفاقات بد، رخ می‌دهند.»

این اظهارات، فراتر از یک سخن گذرا بود. این جملات، بیانگر حساسیت‌های ذهنی او درباره معنای یک «رئیس‌جمهور خوب» و نوع نگاهی است که می‌خواهد تاریخ در قبال او داشته باشد. این سخنان نشان از درک او از این واقعیت دارد که او ممکن است نه تنها بر اساس آنچه در میدان نبرد می‌گذرد، بلکه بر اساس پیامد‌های جنگ بر تورم، قیمت سوخت و زندگی شهروندان در داخل کشور مورد قضاوت قرار گیرد.

ترامپ که متولد ۱۹۴۶ است، در دورانی بزرگ شد که نام هوور به عنوان یک نمونه عبرت‌آموز از آنچه نباید در دوران بحران‌های اقتصادی انجام داد، شناخته می‌شد.

هوور بر اصول جمهوری‌خواهانه خود مبنی بر اینکه «دولت نباید در اقتصاد مداخله کند» پافشاری کرد؛ تصمیمی که بسیاری آن را یکی از بدترین اشتباهات سیاسی قرن بیستم قلمداد می‌کنند.

«توی تروی»، مورخ ریاست‌جمهوری و از مشاوران سابق کاخ سفید در دوران جورج دبلیو بوش، می‌گوید «ترامپ اغلب با این دست اظهارات، آنچه در ذهن دارد آشکار می‌کند. این جملات شاید شبیه به کلام‌های پراکنده به نظر برسند، اما من فکر می‌کنم نشان‌دهنده تربیت و فضای رشد او هستند. او در دوره‌ای بزرگ شد که نام «هربرت هوور» به معنای یک جایگاه بسیار منفی بود.»

ترامپ تنها جمهوری‌خواهی نیست که با چنین هراس‌هایی دست‌به‌گریبان است.

در جریان بحران مالی سال ۲۰۰۸، رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش نیز در نشست با رهبران کنگره، نگرانی‌های خود را ابراز کرد و آنها را ترغیب نمود تا طرح او برای تثبیت بازار‌های مالی را تصویب کنند. بوش استدلال کرد که اقدام کردن بهتر است، وگرنه خطر مقایسه شدن با هربرت هوور وجود خواهد داشت.

رونالد ریگان نیز در دوران رکود اقتصادی سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ با مقایسه‌هایی با هوور مواجه شد، اما با بهبود وضعیت اقتصاد، از این شباهت گریخت.

برای ترامپ، این نگرانی از آن جهت فوری‌تر است که جنگ، خود بر حوزه انرژی و تورم فشار وارد می‌کند. به گفته «دیان اسونک»، اقتصاددان ارشد یک شرکت حسابرسی، اگرچه خطر رکود امروز نسبت به دوران پیش از جنگ بالاتر است، اما همچنان در سطوح غیرمعمول و بی‌سابقه قرار ندارد.

با این حال، او خاطرنشان کرد که هرچه تورم طولانی‌تر تداوم یابد و بانک مرکزی آمریکا بدون اقدام به مقابله با آن باقی بماند، این مخاطرات افزایش می‌یابند؛ وی اشاره کرد که تورم اکنون پنج سال است که تداوم یافته است.

اما ترامپ مدت‌هاست درک کرده است که موفقیت سیاسی او ممکن است با عملکرد اقتصاد تعریف شود؛ و او می‌داند که یک جنگ طولانی‌مدت، اغلب می‌تواند یک ریاست‌جمهوری را به شیوه‌هایی غیرقابل پیش‌بینی، بازتعریف کند.