باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم سادات بهادر _ نهم اسفند، روزی بود که دشمن با گمان باطل درهم‌شکستن ستون خیمه ولایت،  شهادت فرماندهان ارشد نظامی و به خاک و خون کشیدن ۱۶۹ گُل «شجره طیبه»، تصور کرد ایران اسلامی و دیار حاج قاسم را در سکوت مطلق فرو می‌برد. اما تیر دشمن به سنگ اراده خلل‌ناپذیر مردم خورد.

این ۱۵۲ شب، نه سوگواری منفعلانه، که «مشق خشم مقدس» بود؛ شب‌هایی که در آن، سردی کویر با آتش غیرت کرمانیان ذوب شد و میادین شهر، به صحن بیعتی بدل گشت که تا پای جان پایدار است.

در بطن این حضور ممتد، حقیقتی بزرگ نهفته است؛ پیوند ناگسستنی مردم با زعامت رهبر فرزانه. کرمان، امروز قلب تپنده انتقام است. هر پرچم سرخی که در باد به اهتزاز درمی‌آید، فریاد «هیهات منا الذله» سر می‌دهد.

مردم ما، با پشتوانه نیرو‌های مسلح قدرتمند، در این ۱۵۲ شب ثابت کردند که «اتحاد» تنها راه عبور از پیچ‌های تاریخی نیست، بلکه کلید گشودن قفل انتقام سخت است.

حضور میلیونی مردم، رژه اراده‌ای است که لرزه بر اندام ماشین جنگی دشمن می‌اندازد. اینجا، در خیابان‌هایی که عطر شهدای مدرسه میناب در آن پیچیده است، هر شعار «نصرٌ من‌الله» گواه آن است که دشمن در محاصره اراده ملتی قرار گرفته که برای تحقق وعده الهی، لحظه‌شماری می‌کند.

حرف آخر ...

کرمان، دیگر نه یک شهر، که یک جبهه است؛ سنگری که در آن، «بیعت» هر شب تازه می‌شود. دشمن زبون بداند، این ۱۵۲ شب تنها مقدمه‌ای برای پاسخ کوبنده است. ما خون پاک قائد و فرماندهان شهیدمان و کودکان پرپرشده‌مان را از یاد نبرده‌ایم؛ آن را در سینه نگه داشته‌ایم تا روز موعود، همچون صاعقه‌ای بر سر شیاطین فرود آید.

ما تا «فتح قریب»، تا شکست نهایی جبهه کفر و تا تحقق آرمان‌های انقلاب، خیابان‌ها را رها نخواهیم کرد؛ چرا که این «حضور»، خود عین انتقام است.

ما تا «فتح قریب»، تا تحقق آرمان‌های انقلاب، خیابان‌ها را رها نخواهیم کرد. دشمن، نهم اسفند را روز پایان می‌پنداشت؛ اما همان روز، آغاز روایتی شد که ۱۵۲ شب است در خیابان‌های کرمان ادامه دارد. روایتی که نه با تهدید خاموش می‌شود، نه با گذر زمان فراموش و نه با هیاهوی دشمن از حافظه این ملت پاک خواهد شد.