سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان، از روز‌های سخت ملی‌پوشان در اردن و استرالیا گفت؛ از فشار‌ها و پیشنهاد‌هایی که به گفته او، نتوانست دختران ایران را از بازگشت به وطن و ایستادن پای پیراهن ملی منصرف کند.

باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم سادات بهادر _ مرضیه جعفری، سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان، در نخستین شب فرهنگی فوتبال استان کرمان، روایت خود از روز‌های سخت اعزام ملی‌پوشان به اردن و سپس حضور در استرالیا را بازگو کرد؛ روایتی که از بی‌تمرینی و تردید برای اعزام آغاز شد و به ایستادگی بازیکنانی رسید که به گفته او، در برابر فشار‌ها و پیشنهاد‌های وسوسه‌انگیز ایستادند و به کشور بازگشتند.

از اردن تا استرالیا؛ دخترانی که پای پیراهن ایران ایستادند

جعفری با اشاره به شرایط تیم ملی در جریان جنگ ۱۲ روزه اظهار کرد: این بچه‌ها قرار بود در آن شرایط به اردن اعزام شوند؛ اردنی که هم‌مرز با اسرائیل، دشمن ما بود. این بچه‌ها با اینکه ۲۰ روز تمرین نداشتند، تمام تلاش خودشان را کردند و بعد از این ۲۰ روز، سه روز به کمپ تیم ملی آمدند و تمریناتشان را آغاز کردند.

وی افزود: آنجا با آقای تاج نشستی داشتم. ایشان گفتند اگر می‌دانید شرایط طوری است که این بچه‌ها نمی‌توانند اعزام شوند، هیچ ایرادی ندارد؛ نمی‌خواهیم هیچ فشاری بیاوریم و شما تشخیص بدهید که می‌توانید اعزام شوید یا نه. من آنجا گفتم بهتر است این تیم اعزام شود.

سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان خاطرنشان کرد: وقتی به اردن رفتیم، این بچه‌ها واقعاً افتخارآفرینی کردند؛ در کنار تیم‌هایی که چندین سال برای این مسابقات زحمت کشیده بودند، نمایش خیلی خوبی ارائه دادند.

 آنجا که پرچم ایران مهم‌تر از نتیجه بود

جعفری در ادامه گفت: جا دارد باز هم از آقای تاج تشکر کنم. زمانی که آخرین بازی ما با اردن بود، ایشان به من آرامش دادند و گفتند هیچ ایرادی ندارد؛ شما چه ببرید و چه ببازید، پرچم جمهوری اسلامی را بردید بالا و برای ما همین کافی است.

وی افزود: آنجا واقعاً حالم دگرگون شد و با بچه‌ها صحبت کردم. ما رفتیم بازی کردیم و آن بازی را ۲ بر یک بردیم و به مسابقات استرالیا راه پیدا کردیم.

جعفری سپس با اشاره به روز‌های حضور تیم در استرالیا گفت: هنوز وقتی درباره آن تورنمنت حرف می‌زنم، واقعاً خودم حالم بد می‌شود. خیلی سخت بود. زمانی که ما رسیدیم، دو روز بعد جنگ شد و من به‌عنوان یک مادر، فرزندم اینجا بود، خانواده‌ام اینجا بودند و هم‌میهنانم اینجا بودند؛ خیلی سخت بود که آنجا، در این مسافت طولانی، دور از این جمع باشم و مدیریت این بچه‌ها را برعهده داشته باشم.

وی افزود: این بچه‌ها را اگر بخواهیم درباره‌شان صحبت کنیم، برگشتنشان شاید فقط یک جمله احساسی باشد، اما من احساسات زیادی را با آنها زندگی کردم، با آنها تمرین کردم و می‌دیدم اینها چطور آنجا تحت فشار هستند.

پیشنهاد‌هایی که به ماندن ختم نشد

سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان با بیان خاطره‌ای از روز‌های حضور تیم در استرالیا گفت: یک روز خودم در لابی هتل نشسته بودم که دو تا از این بچه‌ها آمدند و گفتند «خانم بیا». گفتم بله؟ گفتند «این دو خانم مدام می‌آیند و به ما می‌گویند بیا، ما این کار را برایتان می‌کنیم، شما فقط بمانید.»

جعفری تصریح کرد: شرایط سخت بود و پیشنهاد‌های وسوسه‌انگیزی به این بچه‌ها داده می‌شد. الان دارم حس می‌کنم و با تمام وجود می‌فهمم که این بچه‌ها چه کار بزرگی کردند؛ اینکه به خاطر کشورشان ایستادند و برگشتند.

وی تأکید کرد: آنها نشان دادند که به کشورشان عرق دارند، به همین پیراهنی که تنشان است و با آن بازی می‌کنند، عرق دارند.

 قدردانی از کسانی که کنار دختران ایران ایستادند

جعفری با اشاره به بازگشت تیم ملی به کشور گفت: وقتی وارد کشور شدیم، جا دارد از کسانی که آمدند لب مرز و کنار بچه‌ها ایستادند و نشان دادند قدردان زحمات این بچه‌ها هستند، تشکر کنم؛ باز هم برای بار‌ها و بار‌ها از آنها تشکر می‌کنم.

وی همچنین از محمدعلی طالبی، استاندار کرمان، قدردانی کرد و گفت: از جناب آقای دکتر طالبی تشکر می‌کنم که نشان داد افتخار این بچه‌ها بوده و مسئولی بوده که کنارشان ایستاده است.

سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان افزود: این تیم داشت منحل می‌شد و من فکر می‌کنم هیچ‌کس، حتی خود من، فکر نمی‌کردیم دیگر تیمی داشته باشیم. از هیئت فوتبال استان کرمان و همه کسانی که در این مسیر کنار تیم بودند، تشکر می‌کنم.

اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
captcha