تئاتر ابزورد در ۲۵۰ سالگی آمریکا؛ آیا یک ملت دوپاره میتواند با هم جشن بگیرد؟
دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا نه سندی برای جشنی ملی و وحدتبخش که تازهترین بهانه برای شکاف و اضطراب وجودی در سراسر کشور تبدیل شده است.
باشگاه خبرنگاران جوان - در آستانه دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال ایالات متحده، شکافهای سیاسی دوران دونالد ترامپ حتی آیینهای ملی این کشور را نیز تحت تأثیر قرار داده است؛ تا جایی که برای بخشی از آمریکاییها، جشن چهارم ژوئیه دیگر نماد وحدت ملی نیست، بلکه بازتابی از دوپارگی سیاسی و اجتماعی آمریکا به شمار میرود؛ جایی که ترامپ دویستوپنجاهمین سالگرد آمریکا را ربود و آن را به «تئاتر پوچی» تبدیل کرد. ترامپ، در حالی که آزادیها و حتی خود حقیقت را در محاصره قرار داده، در حال تبدیل کردن سالگرد تاریخی آمریکا به مناسبتی بیروح و عاری از شادی است.
«بتسی هالزی» (Betsy Halsey)، معلم بازنشسته ۶۳ ساله ساکن دویلزتاون پنسیلوانیا، هنوز یادگارهایی از جشن دویستمین سالگرد استقلال آمریکا در سال ۱۹۷۶ را نگهداری میکند، اما امسال قصدی برای مشارکت در مراسم دویستوپنجاهمین سالگرد ندارد. او دلیل این تصمیم را نارضایتی از عملکرد دونالد ترامپ و فضای سیاسی حاکم بر کشور عنوان میکند. در سوی دیگر، «دن مارازو» (Dan Marrazzo)، مالک ۷۰ ساله یک خشکشویی و از حامیان حزب جمهوریخواه در «لانگهورن مانور» (Langhorne Manor)، با اشتیاق از برگزاری این مناسبت سخن میگوید و معتقد است آمریکا در دوران ترامپ در مسیر درستی قرار دارد. او قصد دارد این روز را با خانواده و دوستانش جشن بگیرد.
سیاست در سایه جشنهای ملی
همزمان با نزدیک شدن آمریکا به دویستوپنجاهمین سالگرد صدور اعلامیه استقلال، اختلافات سیاسی بر جشنهای سنتی این کشور از جمله آتشبازیها، رژهها و مراسم محلی سایه افکنده است. حضور پررنگ ترامپ در برنامههای رسمی این مناسبت، برای بسیاری از آمریکاییها تفکیک میان سیاست و جشنهای ملی را دشوار کرده است. بورلی گیج، تاریخدان آمریکایی، معتقد است که حتی خودِ عمل جشن گرفتن نیز در آمریکا به موضوعی سیاسی تبدیل شده است؛ وضعیتی که همزمان با افزایش بدبینی نسبت به آینده کشور، بیش از گذشته نمایان شده است.
نتایج تازهترین نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس نیز این شکاف را نشان میدهد. بر اساس این نظرسنجی، ۲۰ درصد آمریکاییها قصد ندارند امسال در مراسم روز استقلال شرکت کنند. این رقم در میان دموکراتها به ۲۵ درصد میرسد، در حالی که تنها ۸ درصد جمهوریخواهان چنین دیدگاهی دارند. از سوی دیگر، دو پنجم پاسخدهندگان نسبت به دوام ایالات متحده برای ۲۵۰ سال آینده ابراز تردید کردهاند؛ آماری که از عمق نگرانیها درباره آینده این کشور حکایت دارد.
در همین چارچوب، ابتکارهایی مانند «فریدام ۲۵۰» (Freedom ۲۵۰) نیز به محل مناقشه تبدیل شدهاند. این نهاد برای سازماندهی مراسم سالگرد تأسیس شد، در حالی که پیش از آن کمیسیونی با مجوز کنگره مسئولیت این برنامهها را بر عهده داشت. یکی از مهمترین برنامههای پیشبینیشده، «نمایشگاه بزرگ ایالتهای آمریکا» است که ترامپ نقشی محوری در آن ایفا میکند؛ موضوعی که موجب انصراف برخی ایالتها و گروههای موسیقی از مشارکت در این رویداد شده است. همچنین قرار است ضرابخانه آمریکا یک سکه طلای یادبود با تصویر ترامپ منتشر کند؛ اقدامی که بر حساسیتهای سیاسی پیرامون این سالگرد افزوده است.
شهرستانی که تصویر آمریکا را بازتاب میدهد
برای بررسی بازتاب این شکافها در جامعه آمریکا، خبرگزاری رویترز به شهرستان «باکس» (Bucks County) در ایالت پنسیلوانیا رفته است؛ منطقهای که از نظر سیاسی به شدت رقابتی محسوب میشود و ترامپ در انتخابات ۲۰۲۰ تنها با اختلافی اندک در آن به پیروزی رسید. «تابیتا دلآنجلو» (Tabitha Dell’Angelo)، یکی از ساکنان این منطقه، میگوید امسال تصمیم گرفته در جشنهای چهارم ژوئیه شرکت نکند، زیرا این مناسبت بیش از آنکه جشن آمریکا باشد، به جشن ترامپ تبدیل شده است.
شهرستان باکس در عین حال از جایگاهی ویژه در تاریخ استقلال آمریکا برخوردار است و برخی از مهمترین مناطق مرتبط با جنگ استقلال در آن قرار دارند. با این حال، این منطقه در سالهای اخیر به صحنه منازعات سیاسی بر سر ادعاهای تقلب انتخاباتی و اختلافات مربوط به محتوای آموزشی مدارس نیز تبدیل شده است. بسیاری از ساکنان این منطقه اکنون در حال بازاندیشی درباره مفهوم «آمریکایی بودن» هستند. «جیم ورتینگتون» (Jim Worthington)، از حامیان ترامپ، تأکید میکند که صرفنظر از اینکه چه کسی در کاخ سفید حضور دارد، باید تاریخ و میراث ملی آمریکا را گرامی داشت.
در مقابل، «کانر اوهانلون» ( Connor O’Hanlon)، عضو شورای شهر دویلزتاون، با اشاره به فضای شدید قطبیشده جامعه آمریکا معتقد است روز استقلال باید فرصتی برای بازگشت به ارزشهای مشترک و گفتوگوی ملی باشد.
«دورین استراتون» (Doreen Stratton)، فعال مدنی که پیشینه خانوادگی او به نخستین ساکنان فیلادلفیا بازمیگردد، نسبت به آنچه عقبگرد در حوزه حقوق مدنی در دوران ترامپ میداند ابراز نگرانی کرده و میگوید با نزدیک شدن چهارم ژوئیه بیش از هر چیز احساس اندوه و سوگواری دارد.
سالگردی میان بحران و امید
برگزارکنندگان محلی مراسم اکنون با چالش دشواری روبهرو هستند؛ طراحی جشنهایی که بتواند بدون ایجاد احساس طردشدگی، همه طیفهای جامعه را در بر گیرد. دیک کریتر از سازمان «آمریکا جشن میگیرد» بر این باور است که دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال باید به فرصتی برای همگرایی ملی تبدیل شود، نه به عرصهای تازه برای تشدید اختلافات سیاسی. تاریخدانان نیز یادآوری میکنند که سالگردهای بزرگ ملی در آمریکا غالباً در دورههای بحرانی برگزار شدهاند. در سال ۱۸۷۶، ایالات متحده همچنان با پیامدهای جنگ داخلی دست و پنجه نرم میکرد و در سال ۱۹۷۶ نیز جنگ ویتنام و رسوایی واترگیت به بیاعتمادی گسترده نسبت به دولت انجامیده بود.
به گفته بورلی گیج از دانشگاه ییل، بسیاری از جوامع در میانه تحولات تاریخی قادر به درک جایگاه خود نیستند، اما تجربه نشان داده است که بحرانها اغلب به تغییرات مهم اجتماعی و سیاسی منجر میشوند.
در پارک تاریخی واشنگتن کراسینگ در پنسیلوانیا، لوحی سنگی محل حمله مشهور جورج واشنگتن در سال ۱۷۷۶ را مشخص میکند؛ عملیاتی که روند جنگ استقلال را تغییر داد. مدیر اجرایی این پارک، «جنیفر مارتین» (Jennifer Martin)، میگوید در آستانه ۲۵۰ سالگی استقلال، این مجموعه تلاش کرده است نقش زنان، سربازان سیاهپوست و غیرنظامیان را نیز در روایت جنگ استقلال برجسته کند؛ اقدامی که در پاسخ به درخواستهای جامعه محلی صورت گرفته است. او تأکید میکند که روایت دقیق تاریخ نباید قربانی مناقشات سیاسی روز شود.
با این حال، جان گادزیبا» (John Godzieba)، بازیگری که در بازسازیهای تاریخی نقش جورج واشنگتن را ایفا میکند، همچنان به امکان همبستگی ملی امیدوار است. او معتقد است بسیاری از آمریکاییها در چهارم ژوئیه بار دیگر در کنار یکدیگر جشن خواهند گرفت، حتی اگر پس از آن دوباره به اختلافات و گلایههای سیاسی خود بازگردند.
منبع: قدس آنلاین
