باشگاه خبرنگاران جوان- بسیاری از زوج‌ها با این تصور وارد زندگی مشترک می‌شوند که اگر به اندازه کافی عاشق هم باشند یا مهارت‌های ارتباطی خوبی داشته باشند، می‌توانند تمام مشکلاتشان را حل کنند. اما وقتی می‌بینند برای صدمین بار بر سر میزان رفت‌وآمد با خانواده‌ها یا نحوه خرج کردن پول بحث می‌کنند، احساس شکست کرده و تصور می‌کنند ازدواجشان به بن‌بست رسیده است. 

گزارش‌های علمی و نگاه عمیق دینی، خط بطلانی بر این تصور می‌کشند. دعوای تکراری نشانه پایان رابطه نیست، بلکه نشانه یک «الگوی ارتباطی معیوب» است که باید رمزگشایی شود.

قانون ۶۹ درصد و نیاز‌های پنهان

دکتر جان گاتمن (John Gottman)، یکی از برجسته‌ترین محققان حوزه ازدواج در جهان، پس از دهه‌ها تحقیق روی هزاران زوج به یک آمار خیره‌کننده دست یافت: ۶۹ درصد از مشکلات زناشویی «دائمی و غیرقابل حل» هستند. این یعنی شما و همسرتان تا آخر عمر بر سر آنها اختلاف نظر خواهید داشت. چرا؟ چون این اختلافات ریشه در تفاوت‌های بنیادین شخصیتی، ارزش‌ها و سبک زندگی شما دارند.

از سوی دیگر، دکتر سو جانسون (Sue Johnson)، بنیان‌گذار درمان متمرکز بر هیجان (EFT)، معتقد است دعوا‌های تکراری رویه یک کوه یخ هستند. زیر این کوه یخ، ترس‌های عمیق عاطفی پنهان شده‌اند. وقتی مرد از اینکه همسرش بدون مشورت او وسیله‌ای خریده عصبانی می‌شود، دعوا سر پول نیست؛ دعوا سر نیاز پنهان او به «احترام و دیده شدن» است. وقتی زن از دیر آمدن مرد شکایت می‌کند و غر می‌زند، دعوا سر ساعت ورود نیست؛ دعوا سر ترس از «رهاشدگی و مهم نبودن» برای همسر است.

برای درک بهتر، بیایید به دو سناریوی بسیار رایج در خانواده‌های ایرانی نگاه کنیم:

استقلال در برابر وفاداری

شوهر اصرار دارد که هر جمعه باید برای ناهار به خانه مادرش بروند. همسر معتقد است آخر هفته زمان خلوت دو نفره یا رسیدگی به کار‌های شخصی است. این بحث هر پنجشنبه شب تکرار می‌شود.

 لایه سطحی: دعوا سر برنامه روز جمعه است.

 لایه عمیق (گره اصلی): مرد در ناخودآگاه خود می‌ترسد که اگر هر هفته سر نزند، «پسر قدرنشناس و بدی» باشد (نیاز به تایید خانواده). زن در ناخودآگاه خود احساس می‌کند «من در اولویت همسرم نیستم و او هنوز بند ناف روانی‌اش را قطع نکرده است» (نیاز به امنیت و اولویت داشتن). تا زمانی که این دو ترس عمیق درک نشوند، بحث بر سر روز جمعه هیچ‌گاه تمام نخواهد شد.

بحران مالی و سبک زندگی 

زن دوست دارد بخشی از درآمد ماهانه صرف تغییر دکوراسیون یا سفر شود. مرد معتقد است در شرایط فعلی اقتصادی، هر ریال باید پس‌انداز یا تبدیل به دارایی شود.

لایه سطحی: دعوا سر خرید مبل جدید یا سکه پس‌انداز است.

لایه عمیق: برای مرد، پول نماد «امنیت و محافظت از خانواده در برابر خطرات آینده» است. برای زن، خرج کردن برای خانه نماد «آرامش، زیبایی و لذت بردن از لحظه حال» است. هر دو نیت مثبتی دارند، اما زبان یکدیگر را نمی‌فهمند.

هنر تغافل

منابع اسلامی نگاهی بسیار واقع‌بینانه و در عین حال لطیف به تفاوت‌های زن و مرد دارند. قرآن کریم در آیه ۲۱ سوره روم، هدف ازدواج را رسیدن به آرامش (لتسکنوا الیها) و ابزار آن را «مودت» (عشق ابراز شده) و «رحمت» (بخشش و مهربانی در زمان اشتباهات) می‌داند. 

در روایات اسلامی، کلید عبور از دعوا‌های تکراری مفهومی به نام «تغافل» است. امیرالمومنین علی (ع) می‌فرمایند: «نیمی از خردمندی، تغافل (چشم‌پوشی آگاهانه) است.» تغافل به معنای حماقت یا ندیدن مشکل نیست؛ بلکه یک انتخاب هوشمندانه است. یعنی من می‌دانم همسرم در فلان موضوع خاص (مثلاً شلختگی جزئی یا حساسیت بیش از حد روی یک مسئله) نقطه ضعف دارد، اما، چون می‌دانم این جزئی از شخصیت اوست و تغییرش غیرممکن یا بسیار سخت است، از آن چشم‌پوشی می‌کنم تا آرامش کلان خانواده حفظ شود.

اسلام از ما نمی‌خواهد همسرمان را شبیه خودمان کنیم. حدیث معروفی وجود دارد که می‌گوید زن (و به طور کلی انسان‌ها) ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی دارند که تلاش برای تغییر اجباری آنها، منجر به شکستن رابطه می‌شود. پذیرش این تفاوت‌ها، همان «رحمت» است که قرآن به آن اشاره می‌کند.

چگونه چرخه باطل را بشکنیم؟

اگر متوجه شدید در یک دعوای تکراری گیر افتاده‌اید، استراتژی‌های زیر را به کار بگیرید

از «اثبات حقانیت» دست بردارید:

در دعوا‌های تکراری، هیچ‌کس برنده نمی‌شود. وقتی هدف شما این باشد که ثابت کنید حق با شماست، همسرتان در موضع دفاعی قرار می‌گیرد. به جای پرسیدن «چرا این کار را کردی؟»، بپرسید «وقتی این اتفاق می‌افتد، چه احساسی به تو دست می‌دهد؟».

 رویای پنهان پشت دعوا را کشف کنید:

دکتر گاتمن پیشنهاد می‌دهد که در زمان آرامش، از همسرتان بپرسید: «این موضوع چه اهمیت عمیقی برای تو دارد؟» مثلاً در دعوای پس‌انداز، مرد ممکن است بگوید: «پدرم در کودکی ورشکست شد و ما روز‌های سیاهی داشتیم. من وحشت دارم که تو و بچه‌ها آن روز‌ها را تجربه کنید.» شنیدن این حرف، خشم زن را به همدلی تبدیل می‌کند.

از تکنیک «توافق موقت» استفاده کنید:

قرار نیست مشکل ۱۰۰ درصد حل شود. به یک راه حل میان‌بر برسید. مثلاً در مورد رفت‌وآمد با خانواده‌ها، توافق کنید که از چهار جمعه ماه، دو جمعه به دید و بازدید اختصاص یابد و دو جمعه صرفاً برای خودتان باشد. این یک پیروزی نسبی برای هر دو طرف است.

 حمله به شخصیت را متوقف کنید:

«تو همیشه بی‌خیالی»، «تو فقط به فکر خانواده خودتی». این جملات سم مهلک رابطه هستند. همسر شما نزدیک‌ترین فرد به شماست. رفتار او را نقد کنید، نه هویت و شخصیت او را. بگویید: «وقتی بدون مشورت من فلان وسیله را خریدی، من احساس کردم نظرم برایت مهم نیست»، نه اینکه بگویید: «تو یک آدم خودرأی و خودخواهی!»

دعوا‌های تکراری، هیولا‌های نابودگر زندگی نیستند؛ آنها قطب‌نما‌هایی هستند که نشان می‌دهند کجای رابطه نیاز به توجه، درک و شفقت بیشتری دارد. تلفیق علم روانشناسی روز و حکمت عمیق اسلامی به ما می‌آموزد که به جای تلاش وسواس‌گونه برای تغییر دادن همسر و حل تمام اختلافات، باید مهارت «مدیریت تفاوت‌ها همراه با احترام و رحمت» را بیاموزیم. وقتی دست از تغییر دادن یکدیگر برداریم و سعی کنیم جهان را از دریچه چشم همسرمان ببینیم، آن گره کور، به آرامی باز خواهد شد و جای خود را به صمیمیتی عمیق‌تر می‌دهد.

منبع: فارس