باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم سادات بهادر _ در شبِ قدر، هنگامی که عطرِ دعا و نیایش در مساجد و میادینِ شهرِ کرمان پیچیده بود و دل‌ها در طلبِ تقدیرِ نیکو، به درگاهِ الهی بلند بود، خبری مسرت‌بخش، چون آذرخشی در تاریکیِ شب، بر جانِ مشتاقان تابید. در اوجِ مراسمِ احیا، هنگامی که زمزمهٔ «الغوث، الغوث» از لبانِ مؤمنان برمی‌خاست، ندا رسید: آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبرِ جدیدِ ایران انتخاب شده است.

این خبر، به ناگاه، موجی از شادیِ حماسی را در میانِ جمعیت برانگیخت. فریادهایِ «الله اکبر» در فضایی که تا لحظاتی پیش، سرشار از سکوتِ معنوی بود، طنین‌انداز شد و ارادهٔ الهی را در این انتخاب، فریاد زد.

 در میانِ ازدحامِ جمعیت، صدایِ این تکبیرها، به هم پیوست و همنواییِ پرشوری را خلق کرد که تا عمقِ جانِ حاضران نفوذ می‌کرد.

مردم، در حالی که هنوز عطرِ اشک و راز و نیاز از چهره‌هایشان پاک نشده بود، یکدیگر را در آغوش گرفته و این بشارتِ بزرگ را تبریک می‌گفتند. شعارِ «دستِ خدا عیان شد، خامنه‌ای جوان شد» همچون پژواکی از اعماقِ باورِ مردم، در فضایِ شبِ قدر پخش می‌شد. این تکرارِ مداوم، نه فقط ابرازِ شادی، بلکه تأییدی بر درکِ عمیقِ آنها از مشیتِ الهی و اطمینان به آینده‌ای روشن بود که با رهبریِ جوانیِ مؤمن و شایسته، رقم خواهد خورد.

در آن شبِ پرارج، مساجد و میادینِ کرمان، تبدیل به کانونِ جشن و سرورِ مردمی شد. مردم، شاکرِ الطافِ الهی، این انتخابِ شایسته را نشانهٔ رحمتِ واسعهٔ پروردگار بر ملتِ ایران دانستند. شادیِ مردمِ کرمان، در آن شبِ قدر، فراتر از یک خبرِ سیاسی بود؛ بازتابی بود از پیوندِ عمیقِ دین و سیاست در فرهنگِ ایرانی و تجلیِ امید به تداومِ راهِ انقلاب با چراغِ هدایتِ الهی.