باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم سادات بهادر _ چند روزی است که آسمانِ ایران، در سوگِ رهبری است؛ آسمانی که در آن، اشک و عزاداری، با فریادِ انتقام و عزمِ پولادین، در هم آمیخته است. غم سنگینی بر دل‌ها نشسته، اما این غم، نه ما را به زانو درآورده، بلکه آتشِ خشم را در جانمان برانگیخته است.

سال‌ها، صدایش همچون رعدی در سپهرِ هستی می‌غرید؛ کلامش آتشین، نطقش جسورانه که دل‌های مؤمنان را به لرزه می‌انداخت و سایه‌ی ترس را بر دشمنان می‌افکند.

هر سخنش، بذری از امید در قلب‌ها می‌کاشت و هر نگاهش، مسیری روشن به سوی آرمان‌ها می‌گشود.  او، نه تنها رهبر، بلکه چراغی تابناک در شب‌های تاریک و راهنمایی دلسوز برای امت بود.

روزِ فقدان؛ بست‌نشینی و خونخواهی

روزی که او از میان ما پرواز کرد، آسمانِ ایران در سوگ نشست؛ اندوهی جانسوز بر دل‌ها سایه افکند.

کرمانی‌ها، در بست‌نشینیِ حماسی و با عزمی راسخ، حتی در دلِ باد و باران، در میدان آزادی دو روز و در میدان کوثر یک روز، خونخواهی خود را فریاد زدند.

 این ایستادگی، نه نشانهٔ ضعف، بلکه تجلیِ عزمی پولادین و اراده‌ای استوار برای انتقام از دشمنان و پاسداشتِ راهِ شهدا بود.

 اراده‌ای نو: ادامه راه

از آن روز، اراده‌ای نو در دل‌ها جوانه زد؛ اراده‌ای برای استمرار راه، برای پاسداری از آرمان‌ها، برای ریشه کنی ظلم و ستم.

هر قدم، هر دعا، هر فریاد، گواهی بر این است که راهِ او، هرگز فراموش نخواهد شد.

اینک ما، با قلبی پر از امید و عزمی راسخ، به سوی آینده پیش می‌رویم؛ آینده‌ای که نامِ او در قلب‌هایمان جاودانه خواهد ماند و راهش، همچنان هدایتگرِ ما خواهد بود.

حرف آخر ...

شهادت آیت الله العظمی امام خامنه‌ای (رضوان الله تعالی علیه)، پایانی برای یک فاز نبود، بلکه آغازی برای ادامه مسیر اوست. شعله‌های عشق و وفاداری به او در دل‌های ما روشن است و اینک بر عهده ماست که این آتش را زنده نگه‌داریم.

بی‌شک، پیروزی نهایی درگرو ایستادگی و پابرجایی بر آرمان‌های اوست. بیایید با پیمان دوباره، جانانه راه ایشان را ادامه دهیم و به عنوان یک ملت، در برابر تمامی چالش‌ها قد علم کنیم.

شهادت او را نه به عنوان یک پایان، بلکه به عنوان نقطه عطفی برای تجدید پیمان با آرمان‌های راستینش بخوانیم و ایمان داشته باشیم، فقط با وحدت و همدلی می‌توانیم به پیروزی نهایی دست یابیم.