ترامپ و دولتش با همه تعریف و تمجیدهایی که از خودشان در جنگ تحمیلی علیه ایران میکنند باید در آینده به تبعات منفی این اقدام پاسخ دهند، موضوعی که از همین حالا برخی از این موارد چه در داخل و چه خارج از این کشور از لابهلای برخوردهای سیاسی به خوبی قابل لمس و مشاهده است.
ترامپ جنگی را آغاز کرد که قرار بود نمایش قدرت باشد، اما در پایان، بیش از هر چیز تصویری از محدودیتهای آمریکا را به جا گذاشت؛ جایی که نه پیروزی قاطعی حاصل شد و نه اهداف اصلی محقق—و همین، او را به بزرگترین بازنده این میدان تبدیل کرد.
آمریکا زیر فشار تناقضهای درونیاش ترک برداشته و ترامپ نه ناجی این بحران، بلکه نماد آشکار آن است؛ چهرهای که بیش از هر زمان، نشانههای افول تدریجی قدرت واشنگتن را عیان میکند.