در حالیکه واشنگتن تلاش دارد با نمایش قدرت نظامی، امنیت تنگه هرمز را بهدست گیرد، واقعیتهای میدانی و تجربههای تاریخی نشان میدهد که خلیج فارس بیش از آنکه صحنه برتری آمریکا باشد، میدان برتری راهبردی ایران است؛ جایی که هرگونه ماجراجویی نظامی میتواند به یک شکست پرهزینه و فرسایشی برای ایالات متحده تبدیل شود.
بهار ۱۴۰۵ در حالی از راه رسید که نوروز و عید فطر در دود آتشافروزی دشمنان ایران به هم رسیدند؛ به جای آواز حاجی فیروز، شعارهای مرگ بر آمریکا و اسرائیل در خیابانهای ایران پیچید و سفرههای هفتسین در سوگ هزاران شهید نوزاد، کودک و زن و مرد بیگناه، گلگون شد.
ست مایرز، مجری یک برنامه پربیننده تلویزیون آمریکا، در تازهترین اظهاراتش با زبانی طعنهآمیز به دونالد ترامپ، رئیسجمهور این کشور تاخت و او را به خاطر توهین به متحدان اروپایی ایالات متحده و سپس درخواست کمک از همان کشورها برای حضور در تنگه هرمز، «متناقضنما» خواند.
آمریکا با تصور مهار ایران، تنگه هرمز را به صحنه فشار تبدیل کرد؛ اما این تنگه تحت مدیریت حسابشده تهران، به محل فرسایش قدرت، آشکار شدن شکاف متحدان و برهم خوردن محاسبات واشنگتن بدل شد.
وزیر دارایی آمریکا پس از تجاوز این کشور به ایران که منجر به اختلالات حمل و نقل دریایی و افزایش بهای انرژی در جهان شد، اعلام کرد که واشنگتن تحریم ۱۴۰ میلیون بشکه نفت تهران را لغو کرده است.
به گفته فایننشال تایمز سه هفته پس از آغاز جنگ، نهتنها اهداف اعلامی دونالد ترامپ محقق نشده، بلکه ابتکار عمل بهتدریج به سمت ایران متمایل شده است؛ جایی که تداوم درگیری و فشار بر بازار انرژی، معادلات جنگ را پیچیدهتر از پیش کرده است.