باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس پس از تجزیه و تحلیل داده‌های ۷۸۷ بیمار که تحت درمان با لیزر در یک کارآزمایی بالینی چند مرکزی قرار گرفتند و بیماران را تا پنج سال پیگیری کردند، به این نتایج رسیدند. این مطالعه شامل ۲۵ مرکز پزشکی در ایالات متحده به رهبری مرکز سرطان سایتمن دانشگاه واشنگتن بود.

این درمان که به عنوان ترموتراپی بینابینی لیزری (LITT) شناخته می‌شود، به ویژه برای بیمارانی که تومور‌های مغزی عودکننده یا تومور‌هایی دارند که دسترسی به آنها دشوار است یا با جراحی سنتی قابل برداشتن نیستند، مفید است.

روشی کمتر تهاجمی نسبت به جراحی سنتی

بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما، یکی از تهاجمی‌ترین اشکال سرطان مغز، معمولاً تحت عمل جراحی باز قرار می‌گیرند که نیاز به برداشتن بخشی از جمجمه برای دسترسی و برداشتن تومور دارد. این عمل ممکن است با شیمی درمانی و پرتودرمانی دنبال شود.

با این حال، درمان با لیزر نیاز به ایجاد یک برش کوچک در جمجمه برای وارد کردن یک پروب نازک به داخل تومور دارد. جراحان از MRI ​​در زمان واقعی برای هدایت دقیق پروب در مغز استفاده می‌کنند و تا حد امکان از برخورد با بافت‌های سالم جلوگیری می‌کنند.

هنگامی که پروب به تومور می‌رسد، لیزر از گرما برای از بین بردن سلول‌های سرطانی اطراف استفاده می‌کند. دستگاه مورد استفاده در این روش، NeuroBlet، توسط Monteris Medical توسعه داده شده و در سال ۲۰۰۹ تأییدیه FDA را دریافت کرده است.

دکتر اریک سی. لوتهارت، محقق اصلی این مطالعه و استاد جراحی مغز و اعصاب در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، گفت: "هدف ما افزایش بقا و بهبود کیفیت زندگی بیماران تومور مغزی است. "

وی افزود که یافته‌های این مطالعه به پزشکان کمک می‌کند تا عوامل مرتبط با نتایج بهینه را شناسایی کنند و به طور بالقوه به بیماران اجازه می‌دهد تا از درمان بیشتر بهره‌مند شوند.

هرچه تخریب تومور بیشتر باشد، نتایج بهتر خواهد بود

محققان بر شناسایی عواملی که می‌توانند بر موفقیت درمان تأثیر بگذارند تمرکز کردند و دریافتند که درصد تومور نابود شده توسط لیزر به وضوح با بقای بیمار مرتبط است. این همبستگی به ویژه در بیمارانی که به تازگی به گلیوبلاستوما مبتلا شده‌اند، برجسته‌تر بود.

این تجزیه و تحلیل نشان داد بیمارانی که تومورهایشان در حداقل ۹۱٪ موارد توسط لیزر از بین رفته بود، به طور متوسط ​​۲.۱ سال از تاریخ تشخیص زنده ماندند. میانگین میزان بقا پس از جراحی باز سنتی حدود ۱.۵ سال است.

محققان معتقدند که این یافته‌ها، دریچه‌ای را برای مطالعه استفاده از لیزر درمانی در مراحل اولیه درمان گلیوبلاستوما باز می‌کند، نه محدود کردن آن به موارد عودکننده یا مواردی که درمان آنها با جراحی سنتی دشوار است.

درمان زودهنگام ممکن است در برخی موارد بهتر باشد

این مطالعه همچنین شامل بیمارانی با متاستاز مغزی بود، که تومور‌هایی هستند که از سرطان در قسمت دیگری از بدن به مغز گسترش یافته‌اند.

داده‌ها نشان داد بیمارانی که در زمانی که متاستاز‌ها هنوز کوچک بودند، تحت درمان با لیزر قرار گرفتند، میزان بقای بهتری داشتند، که نشان می‌دهد مداخله زودهنگام ممکن است مفیدتر از انتظار تا بزرگتر شدن تومور باشد.

این نتایج ممکن است باعث ارزیابی مجدد رویکرد نظارتی مورد استفاده پزشکان در برخی موارد شود، که در آن بیماران قبل از تصمیم‌گیری در مورد برنامه درمانی، تحت دوره‌های مکرر اسکن MRI برای نظارت بر تومور قرار می‌گیرند.

بازگشت سریع‌تر به زندگی روزمره

مزایای درمان لیزری، همانطور که در این مطالعه مشاهده شد، فراتر از بقا، شامل زمان بهبودی و کیفیت زندگی نیز می‌شود. در حالی که جراحی سنتی نیاز به باز کردن جمجمه دارد و بیماران ممکن است به هفته‌ها زمان برای بهبودی نیاز داشته باشند، درمان لیزری تنها به یک برش کوچک در جمجمه نیاز دارد که با یک بخیه بسته می‌شود.

داده‌های مطالعه نشان داد که بیماران این روش را به خوبی تحمل کردند و توانایی خود را برای انجام فعالیت‌های روزانه حفظ کردند و میانگین مدت بستری در بیمارستان تنها حدود ۳۲ ساعت بود.

اکثر بیماران به سرعت بهبود یافتند و اکثر آنها نیازی به بستری در بخش مراقبت‌های ویژه یا بستری مجدد در بیمارستان نداشتند. نیاز آنها به دارو‌های صرع نیز در مقایسه با دوره قبل از عمل کاهش یافت.

لئوتارد گفت که این رویکرد در حال تغییر نحوه درمان تومور‌های مغزی است و افزود که ارائه یک درمان کم‌خطر که به بیماران اجازه می‌دهد تنها در یک روز به خانه و نزد خانواده‌های خود بازگردند، از اهمیت بالایی برخوردار است، به خصوص برای کسانی که با تشخیص دشوار و چشم‌انداز بقای محدود مواجه هستند.

محققان همچنان در حال بررسی بهترین راه‌ها برای شناسایی بیمارانی هستند که می‌توانند بیشترین بهره را از درمان با لیزر ببرند و همچنین زمان بهینه برای استفاده از آن، با هدف بهبود میزان بقا و حفظ کیفیت زندگی را فراهم کنند.

منبع: مدیکال اکسپرس