باشگاه خبرنگاران جوان گزارش می دهد؛
النینو پشت دروازههای لرستان؛ «باران» فرصت است یا هشدار سیلاب؟
کارشناسان هواشناسی لرستان این روزها از احتمال افزایش بارشهای پاییزی خبر میدهد و لرستان برای تبدیل روانآبها به منابع پایدار آب، باید از «مدیریت بحران» عبور کند.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - احتمال تقویت پدیده «النینو» و پیشبینی بارشهای فراتر از نرمال در پاییز پیشرو، بار دیگر موضوع مدیریت منابع آب و خطر سیلاب در لرستان را به صدر مباحث کارشناسی آورده است؛ استانی که از یک سو با کاهش ذخایر آبی و فشار بر منابع آب مواجه است و از سوی دیگر، تجربه تلخ سیلابهای گذشته نشان داده است که بارش شدید، در صورت نبود آمادگی و زیرساخت مناسب، میتواند در کوتاهترین زمان به بحران تبدیل شود.
بر اساس پیشبینیهای مطرحشده از سوی هواشناسی لرستان، احتمال شکلگیری النینو بالاست و در صورت تحقق این الگو، بخشهایی از کشور بهویژه مناطق غربی و زاگرس میتوانند تحت تأثیر بارشهای بیشتری قرار گیرند؛ موضوعی که برای لرستان میتواند به معنای افزایش ذخایر آبی، بهبود شرایط کشاورزی و تقویت منابع طبیعی باشد، اما در صورت وقوع بارشهای رگباری و کوتاهمدت، خطر روانآب، آبگرفتگی و سیلاب را نیز افزایش خواهد داد.
النینو چیست و چرا لرستان باید نگران یا امیدوار باشد؟
مدیرکل هواشناسی لرستان در گفتگو با خبرنگار ما با تشریح ابعاد پدیده النینو اظهار کرد: النینو یکی از پیچیدهترین الگوهای اقلیمی جهان است که در پی تغییرات دمایی آبهای اقیانوس آرام شرقی شکل میگیرد و میتواند الگوی دما و بارش مناطق مختلف جهان را دستخوش تغییر کند.
مرادپور با اشاره به اثرگذاری این پدیده بر بخشهایی از ایران افزود: مناطق مختلفی از کشور، بهویژه نیمه شمالی، جنوب و جنوبغرب، میتوانند تحت تأثیر النینو قرار گیرند و لرستان نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در زاگرس، از جمله مناطقی است که باید تغییرات جوی آن با حساسیت بیشتری دنبال شود.
وی ابراز امیدواری کرد در صورت تحقق الگوی بارشی پیشبینیشده، افزایش بارشها بتواند بخشی از مشکلات منابع آبی استان را کاهش دهد و شرایط مناسبتری را برای بخش کشاورزی ایجاد کند.
با این حال، کارشناسان هشدار میدهند که افزایش بارش به تنهایی یک مزیت نیست؛ آنچه اهمیت دارد، نحوه دریافت، مهار، ذخیره و هدایت این آب است.
باران بیشتر، لزوماً آب بیشتر نیست
دکتر چمنپیرا، کارشناس حوزه تحقیقات کشاورزی استان لرستان در گفتگو با خبرنگار ما ، با تأکید بر اینکه النینو باید همزمان بهعنوان فرصت و تهدید مورد توجه قرار گیرد، گفت: این پدیده به خودی خود تهدید محسوب نمیشود، بلکه نحوه مدیریت آثار آن است که تعیین میکند پیامد آن برای استان مثبت یا منفی باشد.
وی با اشاره به تغییرات کاربری اراضی و وضعیت برخی رودخانهها و مسیلها اظهار کرد: در سالهای گذشته، ظرفیت طبیعی برخی رودخانهها و مسیلها برای عبور آب بیشتر بود، اما تغییرات ایجادشده در عرصههای طبیعی و محدود شدن برخی مسیرهای عبور آب، در مواردی ظرفیت پذیرش روانآب را کاهش داده است.
چمنپیرا افزود: اگر بارشهای شدید در چنین شرایطی رخ دهد، آبی که میتوانست یک فرصت ارزشمند برای تأمین منابع آب باشد، ممکن است به روانآب و سیلاب تبدیل شود.
مهر و آبان؛ ماههای حساس بارشی
مدیرکل هواشناسی لرستان با اشاره به پیشبینیهای موجود گفت: احتمال شکلگیری النینو بالاست و در صورت تحقق این پدیده، انتظار میرود پاییز در بخشهایی از کشور با بارشهایی بالاتر از نرمال همراه باشد.
به گفته وی، بازه مهر تا آبان از نظر بارشی اهمیت بیشتری دارد و سامانههای بارشی متعددی میتوانند مناطق غربی و زاگرس را تحت تأثیر قرار دهند.
مرادپور البته تأکید کرد که پیشبینیهای بلندمدت هواشناسی قطعی نیستند و همواره با میزان مشخصی از عدم قطعیت همراهاند.
وی افزود: پیشبینیهای بلندمدت برای برنامهریزی مورد استفاده قرار میگیرند، اما هرچه به زمان وقوع پدیده نزدیکتر شویم، دقت پیشبینی نیز افزایش خواهد یافت.
هشدار مهم کارشناسان؛ «شدت بارش» را جدی بگیرید
یکی از نکات کلیدی مطرحشده در این زمینه، تفاوت میان «میزان بارش» و «شدت بارش» است.
چمنپیرا با اشاره به این موضوع گفت: حتی اگر مجموع بارندگی در یک بازه زمانی در محدوده قابل قبول باشد، چنانچه حجم زیادی از بارش در مدت کوتاهی اتفاق بیفتد، احتمال شکلگیری روانآب و سیلاب افزایش پیدا میکند.
به گفته این کارشناس، بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس پیشبینی افزایش یا کاهش مجموع بارش درباره میزان خطر قضاوت کرد؛ بلکه شدت، مدت و پراکنش مکانی بارندگی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
لایروبی رودخانهها؛ کاری که نباید به دقیقه ۹۰ برسد
با نزدیک شدن به فصل بارش، یکی از مهمترین اقدامات پیشگیرانه، آمادهسازی مسیرهای عبور آب است.
مرادپور با اشاره به آبگرفتگی برخی معابر در جریان بارشهای شدید گفت: لایروبی جداول، مسیلها و رودخانهها باید از هماکنون در دستور کار دستگاههای مربوط قرار گیرد و نباید این اقدامات به روزهای پایانی پیش از آغاز بارشها موکول شود.
وی تأکید کرد: دستگاههای اجرایی باید قبل از آغاز بارندگیهای پاییزی، نقاط آسیبپذیر را شناسایی و اقدامات پیشگیرانه را انجام دهند.
این هشدار در لرستان اهمیت مضاعف دارد؛ استانی که هنوز تجربه سیلاب سال ۱۳۹۸ را از یاد نبرده است.
خرمآباد و پلدختر؛ دو نقطه حساس در نقشه خطر ال نینو
با توجه به پیشبینی احتمال افزایش بارشها در پاییز پیشرو و احتمال تقویت الگوی النینو، توجه به نقاط پرخطر لرستان بیش از گذشته اهمیت پیدا میکند؛ بهویژه مناطقی که سابقه وقوع سیلابهای شدید را دارند یا به دلیل ویژگیهای جغرافیایی، توپوگرافی و وضعیت بستر رودخانهها و مسیلها، در برابر بارشهای رگباری آسیبپذیرتر هستند.
در این میان، خرمآباد و پلدختر از جمله مناطقی هستند که کارشناسان بر ضرورت قرار گرفتن آنها در اولویت برنامههای پیشگیرانه تأکید دارند؛ چراکه تجربه سیلابهای گذشته در این مناطق نشان داده است که بارش شدید، در صورت نبود آمادگی کافی، میتواند در مدت کوتاهی حجم زیادی از روانآب را ایجاد کرده و خسارتهای گستردهای به زیرساختها، راهها، اراضی کشاورزی و مناطق مسکونی وارد کند.
چمنپیرا با اشاره به تجربه سیلابهای گذشته، بر ضرورت توجه ویژه به مناطق حساس استان تأکید کرد و گفت: خرمآباد و پلدختر باید در برنامهریزیهای پیشگیرانه از اولویت برخوردار باشند و اقدامات لازم برای کاهش خطر پیش از آغاز فصل بارندگی انجام شود.
وی افزود: نباید منتظر ماند تا سامانه بارشی وارد استان شود و پس از صدور هشدار برای مدیریت سیلاب اقدام کرد؛ بخش مهمی از مدیریت خطر باید پیش از شکلگیری حادثه انجام شده باشد.
خرمآباد به دلیل قرار گرفتن در یک پهنه درهای و وجود رودخانهها و مسیلهای متعدد در محدوده شهری و پیرامون آن، نیازمند توجه ویژه به مدیریت روانآبهای سطحی است.
در چنین شرایطی، بارشهای شدید و کوتاهمدت میتواند در مدت زمان محدودی حجم قابل توجهی از آب را وارد مسیرهای طبیعی و شهری کند. اگر ظرفیت کانالها، جداول، مسیلها و مسیرهای عبور آب کافی نباشد یا بخشی از این مسیرها با رسوب، زباله یا موانع دیگر مسدود شده باشند، احتمال آبگرفتگی و بروز خسارت افزایش خواهد یافت.
از این رو، شناسایی نقاطی که در زمان بارندگی مستعد آبگرفتگی هستند، بررسی ظرفیت شبکه دفع آبهای سطحی، پاکسازی مسیرهای عبور روانآب و بررسی وضعیت مسیلها و رودخانههای عبوری از شهر، از جمله اقداماتی است که باید پیش از آغاز بارشهای پاییزی با جدیت دنبال شود.
در واقع، برای خرمآباد موضوع فقط پیشبینی میزان بارندگی نیست؛ بلکه باید مشخص شود اگر بارش سنگین در مدت کوتاهی رخ داد، آب از چه مسیری عبور خواهد کرد و ظرفیت هر مسیر برای عبور این حجم از روانآب چقدر است.
پلدختر اما تجربهای متفاوت و در عین حال هشداردهنده از مواجهه با سیلاب دارد. خاطره سیلاب سال ۱۳۹۸ همچنان یکی از مهمترین تجربههای مدیریت بحران در استان لرستان محسوب میشود؛ تجربهای که نشان داد ترکیب بارش شدید، روانآب گسترده و شرایط جغرافیایی میتواند در مدت کوتاهی یک حادثه طبیعی را به بحرانی بزرگ تبدیل کند.
بر همین اساس، پلدختر باید یکی از نخستین نقاطی باشد که در سناریوهای احتمالی بارشهای شدید مورد توجه قرار میگیرد.
در این منطقه، علاوه بر مناطق شهری، وضعیت رودخانهها، روستاهای واقع در مسیر آب، راههای ارتباطی، پلها، اراضی کشاورزی و زیرساختهای حیاتی باید به صورت مستمر پایش شود.
کارشناسان معتقدند تجربه سیلاب گذشته باید از یک خاطره تاریخی به یک درس مدیریتی و نقشه راه برای آینده تبدیل شود؛ به این معنا که نقاط آسیبپذیر شناسایی و مشخص شود در صورت تکرار بارشهای شدید، چه مناطقی در معرض خطر قرار میگیرند و چه اقداماتی باید پیش از رسیدن آب انجام شود.
هر نقطه بحرانی باید یک سناریوی عملیاتی داشته باشد
چمنپیرا با تأکید بر ضرورت شناسایی دقیق نقاط بحرانی استان گفت: نمیتوان با یک نسخه واحد برای تمام مناطق لرستان برنامهریزی کرد؛ زیرا شرایط جغرافیایی، میزان خطرپذیری و نوع تهدید در مناطق مختلف متفاوت است.
به گفته وی، برای هر نقطه بحرانی باید سناریوی مشخصی تدوین شود؛ سناریویی که در آن مشخص باشد در صورت وقوع بارش شدید، چه اتفاقی ممکن است رخ دهد، کدام مسیرها در معرض آبگرفتگی قرار میگیرند، کدام روستاها یا مناطق شهری نیازمند تخلیه احتمالی هستند، مسیرهای جایگزین تردد کداماند و هر دستگاه اجرایی چه وظیفهای بر عهده دارد.
در چنین شرایطی، مدیریت سیلاب از یک اقدام واکنشی به یک فرآیند برنامهریزیشده تبدیل میشود.
هشدار هواشناسی فقط زمانی مؤثر است که به اقدام تبدیل شود .یکی از نکات مهم در مدیریت خطر سیلاب این است که هشدار هواشناسی به تنهایی نمیتواند مانع خسارت شود.
هشدار زمانی ارزش عملیاتی پیدا میکند که دستگاههای اجرایی از قبل برای مواجهه با آن آماده باشند و مشخص باشد پس از دریافت هشدار، چه اقدامی باید انجام دهند.
برای نمونه، اگر پیشبینی شود یک سامانه بارشی شدید در حال نزدیک شدن به منطقه است، باید از قبل مشخص شده باشد که کدام نقاط باید پایش شوند، چه تجهیزاتی در چه محلهایی مستقر شوند، کدام مسیرها نیازمند کنترل هستند و در صورت تشدید بارش، چه دستگاهی مسئول اطلاعرسانی و چه دستگاهی مسئول عملیات خواهد بود.
به همین دلیل، فاصله میان «صدور هشدار» و «اقدام عملیاتی» باید به حداقل برسد.
مدیریت سیلاب از ماهها قبل آغاز میشود
چمنپیرا تأکید دارد که مدیریت موفق سیلاب از لحظه صدور هشدار آغاز نمیشود، بلکه بخش مهمی از آن باید هفتهها و حتی ماهها پیش از وقوع حادثه انجام شده باشد.
بر این اساس، لایروبی رودخانهها و مسیلها، پاکسازی جداول، بررسی پلها و آبروها، شناسایی نقاط انسداد مسیر آب، بررسی وضعیت زیرساختهای آسیبپذیر، آمادهسازی ماشینآلات و تجهیزات و آموزش نیروهای عملیاتی باید پیش از آغاز فصل بارش انجام شود.
همچنین لازم است دستگاههای اجرایی مانورهای آمادگی برگزار کنند تا در زمان وقوع حادثه، تصمیمگیریها بر اساس برنامه از پیش تعیینشده انجام شود، نه بر اساس آزمون و خطا.
در کنار اقدامات دستگاههای اجرایی، آگاهی مردم نیز نقش مهمی در کاهش خسارت دارد.
ساکنان مناطق در معرض خطر باید بدانند در صورت صدور هشدار جدی، از چه مسیرهایی تردد نکنند، در حاشیه رودخانهها و مسیلها چه نکاتی را رعایت کنند و در صورت نیاز به تخلیه، از چه مسیرها و نقاط امنی استفاده کنند.
از این منظر، اطلاعرسانی عمومی نباید تنها به انتشار یک هشدار رسمی محدود شود؛ بلکه لازم است هشدارها به زبان ساده، روشن و متناسب با شرایط هر منطقه در اختیار مردم قرار گیرد.
اکنون که احتمال افزایش بارشها در پاییز مطرح شده است، تجربه سیلاب سال ۱۳۹۸ میتواند برای لرستان یک سرمایه مدیریتی باشد؛ مشروط بر اینکه این تجربه به برنامه عملیاتی تبدیل شود.
هدف از آمادگی، جلوگیری کامل از وقوع سیلاب نیست؛ چراکه کنترل یک پدیده طبیعی مانند بارش شدید همیشه امکانپذیر نیست. هدف اصلی، کاهش میزان خسارت و افزایش تابآوری مناطق آسیبپذیر است.
در چنین شرایطی، خرمآباد و پلدختر باید نه صرفاً به عنوان دو منطقه نگرانکننده، بلکه به عنوان دو نقطه اولویتدار برای اجرای برنامههای پیشگیرانه دیده شوند.
پایش مستمر شرایط جوی، آمادهسازی زیرساختها، تعیین نقاط امن، تدوین سناریوهای عملیاتی، هماهنگی میان دستگاهها و آموزش مردم، مجموعه اقداماتی است که میتواند فاصله میان «بارش شدید» و «بحران» را افزایش دهد.
النینو شاید خارج از مرزهای لرستان شکل بگیرد، اما پیامدهای آن را میتوان از امروز در داخل استان مدیریت کرد؛ به شرط آنکه آمادگی برای سیلاب، به روزهای بارانی موکول نشود.
یکی از مهمترین مباحث مطرحشده، ضرورت تغییر نگاه مسئولان به حوادث طبیعی است.
چمنپیرا با تأکید بر ضرورت عبور از رویکرد واکنشی گفت: در بسیاری از موارد، زمانی اقدامات جدی آغاز میشود که حادثه اتفاق افتاده است؛ در حالی که باید به سمت مدیریت ریسک حرکت کنیم.
مدیریت ریسک به معنای شناسایی خطر، مشخص کردن نقاط آسیبپذیر، برآورد خسارت احتمالی و انجام اقدامات پیشگیرانه پیش از وقوع حادثه است.
در این چارچوب، برگزاری جلسات هماهنگی میان دستگاهها، تعیین مسئولیتها، تدوین سناریوهای احتمالی، آمادهسازی ماشینآلات و تجهیزات و پایش مستمر وضعیت جوی باید پیش از آغاز بارشها انجام شود.
این کارشناس در ادامه با تأکید بر اینکه آمادگی در برابر پیامدهای احتمالی بارشهای شدید باید بر پایه یک برنامه منسجم و چندلایه انجام شود، چهار محور اساسی را برای افزایش آمادگی استان مورد توجه قرار داد؛ محورهایی که از شناخت دقیق خطر آغاز میشود و تا آمادهسازی نیروها و تجهیزات برای واکنش سریع در زمان وقوع حادثه ادامه پیدا میکند.
وی نخستین گام را شناخت و ارزیابی دقیق ریسک دانست و گفت: پیش از هر اقدامی باید مشخص شود کدام مناطق استان بیش از سایر نقاط در معرض سیلاب، روانآب، آبگرفتگی و زمینلغزش قرار دارند. شناسایی نقاط حادثهخیز، بررسی سوابق حوادث گذشته، مطالعه مسیر رودخانهها و مسیلها و تهیه نقشههای خطرپذیری و آسیبپذیری میتواند به مسئولان کمک کند منابع و امکانات محدود خود را در نقاطی متمرکز کنند که بیشترین احتمال وقوع حادثه را دارند. به اعتقاد این کارشناس، بدون شناخت دقیق از خطر، تصمیمگیری در زمان بحران بیشتر به واکنشهای لحظهای وابسته خواهد بود.
وی پایش مستمر و تقویت فرآیند پیشبینی را دومین محور آمادگی عنوان کرد و افزود: شرایط جوی و وضعیت منابع آبی باید به صورت مستمر رصد شود و اطلاعات مربوط به میزان بارش، دما، رطوبت، وضعیت رودخانهها، آبراههها و سدها به شکل منظم مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. همچنین لازم است سناریوهای مختلف بارندگی، از بارشهای معمولی تا بارشهای شدید و کوتاهمدت، از قبل مورد بررسی قرار گیرد تا دستگاههای اجرایی بدانند در هر سطح از بارش با چه شرایطی مواجه خواهند شد و چه اقداماتی باید انجام دهند.
این کارشناس هشدار سریع و اطلاعرسانی دقیق را سومین رکن آمادگی دانست و تأکید کرد: هشدار زمانی میتواند از خسارت جلوگیری کند که به موقع، دقیق و برای عموم مردم قابل فهم باشد. به گفته وی، استفاده همزمان از ظرفیت رسانهها، صداوسیما، پیامک، شبکههای اجتماعی و سایر ابزارهای ارتباطی میتواند باعث شود هشدارها در کوتاهترین زمان به دست مردم برسد. البته هشدار نباید صرفاً شامل اعلام احتمال بارندگی باشد، بلکه لازم است در صورت وجود خطر، توصیههای مشخص و کاربردی نیز به مردم ارائه شود؛ بهگونهای که شهروندان بدانند در برابر یک هشدار جوی چه اقدامی باید انجام دهند.
وی در نهایت آمادگی عملیاتی و افزایش توان پاسخگویی دستگاهها را چهارمین محور دانست و گفت: تجهیزات، ماشینآلات، نیروهای امدادی و عملیاتی باید پیش از آغاز فصل بارندگی آماده و در نقاط مورد نیاز مستقر شوند. همچنین برگزاری مانور و تمرین سناریوهای احتمالی میتواند میزان آمادگی دستگاهها را افزایش دهد و نقاط ضعف هماهنگی میان سازمانهای مختلف را پیش از وقوع حادثه آشکار کند. در زمان وقوع سیلاب، فرصت آزمون و خطا وجود ندارد و هر دستگاه باید از قبل بداند چه مسئولیتی بر عهده دارد و در چه مرحلهای باید وارد عمل شود.
به گفته این کارشناس، این چهار محور در کنار یکدیگر میتوانند یک زنجیره کامل مدیریت ریسک را شکل دهند؛ زنجیرهای که از شناخت خطر آغاز میشود، با پایش و پیشبینی ادامه پیدا میکند، از طریق هشدار به مردم منتقل میشود و در نهایت با آمادگی عملیاتی دستگاهها به اقدام و کاهش خسارت منجر خواهد شد.
وی تأکید کرد که هدف از چنین رویکردی صرفاً مقابله با سیلاب پس از وقوع آن نیست، بلکه باید تلاش شود با اقدامات پیشگیرانه، میزان آسیبپذیری استان کاهش یابد و در صورت وقوع بارشهای شدید، جامعه و زیرساختها از تابآوری بیشتری برخوردار باشند.
اما تمام ماجرا هشدار و خطر نیست. لرستان در صورت وقوع بارشهای مناسب، میتواند از این شرایط برای تقویت منابع آب خود استفاده کند.
چمنپیرا بر ضرورت اجرای طرحهای آبخیزداری، پخش سیلاب، تقویت پوشش گیاهی و تغذیه سفرههای زیرزمینی تأکید کرد و گفت: باید شرایطی فراهم شود که آب بارندگی در همان حوزه آبخیز نگه داشته و تا حد امکان به داخل زمین نفوذ کند.
در واقع، مسئله اصلی تنها «چقدر باران میبارد؟» نیست؛ بلکه سؤال مهمتر این است که «چه مقدار از این باران را میتوان نگه داشت؟»
کشاورزی؛ جایی که پیشبینی هواشناسی باید به تصمیم تبدیل شود
افزایش بارش میتواند برای بخش کشاورزی لرستان یک فرصت باشد، اما بهرهبرداری از این فرصت نیازمند ارتباط نزدیکتر میان هواشناسی و کشاورزان است.
کارشناسان معتقدند اطلاعات هواشناسی زمانی ارزش واقعی پیدا میکند که کشاورز بتواند بر اساس آن تصمیم بگیرد؛ اینکه چه زمانی محصول را بکارد، چه زمانی آبیاری کند، چه زمانی سمپاشی یا کوددهی انجام دهد و چه زمانی محصول را برداشت کند.
از این منظر، لازم است اطلاعات تخصصی هواشناسی از سوی دستگاههای متولی به توصیههای ساده و کاربردی برای کشاورزان تبدیل شود.
النینو را با شایعات فضای مجازی نشناسیم
در شرایطی که نام النینو بیش از گذشته در فضای مجازی مطرح شده، کارشناسان نسبت به انتشار مطالب غیرعلمی هشدار دادهاند.
وقوع النینو به معنای وقوع قطعی سیلاب یا یک بحران گسترده نیست و نمیتوان بر اساس مطالب منتشرشده در شبکههای اجتماعی درباره آینده آبوهوایی استان قضاوت کرد.
بر همین اساس، مردم باید هشدارها و اطلاعات مربوط به وضعیت جوی را از مراجع رسمی دریافت کنند.
در عین حال، رسانهها نیز وظیفه دارند مفاهیم تخصصی مانند النینو را به زبان ساده برای افکار عمومی توضیح دهند تا اطلاعرسانی دقیق جایگزین شایعه و نگرانی بیمورد شود.
مدیرکل هواشناسی لرستان در پایان با اشاره به رصد مستمر شرایط جوی گفت: بررسی وضعیت النینو و الگوهای مرتبط با آن بهصورت مستمر دنبال میشود.
مرادپور افزود: کارشناسان هواشناسی استان ضمن بررسی اطلاعات سازمان هواشناسی کشور و منابع بینالمللی، آخرین تغییرات الگوهای جوی را دنبال و تحلیل میکنند.
وی تأکید کرد اطلاعات و هشدارهای لازم در اختیار مدیریت بحران و دستگاههای اجرایی قرار خواهد گرفت تا در صورت تغییر شرایط، اقدامات لازم در کوتاهترین زمان انجام شود.
لرستان؛ در انتظار یک آزمون آبی
اکنون لرستان در برابر یک دوگانه مهم قرار گرفته است؛ باران میتواند بخشی از بحران آب استان را کاهش دهد یا در صورت نبود آمادگی، بحران دیگری بیافریند.
اگر بارشهای پاییزی افزایش یابد، فرصت مناسبی برای تقویت منابع آبی، تغذیه سفرههای زیرزمینی، بهبود شرایط کشاورزی و احیای بخشی از منابع طبیعی فراهم خواهد شد.
اما اگر بارندگیها در مدت کوتاه و با شدت بالا رخ دهند و همزمان رودخانهها، مسیلها و زیرساختهای شهری و روستایی آمادگی لازم را نداشته باشند، خطر سیلاب و خسارت افزایش خواهد یافت.
بنابراین، مسئله لرستان فقط پیشبینی النینو نیست؛ مسئله اصلی، آمادگی برای پیامدهای آن است.
اکنون فرصت آن است که دستگاههای اجرایی پیش از آغاز بارشها، لایروبی مسیرهای عبور آب، شناسایی نقاط بحرانی، آمادهسازی تجهیزات، هماهنگی بین دستگاهی، تقویت طرحهای آبخیزداری و اطلاعرسانی به مردم را جدیتر از همیشه دنبال کنند.
در نهایت، آنچه سرنوشت بارشهای پاییزی را برای لرستان تعیین خواهد کرد، فقط میزان باران نیست؛ بلکه میزان آمادگی استان برای تبدیل باران به آب و جلوگیری از تبدیل آب به سیلاب است.
