باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - دکتر نلی مارکوشینا، متخصص غدد درون‌ریز، توضیح می‌دهد که چرا کمبود خواب، حتی زمانی که مصرف غذا زیاد نباشد،  منجر به تجمع چربی در ناحیه شکم می‌شود.

به گفته دکتر نلی مارکوشینا، کمبود خواب مزمن باعث تجمع چربی در ناحیه شکم، حتی در افرادی که کالری اضافی مصرف نمی‌کنند، می‌شود.

او می‌گوید: «کمبود خواب منجر به افزایش سطح کورتیزول - هورمون استرس - می‌شود. سطح بالای مزمن کورتیزول به تجمع چربی احشایی کمک می‌کند که در اطراف اندام‌های داخلی، به ویژه در ناحیه شکم، تجمع می‌یابد. این نوع چاقی از نظر افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی عروقی و اختلالات متابولیک، خطرناک‌ترین نوع چاقی محسوب می‌شود.»

علاوه بر این، کمبود خواب بر هورمون‌هایی که اشتها را تنظیم می‌کنند، تأثیر می‌گذارد. تولید لپتین، هورمون مسئول سیری، کاهش می‌یابد، در حالی که سطح گرلین - هورمون گرسنگی - افزایش می‌یابد. در نتیجه، افراد به خصوص هنگام مصرف غذا‌های پر قند و چرب، احساس گرسنگی بیشتری می‌کنند. بسیاری متوجه نمی‌شوند که بیشتر از حد معمول میان وعده می‌خورند یا اندازه وعده‌های غذایی خود را افزایش می‌دهند.

این پزشک می‌گوید: «مکانیسم مهم دیگری هم وجود دارد. کمبود خواب، حساسیت بافت به انسولین را کاهش می‌دهد که می‌تواند به مرور زمان منجر به مقاومت به انسولین شود، که عامل اصلی در ایجاد چاقی شکمی است.»

به گفته او، کاهش فعالیت بدنی نیز عامل مهمی است. پس از یک شب بی‌خوابی، افراد معمولاً احساس خستگی می‌کنند، فعالیت کمتری دارند، کمتر ورزش می‌کنند و انرژی کمتری مصرف می‌کنند. حتی اگر رژیم غذایی آنها تقریباً ثابت بماند، تعادل انرژی آنها به تدریج به سمت تجمع چربی تغییر می‌کند.

علاوه بر این، کمبود خواب می‌تواند احتباس مایعات را افزایش دهد. افزایش سطح هورمون استرس و عدم تعادل آب و نمک گاهی اوقات می‌تواند منجر به نفخ و احساس نفخ در صبح شود. در حالی که این همیشه به طور مستقیم با تجمع چربی مرتبط نیست، کمبود خواب منظم می‌تواند به مرور زمان به افزایش دور کمر کمک کند.

این پزشک خاطرنشان می‌کند که به بزرگسالان توصیه می‌شود ۷ تا ۹ ساعت در شب بخوابند. با این حال، اگر کمبود خواب مزمن به یک عادت تبدیل شود، کاهش وزن از طریق رژیم غذایی و ورزش به تنهایی بسیار دشوارتر می‌شود.

منبع: gazeta.ru