باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم رضایی - امشب آسمان فارس رنگِ دیگری دارد؛ گویی در تقویمِ دل‌های مردمِ این دیار، عقربه‌ها بر مدارِ دهم محرم و لحظه وداعِ یلِ‌ام‌البنین ایستاده‌اند.

امروز هم در روز تاسوعای حسینی، استان فارس، از مساجد کوچکِ روستایی تا صحن و سرای باشکوه حرم مطهر شاهچراغ (ع)، یکپارچه در سوگ «اسوه وفا و ادب» به ماتم نشستند. 

امشب نیز، فضای استان فارس آکنده از «نوای سوگ» است؛ نوایی که تنها از حنجره‌ها بیرون نمی‌آید، بلکه از عمق جان مردمانی برمی‌خیزد که در فرهنگ عاشورایی خود، ریشه‌ای به قدمت تاریخ دارند. در هر کوی و برزن، علم‌ها برافراشته شده و صدای طبل‌ها و سنج‌ها، گویی ضربان قلب‌های بیقرار برای رسیدن به عطشِ کربلاست. مردم فارس نه فقط در سوگِ یک واقعه تاریخی، که در رثایِ غیرتِ عباس (ع) بر سر و سینه می‌زنند.

شاهچراغ؛ کانون بیقرار دلدادگان

قلب تپنده شیراز، حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع)، دیشب و امشب شاهد حماسه‌ای از جنس اشک و ایثار بود. موج خروشان جمعیت عزادار، در حالی که رخت سیاه بر تن داشتند، خود را به حریم امنِ فرزند موسی بن جعفر (ع) رساندند تا در رثای سلاله پاک پیغمبر گریه کنند.

صحن حرم، امروز فرش‌نشینِ هزاران دلی بود که «علمدارِ کربلا» را صدا می‌زدند. اینجا، جایی است که مرز میانِ «دردِ شخصی» و «دردِ تاریخ» گم می‌شود؛ جایی که هر قطره اشک، پیمانی است با مکتبِ حق‌طلبی.

اوج شکوهِ این ماتم، لحظه اقامه نماز ظهر تاسوعا بود. با طنین‌انداز شدنِ بانگ ملکوتی اذان، گویی زمان در میانِ حرم شاهچراغ (ع) متوقف شد. عزاداران حسینی، در صفوفی فشرده و یکدل، به امامت تولیت حرم مطهر، قامت به نماز بستند. نمازی که در آن، شکوهِ بندگی در کنارِ مظلومیتِ علمدارِ دشتِ کربلا، صحنه‌ای تماشایی آفرید. آن لحظه، لحظه‌ی تجلیِ همبستگیِ ملی بود؛ همبستگیِ مردمانی که صرف‌نظر از هر نگاهی، در «حسین» به هم رسیدند؛ و در پایان…

تاسوعای امسال در فارس گذشت، اما داغِ «مشکِ دریده» و «دست‌های جدا شده»، زخمی است که هرگز بر پیکره تاریخ التیام نمی‌یابد. مردم استان فارس، با حضور گسترده و پرشور خود در تمامی بقاع متبرکه و حسینیه‌ها، بار دیگر ثابت کردند که چراغِ یادِ حسین (ع) در این دیار، همواره روشن و پرفروغ است.

امروز فارس گریست، اما با بصیرتی که از «درسِ عاشورا» آموخته بود؛ گریه‌ای که نه از سرِ ضعف، بلکه از سرِ عشقِ به حقیقتی است که هرگز سر خم نکرد.