باشگاه خبرنگاران جوان - کینه خشم فروخورده و نوعی عقده روانی است. بسیاری از مردم کینه‌های عمیقی دارند که ممکن است یک عمر ادامه داشته باشد. بسیاری از آنها نمی‌توانند عصبانیت خود را نسبت به کسانی که در گذشته به آنها ظلم کرده‌اند کنار بگذارند. حتی اگر برای فراموش کردن کینه و خشم خود تمایل زیادی داشته باشند و تلاش زیادی هم بکنند.

چرا ما کینه ها را نگه می داریم؟

نگه داشتن کینه کاملاً دردناک است و اغلب به نظر می‌رسد بر خلاف آنچه واقعاً می‌خواهیم عمل می‌کند. ما زخم‌ها را باز و فعال نگه می‌داریم و در تجربه‌های تلخ و دردناک گذشته زندگی می‌کنیم. به اتفاق و تجربیات جدید اجازه وقوع نمی‌دهیم. چه چیزی باعث می‌شود به درد‌ها و کینه‌ها بچسبیم در حالی که دوست داریم کینه را فراموش کنیم.

کینه ورزی فقط به خود شخص آسیب می‌زند

قطعاً می‌دانید که کینه داشتن از کسی و کینه ورزی تنها به خود شخص آسیب می‌رساند. این حس عواقب و تأثیرات مخرب روانی دارد. با فراموش کردن کینه، خود را از این آثار مصون می‌داریم. در ادامه این مطلب با ۵ روش برای کنار گذاشتن و فراموش کردن کینه آشنا می‌شوید.

روش اول؛ به دنبال راه‌هایی برای سازش باشید

مطالعه دانشگاه یورک نشان می‌دهد که روش سازش می‌تواند در فراموش کردن کینه مؤثر باشد. شاید شما از اظهار نظر بی ادبانه شخصی ناراحت شده باشید و از او کینه به دل گرفته باشید. از آن شخص توضیح بخواهید یا واکنش خود را در مورد نظر به صورت غیرانتقادی با او در میان بگذارید. هر دو استراتژی به شما کمک می‌کند رابطه را حفظ کنید. شاید اجازه دهید شخص مقابل حساسیت‌های شما را حفظ کند و حد خود را در برابر رفتار با شما بشناسد.

روش دوم؛ تصمیم به بخشش بگیرید

یکی از مهم‌ترین گام‌ها در فراموش کردن کینه، بخشش است. بخشش شخصی که شما را آزار داده، هدیه‌ای است که به خود می‌دهید. این بدان معنا نیست که باید تخلف و توهین شخص را فراموش کنید یا آشتی کنید. همچنین به این معنی نیست که فردی که با شما رفتار بدی داشته مجبور شود رفتارش را اصلاح کند. حتی امکان دارد که خودتان را برای کاری که انجام دادید یا رفتاری که داشتید ببخشید و سعی کنید خودتان را اصلاح کنید یا به نوعی آن موضوع را جبران کنید.

روش سوم؛ اجازه ندهید کینه کوچک در شما زندگی کند

آن کینه‌ای که در صندوق گنج خود قرار داده‌اید، با گذشت زمان فقط ارزشمندتر به نظر می‌رسد. مطالعه دانشگاه یورک نشان می‌دهد که بخشش زودهنگام، موضوع کینه و ناراحتی را در حافظه دور شما محو می‌کند.

روش چهارم؛ دلیل کینه را روشن کنید

بسیاری از افراد می‌دانند که کینه ورزی یک مشکل محسوب می‌شود. آنها از حس کینه ورزی خسته می‌شوند و به خوبی می‌دانند که این حس مانع از رشد و تکامل آنها می‌شود. به هر حال بدون مدیریت این حس و شکایت ها، این گلایه‌ها به احساسی بد و مخرب تبدیل خواهد شد. شما باید از خودتان بپرسید که چرا این کدورت‌ها به سراغتان آمده است. کم کم کینه‌ها را کنار بگذارید و جای خالی آن را با احساس سلامتی و شادی پر کنید.

روش پنجم؛ به موقعیت‌های بهتر فکر کنید

به موقعیت‌هایی که پس از بخشیدن دیگران و رها کردن کینه‌ها به سمت شما می‌آیند فکر کنید. بهترین روش برای افرادی که آرامش ذهنی دارند این است که انرژی‌هایی را که در خلال رنجش‌ها و شکایت‌های مستمر از دست رفته است، دوباره به دست آورند. حس آزادی و توان بازسازی اعتماد از دست رفته را بازیابی کنند.

ریشه کینه؛ خشم و غضب فروخورده

مهم‌ترین عامل به وجود آمدن کینه، خشم و غضب است. در کتاب علم اخلاق اسلامی آمده است. حقد یعنی کینه، پنهان کردن دشمنی در دل است و آن ثمره غضب است. غضب وقتی به سبب عجز از انتقام نتوانست تسکین پیدا کند و آرام بگیرد، به ناچار فروخورده می‌شود و به صورت حقد و کینه در می‌آید.

امام خمینی رحمه الله می‌فرمایند. یکی از مفاسد اخلاقی خشم گرفتن بر مردم، کینه بندگان خدا است که از این خلق ناهنجار زاییده می‌شود. این کینه ممکن است تا ابد انسان را گرفتار کند. در دنیا به زحمت و بلیه و در آخرت به عذاب و عقاب.

عوامل زمینه ساز کینه

بی احترامی، سخن درشت، تمسخر، ستیزه، مجادله، ستم و تجاوز به حقوق، مداخله بی جا و مانند آن از جمله مواردی است که می‌تواند زمینه ساز کینه باشد. به طور کلی هر کاری که باعث ناراحتی و خشم کسی می‌شود، می‌تواند باعث کینه و خشم درونی شود.

عواقب مخرب کینه ورزی

هنگامی که از کسی کینه داریم و این حس را درون خود می‌ریزیم، به خصوص اگر این شخص فردی ویژه و نزدیک به ما باشد، ذهن ما بخش بیشتری از انرژی خود را صرف فکر کردن به ظلمی می‌کند که به او شده است. این موضوع باعث می‌شود تمام فکر و ذکر فرد و حتی رفتار او حول محور خاطره رنجش و حس کینه و انتقام گیری باشد. کینه در این حد می‌تواند زندگی شخص را به هم بریزد. وقتی ذهن ما از شخصی رنجیده است و از او کینه داریم، دائماً و پشت سر هم از رفتار او که موجب رنجش ما شده و از خودمان که چرا پاسخ کار زشت او را نداده‌ایم حرص می‌خوریم. حرص خوردن‌های افراطی نتیجه‌ای مشخص دارد. انواع و اقسام شکل‌های اضطراب، وسواس، افسردگی، زخم معده و جوش صورت را به وجود می‌آورد.

چرا بخشش ما را آرام می‌کند

تا زمانی که رنجشی که در ذهن ما نقش بسته و ما را مشغول کرده حل نکنیم، جدا شدن از آن نفر یا انتقام از او قطعاً ما را آرام نمی‌کند. رنجیدن در هر حال به عنوان یک موضوع تمام نشده در ذهن ما حضور دارد. این خاصیت ذهن آدم است که تا موضوعی ناتمام را برای خود حل و فصل نکند و تمام نکند، آرام نمی‌گیرد. تا هنگامی که بخشش را نثار خود و دیگران نکنیم، حس کینه ورزی به عنوان یک موضوع تمام نشده در ذهن ما می‌ماند و ما را اسیر می‌کند. پس بخشیدن دیگران قبل از اینکه دیگران را آرام کند، خود ما را آرام می‌کند.

جمع بندی

کینه خشم فروخورده است و رها شدن از آن نیاز به تصمیم آگاهانه دارد. روش‌هایی مانند سازش، بخشش زودهنگام، شناسایی دلیل کینه و تمرکز بر موقعیت‌های بهتر می‌توانند به فراموش کردن کینه کمک کنند. کینه نه تنها به دیگران آسیب نمی‌زند، بلکه خود فرد را دچار اضطراب، افسردگی و مشکلات جسمی می‌کند. بخشش هدیه‌ای است که به خود می‌دهیم و آرامش را به زندگی باز می‌گرداند.

منبع: شیعه نیوز