باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - شبکه‌های عصبی هنوز قادر به تولید مستقل فیلم، کسب پذیرش در جشنواره‌های فیلم یا رقابت با تولیدات پرهزینه هالیوود نیستند.

متخصصان معتقدند که این مدل‌ها برای "خلاقیت" خود به جریان آزاد ایده‌ها متکی نیستند، بلکه به پایگاه‌های داده وسیعی از نمونه‌ها و فیلمنامه‌های قبلی متکی هستند. این امر اغلب آنها را به بازسازی عناصر موجود به جای ایجاد محتوای کاملاً منحصر‌به‌فرد سوق می‌دهد و برای اصلاح خروجی به نظارت مداوم انسان نیاز دارند.

برعکس، شبکه‌های عصبی در حال حاضر به عنوان ابزاری برای کمک به هنرمندان و فیلمسازان، به ویژه در ساده‌سازی وظایف فنی و تسریع فرآیند‌های پس از تولید مانند تدوین و جلوه‌های بصری، بدون جایگزینی عنصر انسانی در خلق هنری، استفاده می‌شوند.

با این وجود، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری با پتانسیل تغییر آینده صنعت فیلم دیده می‌شود، که باعث شد انجمن نویسندگان آمریکا (WGA) در سال ۲۰۲۳ اعتصاب گسترده‌ای را برای محدود کردن استفاده از آن در فیلمنامه‌نویسی ترتیب دهد.

توافق با استودیو‌های بزرگ منجر به مجموعه‌ای از مقررات شد که مهم‌ترین آنها این است که محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی، محتوای اصلی که بتوان آن را نوشت یا بازنویسی کرد، محسوب نمی‌شود. استودیو‌ها موظفند نویسندگان را در مورد استفاده از هوش مصنوعی در توسعه فیلمنامه مطلع کنند و نویسندگان حق دارند از استفاده از کار خود در آموزش مدل‌های هوش مصنوعی خودداری کنند.

استفاده از هوش مصنوعی در نویسندگی فقط با تأیید استودیو مجاز است و برای نویسندگان اجباری نیست، زیرا آنها حق دارند از قرار گرفتن فیلمنامه‌های خود در پایگاه‌های داده آموزشی خودداری کنند.

آناتولی گیکو، کارگردان فیلم روسی، معتقد است که هوش مصنوعی در حال حاضر در درجه اول برای تسهیل فیلمسازی استفاده می‌شود، نه برای جایگزینی انسان، به ویژه در زمینه‌هایی مانند انیمیشن، جلوه‌های ویژه و برخی از فیلم‌های کوتاه.

او خاطرنشان کرد که استفاده از آن همچنین در ایجاد صحنه‌هایی مانند فلش‌بک‌ها و پشتیبانی از تولید انیمیشن متمرکز است. با این حال، هنوز قادر به تولید فیلمنامه‌های کامل یا دیالوگ‌های با کیفیت بالا در حد فیلمنامه‌نویسان برجسته نیست و مسائل منطق روایی هنوز مانع از توانایی آن در تولید فیلم‌های نهایی بدون دخالت انسان می‌شود.

منبع: TASS