باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - لرستان یکی از مهمترین استانهای جنگلی ایران است و بخش قابل توجهی از جنگلهای زاگرس را در خود جای داده است. این جنگلها، بهویژه جنگلهای بلوط ایرانی، نقش حیاتی در حفظ تنوع زیستی، جلوگیری از فرسایش خاک، تنظیم چرخه آب، تغذیه سفرههای زیرزمینی و پایداری اکولوژیک منطقه دارند. با این حال، در سالهای اخیر، آتشسوزیهای جنگلی در لرستان به یکی از نگرانیهای جدی تبدیل شدهاند؛ بهویژه در فصلهای گرم و خشک سال که مراتع و پوشش گیاهی مستعد اشتعال میشوند.
آتشسوزی جنگلی در لرستان فقط یک حادثه طبیعی نیست. در بسیاری از موارد، این آتشها از ترکیب انسان، خشکسالی، باد، شیب کوهستانی و ضعف زیرساختهای اطفای حریق شکل میگیرند. نتیجه، خسارتی است که گاه در چند ساعت رخ میدهد اما آثار آن میتواند سالها باقی بماند.
جایگاه لرستان در اکوسیستم زاگرس
لرستان بخشی از کمربند مهم زاگرس است؛ منطقهای که جنگلهای آن از نظر تنوع زیستی پوشش گیاهی بومی، نقش هیدرولوژیک، اهمیت اقلیمی، ظرفیت معیشتی برای جوامع محلی ارزش بسیار بالایی دارد.
گونه غالب در بسیاری از این جنگلها، بلوط است؛ گونهای که در برابر برخی تنشهای محیطی مقاوم است، اما در برابر آتشهای پیدرپی، خشکسالیهای طولانی، آفات و تخریب انسانی آسیبپذیر میشود. در واقع، وقتی جنگل بلوط بارها دچار حریق شود، توان بازسازی طبیعی آن کاهش مییابد و بهتدریج به سمت تخریب ساختاری پیش میرود.
چرا آتشسوزی در لرستان تکرار میشود؟
در بسیاری از موارد، منشأ آتشسوزی مستقیم یا غیرمستقیم انسانی است. برخی از مهمترین عوامل عبارتاند از آتشزدن بقایای کشاورزی یا مرتعی، بیاحتیاطی گردشگران و طبیعتگردان، رها کردن آتش روشن، سیگار یا زغال نیمسوز، عمدی بودن برخ حریقها برای تغییر کاربری یا بهرهبرداری، سوزاندن و علفهای خشک برای تسهیل چرای دام و حتی یک اشتباه کوچک در شرایط گرم، خشک و بادخیز میتواند به حریقی گسترده تبدیل شود.
در سالهای اخیر، الگوی بارش در زاگرس ناپایدارتر شده است. کاهش بارندگی، افزایش دمای متوسط، و طولانیتر شدن دورههای خشک، باعث میشود پوشش گیاهی زودتر خشک شود، رطوبت سوختهای سطحی کاهش یابد و احتمال گسترش سریع آتش بیشتر شود. به زبان ساده، اقلیم خشکتر، جنگل را آتشپذیرتر میکند.
بخش زیادی از جنگلهای لرستان در مناطق کوهستانی، صعبالعبور و دارای شیبهای تند قرار دارند. این ویژگیها دسترسی نیروهای امدادی را سخت میشود. انتقال تجهیزات را دشوار میسازد و سرعت انتشار آتش را در دامنهها افزایش میدهد
تعرض به جنگل های لرستان مجازات سنگین دارد؛ زنگ خطر برای متجاوزان
دادستان مرکز لرستان پیش از این با اشاره به خطر آتشسوزیهای عمدی با شروع فصل گرم سال تصریح کرد: متأسفانه در برخی موارد، آتشسوزیهای جنگلها و مراتع ناشی از اقدامات عمدی یا سهلانگاری افراد است که خسارات جبرانناپذیری به محیط زیست، پوشش گیاهی و سرمایههای طبیعی استان وارد میکند. در این زمینه نیز ضمن شناسایی و تعقیب عاملان، برخورد قضایی لازم در دستور کار قرار دارد.
حسنوند خاطرنشان کرد: حفاظت از عرصههای طبیعی، جنگلها و مراتع تنها وظیفه یک دستگاه نیست، بلکه نیازمند مشارکت عمومی، هوشیاری مردم و اقدام بهموقع نهادهای مسئول است. در همین راستا، دستگاه قضایی از تمام ظرفیتهای قانونی خود برای پیشگیری از تخلفات و برخورد با متجاوزان به حقوق بیتالمال استفاده خواهد کرد.
وی با تأکید بر اینکه حفظ و احیای حقوق عامه از اولویتهای دستگاه قضایی است، گفت: هرگونه تعرض به منابع طبیعی، اراضی ملی و اموال عمومی، بهویژه در قالب ساختوسازهای غیرمجاز یا ایجاد آتشسوزی عمدی، با واکنش جدی و قاطع دستگاه قضایی مواجه خواهد شد.
آتشسوزی جنگلی که دامن حیات زنده را می سوزاند
آتشسوزی فقط سوختن چند درخت نیست؛ یک زنجیره از خسارتهای زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی را ایجاد میکند.
درختان بلوط، درختچهها، گیاهان مرتعی و لایههای زیرین پوشش گیاهی از بین میروند. این خسارت، بهویژه اگر تکرار شود، بازسازی طبیعی را دشوار میکند.
پرندگان، خزندگان، پستانداران کوچک و بیمهرگان یا در آتش میسوزند یا زیستگاه خود را از دست میدهند. برخی گونهها مهاجرت میکنند و برخی دیگر در منطقه باقی میمانند اما منابع غذایی و پناهگاهشان نابود شده است.
یکی از مهمترین پیامدها، از بین رفتن پوشش محافظ خاک است. پس از آتشسوزی خاک در برابر باران آسیبپذیر میشود، رواناب افزایش مییابد، احتمال فرسایش و رانش بالا میرود و رسوبگذاری در پاییندست بیشتر میشود
جنگلهای زاگرس نقش مهمی در نفوذ آب و تغذیه آبخوانها دارند. تخریب جنگل میتواند نفوذپذیری خاک را کاهش دهد، رواناب سطحی را بیشتر کند و تغذیه آب زیرزمینی را مختل کند
دود ناشی از آتشسوزی جنگلی حاوی ذرات ریز و ترکیبات سمی است. این دود میتواند باعث تحریک چشم و دستگاه تنفسی، تشدید آسم و بیماریهای قلبی وکاهش کیفیت هوا در مناطق مجاور است.
چرا جنگلهای زاگرس و لرستان حساسترند؟
جنگلهای زاگرس، از جمله در لرستان، در سالهای اخیر با چند فشار همزمان روبهرو بودهاند خشکسالیهای مکرر،هجوم آفات و بیماریها، چرای بیرویه، بهرهبرداری ناپایدار، آتشسوزیهای پیدرپی، تکهتکه شدن زیستگاهها است.این فشارها باعث میشوند جنگلها تابآوری کمتری داشته باشند. یعنی اگر یک آتشسوزی رخ دهد، اثر آن فقط به همان روز محدود نمیشود؛ بلکه جنگل را ضعیفتر، مستعدتر و شکنندهتر میکند.
تغییر اقلیم یکی از زمینههای اصلی تشدید آتشسوزیهای جنگلی است. بالا رفتن دما و کم شدن رطوبت، شرایطی فراهم میکند که فصل آتش طولانیتر شود؛ سوختهای گیاهی زودتر آماده اشتعال شوند، آتش سریعتر و گستردهتر پخش شود
در منطقهای مانند لرستان، که هم کوهستانی است و هم وابستگی زیادی به بارش دارد، کوچکترین تغییر در الگوی اقلیم میتواند اثر بزرگی بگذارد. آتشسوزی در این فضا دیگر یک اتفاق «تصادفی» نیست؛ بلکه به بخشی از ریسک اقلیمی تبدیل میشود.
مشکلات مدیریت و اطفای حریق در لرستان
یکی از چالشهای اصلی در لرستان، پاسخ سریع و مؤثر به آتش است. برخی مشکلات رایج عبارتاند از سختی دسترسی به کانون حریق ، کمبود نیروهای آموزشدیده، نبود تجهیزات استاندارد، پراکندگی مسئولیتها میان نهادهای مختلف، نبود سامانه هشدار زودهنگام مؤثر و کمبود امکانات هوایی در لحظات حساس است .
در بسیاری از آتشسوزیها، سرعت اولیه در کنترل آتش حیاتی است. اگر آتش در ساعات اول مهار نشود، کنترل آن چندین برابر سختتر و پرهزینهتر میشود.
آتشسوزیهای کوچک، بحرانهای بزرگ
گاهی در نگاه اول یک حریق چند هکتاری کوچک به نظر میرسد، اما در جنگلهای لرستان، همین آتش کوچک ممکن است گونههای بومی را نابود کند، بذرها و نهالهای جوان را از بین ببرد خاک سطحی را فرسایش دهد زمینه را برای آتشهای بعدی فراهم کند
به همین دلیل، نباید آتشسوزی را فقط با معیار «وسعت» سنجید. برخی آتشها از نظر اکولوژیک، خسارتی بسیار بزرگتر از آنچه در آمار دیده میشود ایجاد میکنند.
اگر بازسازی بهدرستی انجام نشود، منطقه سوخته ممکن است به سمت تخریب پایدار برود.بنابراین، حفاظت از جنگلهای لرستان در واقع بخشی از حفاظت از سرمایه ملی است.
آتشسوزیهای جنگلی در لرستان پدیدهای تصادفی و محدود نیستند؛ بلکه نتیجه برهمکنش پیچیدهای از اقلیم خشکتر، رفتار انسانی، ضعف زیرساختها، و شکنندگی جنگلهای زاگرس هستند. پیامدهای این آتشسوزیها بسیار فراتر از سوختن چند درخت است: نابودی زیستگاه، فرسایش خاک، اختلال در منابع آب، تهدید سلامت انسان و تضعیف معیشت محلی.
برای مقابله با این بحران، راهحل واحد و سادهای وجود ندارد. آنچه لازم است، یک رویکرد چندلایه است که هم پیشگیری را جدی بگیرد، هم آموزش و مشارکت مردم را تقویت کند، هم پایش و اطفای سریع را بهبود دهد، و هم پس از حریق به احیای علمی و اکولوژیک توجه کند.
اگر بخواهیم جنگلهای لرستان و زاگرس باقی بمانند، باید آتشسوزی را نه یک حادثه مقطعی، بلکه یک مسئله ساختاری و بلندمدت ببینیم. آینده این جنگلها به سرعت واکنش امروز ما، کیفیت مدیریت فردا، و میزان مسئولیتپذیری همگانی وابسته است.