آمریکا تا آخرین لحظات حکومت شاه امیدوار به حفظ شاه در سلطنت بود اما اوضاع مطابق با انتظارات این کشور پیش نرفت و تصمیم این کشور برای ادامه حضور شاه در کشور با تغییراتی مواجه شد.
شاه پس از خروج از ایران عملاً به صورت مهرهای سوخته درآمده بود که حتی ثروت افسانهای که به همراه خود از ایران برده بود هم نتوانست برای او مأمن و پناهگاهی بسازد.
بحرین از گذشتههای دور تحت حاکمیت ایران بود و پهلوی دوم بدون درنظرگرفتن این تاریخ، مذاکراتی با انگلیس انجام داد و تصمیم به جدایی استان چهاردهم از کشور گرفت.
محمدرضا پهلوی، با اتهام انتقال داراییای معادل ۳۵ میلیارد دلار به خارج از کشور، نهتنها عامل اصلی فروپاشی مشروعیت سیاسی شد، بلکه جایگاهی غیرقابل انکار در ردهبندی بزرگترین اختلاسگران تاریخ معاصر جهان کسب کرد.
پس از عملیات ناموفق «ایفیت» در منطقه مرزی مهران در سال ۱۳۵۳، شاهنشاه پهلوی در واکنشی خشمگینانه و غیرمنطقی، دستور تخلیه کامل شهر مهران و ترک تجهیزات آن را صادر کرد.
صبح پنجشنبه ۱۱ آبان ۱۳۵۷، علی امینی؛ در گفتوگویی با خبرنگار اطلاعات از دیدار محرمانهاش با محمدرضاشاه پرده برداشت؛ دیداری که معلوم نبود خبر آن چطور به گوش مطبوعات رسیده بود.
روزنامه اطلاعات در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۴۵ گزارشی راجع به درسهایی که باید از حمله متفقین به ایران در جنگ جهانی دوم آموخت، چاپ میکند که حاوی نکات راهبردی و عبرتآموزی است.
محمدرضا پهلوی در طول حکومتش همواره اقداماتی که انجام میداد، براساس سیاستهای آمریکا و غرب صورت میگرفت؛ اما هر گاه پهلوی برای پیشبرد برنامههای خود به آمریکا نیاز داشت، با دری بسته مواجه میشد.