پیش از پیدایش رسمی اسرائیل، بازار پول ایران در سیطره ۴۲ کمپانی عمده صهیونیستی قرار داشت؛ شبکهای که دربار محمدرضا پهلوی نهتنها مانعی برای آن ایجاد نکرد، بلکه سرمایه ملت ایران را به حساب ارتش ترور در فلسطین واریز کرد.
رضا پهلوی، درحالی برای وضع معیشت مردم ایران ابراز دلسوزی میکند که در دوران سلطنت پدرش مردم برای پسمانده غذای سربازان آمریکایی به سطل زباله هجوم میبردند.
آمریکا تا آخرین لحظات حکومت شاه امیدوار به حفظ شاه در سلطنت بود اما اوضاع مطابق با انتظارات این کشور پیش نرفت و تصمیم این کشور برای ادامه حضور شاه در کشور با تغییراتی مواجه شد.
شاه پس از خروج از ایران عملاً به صورت مهرهای سوخته درآمده بود که حتی ثروت افسانهای که به همراه خود از ایران برده بود هم نتوانست برای او مأمن و پناهگاهی بسازد.
بحرین از گذشتههای دور تحت حاکمیت ایران بود و پهلوی دوم بدون درنظرگرفتن این تاریخ، مذاکراتی با انگلیس انجام داد و تصمیم به جدایی استان چهاردهم از کشور گرفت.
محمدرضا پهلوی، با اتهام انتقال داراییای معادل ۳۵ میلیارد دلار به خارج از کشور، نهتنها عامل اصلی فروپاشی مشروعیت سیاسی شد، بلکه جایگاهی غیرقابل انکار در ردهبندی بزرگترین اختلاسگران تاریخ معاصر جهان کسب کرد.