پیش از بهمن سال ۵۷ اساساً رأی و نظر مردم برای پهلوی منحوس و حکمرانان وابسته به دربار، پشیزی ارزش نداشت. این روند ارتجاعی با وقوع انقلاب اسلامی و استقرار نظام جمهوری اسلامی به کلی تغییر کرد.
محمدرضا پهلوی آموزش دانشگاهی را که بایستی در جهت تولید علم و فناوری باشد را به سبب راهیابی اقشار طبقات پایین جامعه به دانشگاه و آگاهی آنان، یک مشکل جدی قلمداد میکرد. طبیعی است که این نگاه نمیتوانست کشور را با پیشرفت علم و فناوری در جهان همگام سازد.
با مروری بر مستندات و واقعیات تاریخی بهتر میتوان به سیمای حقیقی شاه و سیستم تمامیتخواهی رسید که نه تنها دادخواه جامعه زنان نبودند بلکه زن را فاقد هرگونه کارایی برای اخذ تصمیمگیری در زندگی میدانستند.