تصمیم ناگهانی دونالد ترامپ برای محاصره تنگه هرمز، بیش از آنکه نشانه کنترل بحران باشد، بازتابی از سیاستی است که هرچه جلوتر میرود، هزینههایش برای اقتصاد جهانی و حتی خود آمریکا آشکارتر میشود.
با گذشت بیش از دو هفته از آغاز جنگ علیه ایران، دولت ترامپ هنوز نتوانسته به دستاوردی قابل اتکا دست پیدا کند. در چنین شرایطی ترامپ بیش از هر زمان دیگری به یک «دستاورد نمایشی» نیاز دارد تا بتواند از منظر سیاسی این جنگ را توجیه کند.
در حالی که کاخ سفید با حماقت علیه ایران منطقه را به آستانه یک بحران انرژی تازه کشانده، بازارها بلافاصله واکنش نشان دادهاند و قیمت بنزین در آمریکا در آستانه عبور از مرز ۳ دلار قرار گرفته است.
دستیار ارشد پوتین با هشدار نسبت به تلاش قدرتهای اروپایی برای مسدود کردن دسترسی روسیه به دریاها، اعلام کرد نیروی دریایی این کشور برای مقابله با هرگونه توقیف احتمالی، در مناطق اصلی دریایی مستقر خواهد شد.
رقابت اقتصادی و ژئوپلیتیک میان عربستان و امارات از یمن تا سودان و شاخ آفریقا گسترش یافته و مدلهای توسعه و ائتلافهای منطقه ای این دو کشور را در مسیرهایی واگرا قرار داده است.
شکست زمین زدن صادرات نفت ایران به عنوان منبع درآمدی جمهوری اسلامی ایران، دونالد ترامپ را بر آن داشت تا آرایش جنگی اقتصادی خود را تغییر داده و با استفاده از هستههای آشوب نوع دیگری از فشار را بر ایران تحمیل کند.
یک موسسه بینالمللی رهگیری نفتکشها اعلام کرد که صادرات نفت خام ایران در ماه سپتامبر ۲۰۲۵ (شهریور/مهر ۱۴۰۴) به حدود ۲ میلیون بشکه در روز رسیده که بالاترین میزان در هفت سال اخیر است.