باشگاه خبرنگاران جوان؛الهام قبادی - ناصر فیض، دبیر اجرایی رویداد ملی پارسیجان، در تشریح اهداف و جزئیات این رویداد گفت: همه ما برای این اتفاق گرد هم آمدهایم تا از هویتمان، از زبانمان و از آن چیزی که در دنیا ما را در جایگاه ویژهای قرار داده است، پاسداری کنیم؛ یعنی زبان فارسی و اعتباری که این زبان در پشتوانه و پیشینه خود دارد. حوزه هنری از زمان تأسیسش، مهمترین بخش آن ادبیات بود؛ بخشی که به شعر و ادبیات داستانی میپرداخت. این احساس در حوزه هنری شکل گرفت که بهصورت ویژهتر به زبان فارسی توجه کند.
فیض با اشاره به تأکیدات رهبر شهید انقلاب بر حفظ زبان فارسی بیان کرد: بارها حضرت آقا در سخنرانیهای خود درباره زبان فارسی تذکر دادند و اهمیت این موضوع برای ما روشن است. ایشان بارها درباره زبان فارسی و اهمیت آن صحبت کردند و اینکه اگر به آن توجه نکنیم، آسیب میبیند.
دبیر اجرایی رویداد ملی پارسیجان، از بین رفتن هویت ملی را نتیجه کمتوجهی به حفظ زبان فارسی دانست و عنوان کرد: همینجاست که باید گفت زبان یک ملت را بگیرید، راه برای از دست دادن هویت آن ملت باز میشود. اتفاق بسیار ناگواری برای آن ملت میافتد اگر نتواند زبان خود را حفظ کند. ورود زبان بیگانه و کلمات بیگانه یکی از آسیبها و آفات زبان فارسی است؛ اما مسائل بسیار دیگری نیز وجود دارد که میتوانند باعث شوند این زبان از ما گرفته شود.
وی افزود: کلمات زیادی وارد زبان ما میشوند و ما بهوفور از آنها استفاده میکنیم، بدون اینکه ظاهراً نگرانی چندانی داشته باشیم. اما روزی متوجه میشویم که گویی داریم به زبان دیگری صحبت میکنیم. یکی از نشانههای قدرتمند بودن یک زبان این است که در هزارهای که در آن قرار دارد، در طول زمان اتفاق ویژهای برای آن نیفتاده باشد؛ یعنی آنقدر بنیانش محکم باشد که ایستادگی کند و شکل خود را حفظ کند.
فیض، ارتباط مردم ایران با اشعار سعدی، حافظ و فردوسی را از نشانههای حفظ زبان فارسی خواند و گفت: همه ما با شعر سعدی، حافظ و فردوسی ارتباط برقرار میکنیم. اینکه مردم عادی نیز با این آثار ارتباط دارند، قدرت زبان فارسی را نشان میدهد.
دبیر اجرایی رویداد ملی پارسیجان به توضیحاتی درباره این رویداد پرداخت و گفت: به هر حال، امسال در حوزه هنری تشخیص داده شد که چنین اتفاقی بیفتد؛ رویدادی وجود داشته باشد که مستقیماً به مسئله زبان توجه کند و دلسوزانه در این حوزه فعالیت داشته باشد. در این چند سال اتفاقات زیادی افتاده است. ما قرار گذاشتیم که به افراد، جایگاهها و مجموعههایی که به زبان فارسی توجه نشان میدهند، توجه کنیم؛ به هر اتفاقی که باعث میشود این توجه آنقدر برجسته باشد که به چشم بیاید، مخاطبان زیادی پیدا کند و در جامعه دیده شود.
وی با اشاره به معیار انتخاب نشان پارسیجان بیان کرد: این فرد میتواند یک شخص باشد یا یک مجموعه. در هیئت علمی درباره این موضوع صحبت شد و به این نتیجه رسیدیم که ما با کسانی که وظیفه ذاتیشان پرداختن به زبان فارسی است، کار چندانی نداشته باشیم؛ چراکه پاسداری از زبان فارسی، وظیفه تکتک ماست. اما کسانی هستند که میتوانستند کار دیگری انجام دهند، با امکاناتی که در اختیارشان بوده، اما به زبان فارسی توجه کردند. فردی میتوانسته است در جای دیگری کار دیگری انجام دهد، اما به سمت زبان فارسی آمده است.
فیض افزود: برای مثال، فردی که میتواند درست بخواند، این کار الزاماً وظیفهاش نیست؛ یا کسی که نکات دستوری را تذکر میدهد، شاید وظیفه اصلیاش این نباشد. در این رویداد بیشتر باید این افراد را ببینیم؛ کسانی که ممکن است دیده نشوند. بیشتر این انتخابها شامل کسانی شده است که خودشان، ابتدا و بهصورت مستقل، کاری را آغاز کردهاند. مثلاً به خلبانی، این جایزه باید تعلق گرفته باشد.
دبیر اجرایی رویداد ملی پارسیجان، به ارائه توضیحاتی درباره نشان و جوایز این رویداد پرداخت و گفت: ما جایزه ماهانه داریم که «سر به سیمین» است و یک لوح تقدیر نیز دارد. جایزه سالانه هم داریم که از میان همین افرادی که در دو ماه برگزیده شدهاند، انتخاب میشود. به فردی که بهعنوان برگزیده اصلی نشان ملی پارسی انتخاب میشود، یک نشان زرین، لوح تقدیر و جایزه نقدی اهدا میشود. ما در تلاش هستیم که این جایزه را در آینده چشمگیرتر کنیم و اتفاقات بهتری رقم بخورد.
در ادامه مراسم میلاد عرفانپور، شاعر معاصر، درباره رویداد ملی پارسیجان گفت: پارسیجان بنای متمایزی است و صدای تازهای برای حفظ زبان فارسی به شمار میرود؛ چراکه کارهای تکراری و گذشته پاسخگوی حفظ این میراث عظیم نیستند و نیاز است برنامهها و سیاستگذاریها مردمیتر و خلاقانهتر باشند.
وی افزود: امروز پارسیجان به نهال برومندی تبدیل میشود که در میان مردم شناخته میشود و مرزها را برمیدارد؛ بهگونهای که هرکدام از ما، در هر جایگاهی، احساس کنیم میتوانیم قدمی برای زبان فارسی برداریم.
این شاعر معاصر با یادکردن از رهبر شهید انقلاب، ایشان را از پاسداران زبان فارسی دانست و گفت: در پنج دهه اخیر، کسی به اندازه ایشان برای حفظ زبان و ادبیات فارسی دل نسوزاند. اگر امروز پارسیجان شکل گرفته است، به پشتوانه حمایتها و هدایتهای آن مرد تاریخساز است.
عرفانپور به نامزدهای این دوره اشاره کرد و گفت: محمد معتمدی، نرمافزار «بله»، تارنمای «گنجور»، آقای اژدهایی، معاونت فرهنگی مترو تهران و مؤسسه «ویراستاران» از جمله نامزدها بودند؛ همه در جایگاه خود محترم و مؤثر و انتخاب بسیار سخت بود.
وی ادامه داد: هر عزیزی که نشان «سرو سیمین» یا «سرو زرین» پارسیجان را دریافت میکند، تکلیفش در آن مسیر سنگینتر میشود؛ چراکه این نشان تقریباً شبیه اعطای نشان به یک سردار جنگ است.