باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی- مطالعه‌ای به سرپرستی «دانشگاه علوم و بهداشت اورگان» نشان داده است که «تغذیه محدود به زمان» (Time-restricted eating) — که نوعی روزه‌داری متناوب محسوب می‌شود — ممکن است رویکردی امیدوارکننده برای درمان بیماری هانتینگتون باشد.

در یک مطالعه مقدماتی (پایلوت) ۱۲ هفته‌ای، ۲۰ فرد مبتلا به مراحل اولیه این بیماری، رژیمی را دنبال کردند که در آن مصرف غذا به بازه زمانی ۶ تا ۸ ساعت در روز محدود می‌شد.

نتایج این پژوهش که در نشریه *Nature Metabolism* منتشر شده است، نشان داد که شرکت‌کنندگان بدون تجربه عوارض جانبی قابل‌توجه، وزن و توده عضلانی خود را حفظ کردند. در مقابل، آنها شاهد بهبود جزئی (۰.۵ امتیاز) در مقیاس شدت بیماری و کاهش ۱۳ درصدی سطح پروتئین «نوروفیلامنت سبک» (Neurofilament light) بودند؛ پروتئینی ساختاری که در اسکلت سلولی نورون‌ها فراوان است و به‌ویژه در آکسون‌های بزرگ و دارای غلاف میلین تجمع می‌یابد. علاوه بر این، بهبود‌هایی در عملکرد میتوکندری (که به عنوان «موتورخانه» یا منبع انرژی سلول شناخته می‌شود) مشاهده شد.

راسل ویتس، نویسنده اصلی این مطالعه، اظهار داشت: «این نخستین مطالعه بالینی است که این رویکرد را بر روی افراد مبتلا به بیماری هانتینگتون آزمایش می‌کند. نتایج دلگرم‌کننده هستند و انجام تحقیقات بیشتر در قالب کارآزمایی‌های بزرگ‌تر را توجیه می‌کنند.»

بیماری هانتینگتون چیست؟

این بیماری یک اختلال نادر، ارثی و تحلیل‌برنده عصبی (نوروژنراتیو) است که نورون‌های مغز مسئول حرکت، شناخت و احساسات را از بین می‌برد. علائم آن معمولاً بین سنین ۳۰ تا ۵۰ سالگی بروز می‌کند و در حال حاضر هیچ درمانی برای کند کردن روند پیشرفت آن وجود ندارد.

این بیماری موجب اختلالات گسترده حرکتی، شناختی و روانی می‌شود. علائم اولیه آن شامل حرکات ناگهانی و غیرارادی و نوسانات خلقی است و در مراحل بعدی، با اختلال شدید در تکلم، بلع و راه رفتن، و همچنین افت تدریجی توانایی‌های شناختی همراه می‌شود.

چرا روزه‌داری متناوب؟!

مبنای این ایده، تحقیقاتی روی حیوانات بود که نشان می‌داد روزه‌داری مسیر‌هایی را در بدن فعال می‌کند که از سلول‌های مغزی محافظت می‌کنند. با وجود نگرانی‌ها در مورد کاهش وزن، شرکت‌کنندگان موفق شدند وزن خود را حفظ کنند. دکتر ایمی هیلر، نویسنده ارشد مطالعه، گفت: «در ابتدا تردید داشتم، اما نتایج نشان داد که این مداخله ممکن است تأثیر مثبتی بر خودِ بیماری داشته باشد.»

با توجه به مقیاس کوچک مطالعه و فقدان گروه مقایسه، محققان تأکید می‌کنند که این یافته‌ها ثابت نمی‌کند که تغذیه محدود به زمان، روند بیماری را کند می‌کند. با این حال، آنها نتایج را امیدوارکننده می‌دانند، زیرا این روش مداخله‌ای ساده است و برای بسیاری از افراد قابل اجراست.

منبع: Medical Xpress