باشگاه خبرنگاران  جوان؛ جواد فراهانی - دکتر محمد امام، متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در بیمارستان جان هاپکینز، توضیح داد که دراز کشیدن با انگشتان پا به سمت پایین، عضلات ساق پا را برای مدت طولانی در کوتاه‌ترین و منقبض‌ترین حالت خود قرار می‌دهد و آنها را بیشتر مستعد گرفتگی در شب می‌کند.

این حالت در تضاد با فعالیت روزانه است، به گونه ای که حرکت و راه رفتن باعث کشش و انقباض عضلات با سرعت منظم می‌شود. فعالیت بدنی غیرمعمول، مانند پیاده‌روی طولانی یا ایستادن طولانی مدت، نیز می‌تواند باعث این گرفتگی‌های شبانه شود.

در حالی که گرفتگی‌های گاه به گاه پا معمولاً بی‌ضرر هستند، علائم هشدار دهنده‌ای وجود دارد که مراجعه به پزشک را ضروری می‌کند. این علائم شامل گرفتگی‌هایی است که به طور مکرر در یک پا تأثیر می‌گذارند، گرفتگی‌هایی که همراه با تورم، قرمزی یا گرما هستند، گرفتگی‌هایی که همراه با بی‌حسی، ضعف یا سوزن سوزن شدن هستند و گرفتگی‌هایی که با یک داروی جدید شروع می‌شوند.

داروهایی که باعث گرفتگی عضلات می‌شوند شامل برخی داروهای ضدالتهاب، داروهای ادرارآور، استاتین‌ها و داروهای آسم هستند. گرفتگی‌هایی که با کاهش وزن بی‌دلیل، تب یا خستگی همراه هستند، ممکن است نشان‌دهنده مشکلات عمیق‌تری در سلامت مانند گردش خون ضعیف، تنگی کانال نخاعی یا بیماری‌های عصبی مانند بیماری پارکینسون باشند.

برای تسکین گرفتگی عضلات در صورت بروز، پزشکان کشش شدید پا با کشیدن انگشتان پا به سمت ساق پا یا ایستادن و راه رفتن برای مدت کوتاهی را توصیه می‌کنند. ماساژ یا گرمای موضعی نیز می‌تواند برای شل کردن عضلات استفاده شود.

برای پیشگیری، تمرینات کششی ملایم قبل از خواب، فعالیت بدنی متوسط ​​در عصر و خوابیدن با پاهای بالا با استفاده از بالش توصیه می‌شود. هیدراته ماندن و اجتناب از مصرف بیش از حد الکل، که می‌تواند عضلات را تحریک کند، نیز مهم هستند.

به طور کلی، گرفتگی‌های شبانه خوش‌خیم هستند، اما اگر مکرر، شدید یا با علائم دیگری همراه شوند، باید برای رد هرگونه بیماری زمینه‌ای با پزشک مشورت شود.

منبع: دیلی میل