باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - طبق بیانیه‌ای از دفتر مطبوعاتی آکادمی علوم چین، افزایش دو برابری متان در سیبری طی ده سال گذشته، به دلیل افزایش آتش‌سوزی‌های جنگلی در شرق سیبری و افزایش رطوبت خاک در بخش غربی این منطقه است.

پروفسور لیو آی از موسسه فیزیک جوی آکادمی علوم چین گفت: ما برای اولین بار این روند را در سال ۲۰۲۱ هنگام تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره‌ای سیبری مشاهده کردیم. این امر ما را بر آن داشت تا مجموعه‌ای از اندازه‌گیری‌ها و آزمایش‌ها را برای تأیید صحت داده‌های ماهواره‌ای و بررسی مکانیسم‌های فیزیکی احتمالی پشت این افزایش شدید انتشار متان در جو انجام دهیم. 

به گفته وی، دانشمندان عمیقاً نگران این هستند که ذوب شدن یخ‌های دائمی و افزایش فعالیت میکروبی در خاک و آب قطب شمال می‌تواند مقادیر زیادی متان آزاد کند و به طور بالقوه گرمایش جهانی را تسریع کند. بنابراین، محققان همچنان به طور دقیق انتشار متان را در قطب شمال، سیبری روسیه و مناطق شمالی ایالات متحده و کانادا زیر نظر دارند.

مطالعه‌ای بر روی غلظت متان در نیمکره شمالی، که توسط طیف‌سنج‌های ماهواره ژاپنی GOSAT بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ جمع‌آوری شده است، افزایش شدید سطح متان را در فلات تونگوسکا، حوضه رودخانه اوب و سایر مناطق سیبری نشان داد.

محاسبات دانشمندان نشان داد که انتشار متان در سیبری در سال‌های اخیر ۱.۱ میلیون تن در سال افزایش یافته است که نشان دهنده افزایش تقریباً ۵ درصدی نسبت به سطوح انتشار قبلی است. این بدان معناست که انتشار متان در دهه گذشته بیش از دو برابر شده است، از حدود ۵-۶ میلیون تن به ۱۲ میلیون تن در سال، که معادل افزایش جهانی انتشار متان از تالاب‌ها و مناطق پست در همین دوره است.

بیشترین افزایش انتشار متان در ماه‌های گرم‌تر ثبت شده است که دانشمندان آن را به تأثیرات اقلیمی متفاوت بین غرب و شرق سیبری نسبت می‌دهند.

به گفته محققان، زمستان‌ها و بهار‌های غیرمعمول گرم به افزایش رطوبت خاک، تسریع تجزیه مواد آلی و افزایش انتشار متان سالانه حدود ۰.۴ میلیون تن کمک می‌کنند. در همین حال، افزایش دمای تابستان در شرق سیبری، فراوانی خشکسالی‌ها را افزایش داده و رشد بوته‌های بسیار قابل اشتعال را تقویت می‌کند و ۰.۷ میلیون تن دیگر به انتشار متان می‌افزاید.

دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که هر دو روند احتمالاً در دهه‌های آینده به دلیل ادامه گرمایش جهانی بدتر خواهند شد، عاملی که باید هنگام ارزیابی تأثیر انتشار متان طبیعی بر آب و هوای زمین در نظر گرفته شود.

منبع: TASS