باشگاه خبرنگاران جوان - در روزگاری که مفهوم عفاف گاه به یک واژه کم‌رمق و صرفا شعاری تقلیل داده می‌شود، بازگشت به چهره‌هایی که قرآن آنان را به عنوان الگو معرفی کرده، یک ضرورت فرهنگی و تربیتی است. حضرت مریم سلام‌الله‌علیها از برجسته‌ترین این چهره‌هاست؛ بانویی که قرآن نه فقط از ولادت شگفت‌آور فرزندش سخن گفته، بلکه پیش از آن، شخصیت روحی، معنوی و اخلاقی او را با دقتی ویژه ترسیم کرده است. در فضای رسانه‌ای امروز که گاه زن موفق را تنها در قالب شهرت، دیده شدن یا رقابت‌های بیرونی معنا می‌کنند، بازخوانی سیمای مریم عذرا سلام‌الله‌علیها می‌تواند نگاه ما را از ظاهر به باطن، از هیاهو به حقیقت، و از نمایش به معنا بازگرداند.

قرآن کریم در معرفی حضرت مریم سلام‌الله‌علیها از تعبیرهایی استفاده می‌کند که نشان می‌دهد با یک شخصیت عادی روبه‌رو نیستیم. در سوره آل‌عمران آمده است که خداوند او را برگزید و پاکیزه ساخت و بر زنان جهانیان برتری داد. همین نحوه سخن گفتن، از همان آغاز جایگاه خاص مریم را روشن می‌کند. در ادبیات قرآنی، برگزیدگی تنها یک امتیاز ظاهری نیست؛ برگزیده شدن در منطق وحی، حاصل ظرفیت روحی، طهارت درونی و آمادگی برای حمل یک رسالت سنگین است. مریم سلام‌الله‌علیها در این منظومه، بانویی است که از دوران کودکی در محیط عبادت، ذکر و مراقبت معنوی رشد می‌کند و همین تربیت الهی، او را برای آزمون‌های بزرگ آماده می‌سازد.

یکی از مهم‌ترین ابعاد شخصیت حضرت مریم سلام‌الله‌علیها، عفاف اوست؛ اما باید دقت کرد که عفاف در منطق قرآن، تنها به معنای یک رفتار ظاهری یا یک حد از پوشش نیست. عفاف در نگاه قرآنی، یک ساختار شخصیتی است. یعنی انسان در نگاه، سخن، معاشرت، نیت، انتخاب و حتی در نوع مواجهه با بحران‌ها، اهل صیانت از حریم الهی باشد. درباره حضرت مریم سلام‌الله‌علیها، قرآن از تعبیر احصنت فرجها استفاده می‌کند؛ تعبیری که اوج پاسداری از پاکی، کرامت و حدود الهی را می‌رساند. این صیانت، محصول ترس منفعلانه از جامعه نیست، بلکه نتیجه یک معرفت عمیق و یک خودآگاهی ایمانی است. او می‌داند که بنده خداست و همین نسبت، به او شخصیت و مرز می‌دهد.

منبع : خبرآنلاین