باشگاه خبرنگاران جوان - سیمین‌دخت وحیدی، شاعر نامدار انقلاب اسلامی و متولد شهرستان جهرم، پس از سال‌ها فعالیت ادبی و فرهنگی، در ۹۶ سالگی دار فانی را وداع گفت.

او شاعری را از ۱۷ سالگی آغاز کرد و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، اشعاری با رویکرد سیاسی می‌سرود. پس از انقلاب نیز بخش عمده آثارش به انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره)، دفاع مقدس، رزمندگان، شهدا و مفاهیم دینی و عرفانی اختصاص یافت و اشعارش با رنگ و بوی عرفان اسلامی درآمیخت.

وحیدی از اعضای رسمی حوزه هنری انقلاب اسلامی بود، سال‌ها سردبیری ماهنامه «کوثر» را بر عهده داشت و سرپرستی انجمن ماهانه شعر بانوان را نیز بر عهده می‌گرفت. او در دوران دفاع مقدس نیز تنها به سرودن شعر اکتفا نکرد، بلکه با حضور در خطوط مقدم جبهه و شهر‌های جنگ‌زده، در کنار رزمندگان به شعرخوانی پرداخت و همراه آنان در روز‌های سخت جنگ بود.

این بانوی شاعر، با سرودن غزل‌های آیینی، انقلابی و دفاع مقدس، جایگاهی ممتاز در ادبیات معاصر ایران یافت. آثار او با تکیه بر زبان صمیمی، عاطفه‌گرایی، وفاداری به قالب‌های کلاسیک و مضامین دینی و انقلابی، تأثیر قابل توجهی بر جریان شعر دهه‌های نخست انقلاب گذاشت و نام او را در کنار برجسته‌ترین بانوان شاعر این دوره ثبت کرد.

محمد مرادی، پژوهشگر و شاعر، با اشاره به جایگاه ویژه این بانوی شاعر گفت: در جریان شعر زنان پس از انقلاب، به‌ویژه در دهه‌های ۶۰ و ۷۰، کمتر شاعری را می‌توان یافت که به جایگاه سیمین‌دخت وحیدی رسیده باشد.

او توانست میان شعر سنتی معناگرای زنان پیش از انقلاب و نسل شاعران پس از انقلاب پیوندی مؤثر برقرار کند و از این منظر نقشی ماندگار در تاریخ شعر معاصر ایفا کند.

مرادی افزود: وحیدی از چهره‌های اثرگذار در تحول غزل نیمه‌سنتی سال‌های نخست انقلاب بود و در میان هم‌نسلان خود، کمتر شاعری توانست غزل‌هایی به‌یادماندنی در حوزه ادبیات مذهبی، دفاع مقدس و انتظار خلق کند. ترکیب‌سازی متعادل، زبان احساس‌گرا، توجه به عشق عفیف و بهره‌گیری از واژگان صمیمی از مهم‌ترین ویژگی‌های شعر او به شمار می‌رود.

هاشم کرونی، شاعر و پژوهشگر ادبی، نیز با یادآوری نقش بانوان شاعر در سال‌های نخست انقلاب اظهار کرد: در آغازین سال‌های پس از انقلاب، پنج بانوی شاعر از فعال‌ترین چهره‌های ادبی کشور بودند که امروز سه تن از آنان؛ دکتر طاهره صفارزاده، سپیده کاشانی و سیمین‌دخت وحیدی، در میان ما نیستند.

او ادامه داد: سیمین‌دخت وحیدی بیش از بسیاری از هم‌نسلان خود به جریان دفاع مقدس و مفاهیم مذهبی توجه داشت. او که پرورش‌یافته خاک شاعرپرور فارس و شهر انقلابی جهرم بود، به جریان شعر کلاسیک دهه شصت و شیوه ترکیب‌سازی‌های زنده‌یاد نصرالله مردانی وفادار ماند، اما با روحیه لطیف و عاطفی خود، تعادل را در این شیوه حفظ کرد.

کرونی همچنین با نقل خاطره‌ای از پرویز بیگی حبیب‌آبادی گفت: در یکی از سفر‌های شاعران به مناطق عملیاتی، هنگامی که گروه در خط آتش دشمن گرفتار شد، سیمین‌دخت وحیدی و صدیقه وسمقی با شجاعتی مثال‌زدنی، همانند زنان جنوب، چادر به کمر بستند و پیشاپیش دیگران از خط آتش عبور کردند؛ روحیه‌ای که در شعر‌های او نیز جلوه‌ای روشن داشت و سبب می‌شد آثارش برای مخاطبان دلنشین و باورپذیر باشد.

کوهمال جهرمی نیز با تأکید بر پیوند عمیق شعر این بانوی شاعر با فرهنگ عاشورا گفت: سیمین‌دخت وحیدی را باید در ارادت‌نامه‌هایش به امام خمینی (ره)، شهدا، انقلاب اسلامی، رهبر شهید و بیش از همه در دلدادگی‌اش به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) جست‌و‌جو کرد.

او افزود: اگر تنها یکی از غزل‌های عاشورایی او را با دقت بخوانیم، می‌توان آرمان، عشق، ایمان و اخلاص را در تار و پود واژه‌هایش دید. او خود را ادامه‌دهنده راه حضرت زینب (س) می‌دانست و رسالت خویش را روایت ماندگار پیام عاشورا می‌شمرد. سیمین‌دخت وحیدی با تمام وجود، زخم‌های کربلا را فریاد زد و نام خود را در کنار شاعرانی قرار داد که جاودانگی را در پیوند با نام سیدالشهدا (ع) جست‌و‌جو کردند.

به گفته این شاعر، غزل مشهور «نینوای زخمت را» عصاره جهان‌بینی و دلدادگی سیمین‌دخت وحیدی است؛ غزلی که در آن، شاعر با زبانی سرشار از احساس و ایمان، روایتگر عشق جاودانه به حضرت سیدالشهدا (ع) می‌شود.

سیمین‌دخت وحیدی با نزدیک به یک قرن زندگی، بخش مهمی از عمر خود را وقف شعر، فرهنگ انقلاب اسلامی و ترویج ارزش‌های دینی و انسانی کرد و نام او به‌عنوان یکی از ماندگارترین بانوان شاعر انقلاب اسلامی، در حافظه ادبی ایران باقی خواهد ماند.

منبع: حوزه هنری فارس