حبیب، پیرمردی که جوانتر از همه به میدان رفت
حبیب بن مظاهر یکی از نامهای ماندگار در کربلاست؛ یاری وفادار که تا واپسین نفس در کنار امام خویش ایستاد و جاودانه شد.
باشگاه خبرنگاران جوان - با آغاز ماه محرم، نامهایی در تاریخ عاشورا دوباره جان میگیرند؛ نامهایی که قرنهاست در کنار نام حسین بن علی (ع) میدرخشند. در میان آنان، «حبیب بن مظاهر» جایگاهی ویژه دارد؛ یاری وفادار که تمام عمر خود را در مسیر محبت اهلبیت (ع) سپری کرد و سرانجام در روز عاشورا، جان خویش را فدای امام زمانش ساخت.
حبیب بن مظاهر اسدی از بزرگان قبیله بنیاسد و از اصحاب برجسته امیرالمؤمنین علی (ع) بود. او سالها در کنار امام علی (ع) زیست و از سرچشمه دانش و معرفت اهلبیت بهره برد، همین سابقه باعث شد تا محبت خاندان پیامبر (ص) در عمق جان او ریشه بدواند؛ محبتی که با گذشت سالها نه تنها کمرنگ نشد، بلکه هر روز شعلهورتر شد. سال ۶۱ هجری فرا رسید، کوفه در التهاب بود و خبر حرکت امام حسین (ع) به سوی عراق دهان به دهان میچرخید. حبیب که از چهرههای شناختهشده شیعیان کوفه بود، از همان آغاز نگران سرنوشت فرزند رسول خدا (ص) شد. هنگامی که امام حسین (ع) در کربلا فرود آمد و حلقه محاصره دشمن تنگتر شد، نامهای برای حبیب و برخی یاران وفادار خود فرستاد.
این نامه برای حبیب تنها یک دعوت نبود؛ ندایی بود که سالها انتظارش را میکشید. او بیدرنگ راهی کربلا شد و خود را به خیمههای امام رساند. طبق روایتها؛ هنگامی که به حضور امام حسین (ع) رسید، مورد استقبال و تکریم ویژه حضرت قرار گرفت؛ زیرا امام از وفاداری و اخلاص او آگاه بود. در شب عاشورا، هنگامی که امام حسین (ع) بیعت را از یاران خود برداشت و آنان را در رفتن آزاد گذاشت، حبیب از جمله کسانی بود که با قاطعیت اعلام کرد هرگز حسین (ع) را تنها نخواهد گذاشت. او در حالی که بیش از ۷۰ سال سن داشت، سخنانی بر زبان آورد که هنوز در تاریخ طنینانداز است؛ سخنانی که نشان میداد عشق به ولایت، پیری و جوانی نمیشناسد.
صبح عاشورا، هنگامی که سپاه دشمن آماده نبرد شد، حبیب نیز لباس رزم بر تن کرد، سالخوردگی نتوانسته بود از استواری اراده او بکاهد و با شجاعتی کمنظیر به میدان رفت و پس از نبردی جانانه به شهادت رسید؛ شهادتی که نامش را برای همیشه در تاریخ کربلا ماندگار کرد.
امروز، قرنها پس از عاشورا، زائران کربلا هنگام سلام دادن به شهدای دشت نینوا، نام حبیب بن مظاهر را با احترام یاد میکنند. او نماد وفاداری مردی است که میان آسایش دنیا و یاری امام خویش، راه دوم را برگزید؛ مردی که نشان داد محبت اهلبیت (ع) تنها یک احساس نیست، بلکه عهدی است که در سختترین لحظات نیز باید به آن وفادار ماند.
شاید راز ماندگاری حبیب در همین نکته نهفته باشد؛ اینکه او تا آخرین لحظه از پیمان خود با امام زمانش دست نکشید. در تاریخ عاشورا شهیدان بسیاری حضور دارند، اما برخی نامها رنگ دیگری دارند؛ نامهایی که هر محرم دوباره زنده میشوند و به انسان یادآوری میکنند که راه حق، همواره یارانی میطلبد که همچون حبیب، عاشقانه پای عهد خود بایستند.
منبع: فارس
