باشگاه خبرنگاران جوان،ایلیا محمدی- استرالیا که با لقب معروف «ساکِروز» شناخته می‌شود، یکی از سرسخت‌ترین تیم‌های فوتبال آسیاست؛ تیمی که در سال‌های اخیر بار‌ها نشان داده مقابل قدرت‌های بزرگ، حریف آسانی نیست. استرالیا در جام جهانی ۲۰۲۶ در گروه D با آمریکا، ترکیه و پاراگوئه هم‌گروه شده و خیلی‌ها این گروه را یکی از فیزیکی‌ترین و پرفشارترین گروه‌های مسابقات می‌دانند.

بهترین عملکرد تاریخ استرالیا در جام جهانی به سال ۲۰۰۶ برمی‌گردد؛ جایی که این تیم برای نخستین بار موفق شد از مرحله گروهی صعود کند. استرالیا در آن دوره با نسلی طلایی و فوتبالی منظم، خودش را به مرحله یک‌هشتم نهایی رساند و در نهایت با پنالتی دقایق پایانی مقابل ایتالیا حذف شد. یکی از مهم‌ترین پیروزی‌های استرالیا، برد مقابل دانمارک در جام جهانی ۲۰۲۲ بود؛ مسابقه‌ای که صعود این تیم به مرحله حذفی را قطعی کرد.

همچنین نمایش جنگنده استرالیا مقابل آرژانتین در همان جام جهانی، با وجود شکست، تحسین زیادی برای این تیم به همراه داشت. حذف مقابل ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۶ همچنان یکی از تلخ‌ترین خاطرات فوتبال استرالیاست؛ مسابقه‌ای که تا سال‌ها درباره آن در فوتبال این کشور صحبت می‌شد.

نسل جدید استرالیا بیشتر بر پایه فوتبال تیمی و دوندگی بالا ساخته شده است. متیو رایان درون دروازه یکی از باتجربه‌ترین بازیکنان تیم محسوب می‌شود و هری سوتار به عنوان مدافع بلندقد و قدرتمند، نقش مهمی در خط دفاع دارد. در خط میانی، جکسون اروین رهبر اصلی تیم است و مارتین بویل و میچل دوک هم از مهره‌های هجومی مهم استرالیا به شمار می‌روند. در نسل‌های قبلی نیز نام‌هایی مثل تیم کیهیل و هری کیول همچنان از اسطوره‌های فوتبال این کشور محسوب می‌شوند.

استرالیا در گذشته عضو کنفدراسیون اقیانوسیه بود، اما برای رقابت در سطح بالاتر به فوتبال آسیا منتقل شد؛ تصمیمی که نقش بزرگی در پیشرفت این تیم داشت. هواداران استرالیا هم فضای خاص خودشان را دارند؛ ترکیبی از فرهنگ فوتبالی اروپایی و شور ورزشی استرالیایی که در مسابقات بزرگ کاملاً دیده می‌شود.

استرالیا شاید پرستاره‌ترین تیم جام جهانی نباشد، اما یکی از خطرناک‌ترین تیم‌هایی است که هیچ حریفی دوست ندارد مقابلش قرار بگیرد؛ تیمی که همیشه بیشتر از چیزی که انتظار می‌رود می‌جنگد.