یاشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - خرم‌آباد فقط یک مرکز استان نیست؛ یک «میهن کوچک» لرستان است که در هر سنگ و هر سنگفرش آن، ردپای تمدن‌های کهن و حماسه‌های مردمی دیده می‌شود. 

خرم‌آباد، تنها یک نام بر روی نقشه نیست؛  یک «حس» است. شهری است که در هر کلمه از گویش شیرین لری، طنینی از اصالت و ایستادگی دارد. 

در  بیستم اردیبهشت روز این شهر، باید از آن «خرم‌آبادِ تاریخی» گفت؛ همان جایی که پیوند تمدن‌های فلزی و مفرغ در سنگ‌هایش جاودانه شده است. باید از آن «خرم‌آبادِ فرهنگ» گفت؛ شهری که موسیقی لری، با آن سوز و گداز بی‌نظیر، قلب هر شنونده‌ای را می‌لرزاند و روایتگر پیوند انسان با طبیعت است. 

اما خرم‌آباد امروز، تنها به یادآوری شکوه گذشته نیست؛ او دعوتی است برای نگاه به آینده. دعوتی برای اینکه دوباره با عشق به خاکش، معمارِ شکوفایی‌اش باشیم. خرم‌آباد، شهری است که لیاقت دارد در مرکز توجه جهان باشد؛ نه فقط به خاطر قدمت، بلکه به خاطر پتانسیل‌های بی‌پایانی که در آغوش کوه‌ها و در میان مردمانش نهفته است. 

امروز که روز خرم‌آباد است، فراتر از تبریک‌های معمول، زمان آن رسیده که با نگاهی واقع‌بینانه به آینده این شهر بزرگ بنگریم. خرم‌آباد، به عنوان قطب گردشگری و فرهنگی منطقه، با دارا بودن میراث‌های جهانی (مانند گور‌های فلزی) و جاذبه‌های طبیعی بی‌نظیر، پتانسیلی دارد که می‌تواند اقتصاد استان لرستان را دگرگون کند. 

 ما با چالش‌های ساختاری رو‌به‌رو هستیم ازمدیریت زیرساخت‌های گردشگری گرفته تا نیاز مبرم به بازآفرینی بافت‌های تاریخی و ایجاد زیرساخت‌های مدرن برای جذب سرمایه. 

در روز خرم‌آباد، پیشنهاد ما این نیست که تنها به ستایش گذشته بپردازیم؛ بلکه باید «استراتژی توسعه» را بر پایه میراث فرهنگی خود بنا کنیم. خرم‌آباد نیازمند سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف است. 

تبدیل شدن به مقصدی که با تکنولوژی و مدیریت مدرن، جهان را به سمت خود می‌کشد جلوگیری از تخریب هویت شهری و تبدیل مناطق قدیمی به قطب‌های فرهنگی-تجاری. تبدیل کردن هنر لری به یک برند اقتصادی پایدار. 

خرم‌آباد لیاقت دارد که از یک «شهر عبوری» به یک «مقصد ماندگار» تبدیل شود.