باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی- کهکشان راه شیری همیشه یک کهکشان مارپیچی باشکوه نبوده است. این کهکشان اندازه فعلی خود را از طریق فرآیندی به نام "بلعیدن کهکشانی" به دست آورده است، که در آن با کهکشان‌های کوتوله کوچکتر ادغام شده و آنها را جذب می‌کند.

به گزارش Phys.org، یک تیم بین‌المللی از اخترشناسان بقایای یکی از این "قربانیان" را که آن را "لوکی" نامیده‌اند، شناسایی کرده‌اند. این سایت گزارش می‌دهد که این کشف، مراحل اولیه شکل‌گیری خانه کیهانی ما را روشن می‌کند.

ستاره‌شناسان معمولاً "مهاجران ستاره‌ای" را بر اساس دو شاخص اصلی تشخیص می‌دهند: ناهنجاری‌های موجود در مدار آنها و ترکیب شیمیایی آنها. ستارگانی که در درون کهکشان راه شیری متولد می‌شوند اغلب در مدار‌های منظم حرکت می‌کنند، در حالی که اجرام جذب شده از خارج تمایل به حفظ مدار‌های کشیده دارند.

دومین عامل مهم، ترکیب فلزی است. اولین ستارگان جهان فقط از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده بودند. عناصر سنگین‌تر، که ستاره‌شناسان آنها را فلز می‌نامند، در اعماق ستارگان تشکیل شده و در طول انفجار‌های ابرنواختری به بیرون پرتاب شده‌اند. هرچه یک ستاره فلزات کمتری داشته باشد، پیرتر است.

محققان گروهی از ۲۰ ستاره کم فلز را که نه در هاله (بخش بیرونی کهکشان ما) بلکه مستقیماً در صفحه آن قرار دارند، مطالعه کردند.

راز "لوکی": انرژی و سرعت

تجزیه و تحلیل شیمیایی نشان داد که این ۲۰ ستاره منحصر‌به‌فرد هستند. ترکیب آنها با ترکیب اکثر ستاره‌های قدیمی در هاله کهکشان راه شیری متفاوت است. ردپایی از پدیده‌های پرانرژی در آنها یافت شد، از جمله:

با این حال، ترکیب ستاره‌های "لوکی" فاقد ردپایی از انفجار کوتوله‌های سفید است، به این معنی که کهکشان کوتوله اصلی آنها کوتاه مدت و بسیار خشن بوده است. به لطف ستارگان عظیم، به سرعت مقدار مشخصی از عناصر سنگین را جمع کرد و به سرعت توسط کهکشان نوپای راه شیری بلعیده شد.

یک سیستم واحد یا یک شانس تصادفی؟

معما در حرکت ستارگان نهفته بود، که برخی از آنها در جهت مشابه دیسک راه شیری و برخی دیگر در جهت مخالف آن می‌چرخند. این معمولاً نشان دهنده منشأ‌های مختلف است. با این حال، امضای شیمیایی یکسان دانشمندان را متقاعد کرد که همه آنها متعلق به یک سیستم واحد هستند.

محققان گفتند: "اگر آنها سیستم‌های متفاوتی بودند، باید تاریخچه تکامل شیمیایی یکسانی می‌داشتند، که بسیار بعید است. "

به احتمال زیاد، در طول برخورد لوکی با کهکشان راه شیری اولیه، خوشه ستاره کوتوله در مدار‌های مختلف پراکنده شد، اما امضای شیمیایی خود را حفظ کرد.

دانشمندان انتظار دارند داده‌های جدیدی را از بررسی‌های طیفی مداوم انجام شده توسط آزمایشگاه‌هایی مانند WEAVE و ۴MOST به دست آورند. این بررسی‌ها به کشف هزاران "ستاره مهاجر" دیگر و بازسازی شجره‌نامه کامل کهکشان ما کمک خواهد کرد.

منبع: Naukatv.ru