باشگاه خبرنگاران جوان؛ پریزاد اقبالی - وحید مهراب، مدیرعامل یک شرکت دانش بنیان، در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان گفت: سبد محصولات این مجموعه شامل چهار ستون اصلی است: مجموعه ابزارهای طراحی و تحلیل مکانیکی «تام»، نرمافزار بهینهسازی سفر دریایی، نرمافزار مدیریت ناوگان و رباتهای خودران حمل بار. این شرکت با معرفی نسل جدید رباتهای خودران حمل بار و نرمافزارهای تخصصی مدیریت ناوگان، گامی بلند در جهت گذار از انبارداری سنتی به سمت «انبارهای هوشمند و تاریک» (Dark Storage) برداشته است. این فناوری که با هدف کاهش ۵ درصدی مصرف سوخت کشتیها و بهینهسازی فضایی انبارها توسعه یافته، با موفقیت در خطوط تولید صنایع بزرگی نظیر ایرانخودرو و شرکت دوجباد مورد آزمایش و استفاده قرار گرفته است.
وی با اشاره به محصولات مورد توجه در نمایشگاه، افزود: نرمافزار بهینهسازی سفر دریایی ما میتواند تا ۵ درصد از مصرف سوخت کشتیها بکاهد. در کنار آن، رباتهای حمل بار خودران ما در کلاسهای وزنی ۲۰۰ و ۵۰۰ کیلوگرم، مکمل زنجیره تأمین در خطوط تولید و بنادر هوشمند هستند. ما در حال حاضر بر روی تولید مدلهای ۲ تنی و همچنین انواع فورکلیفتهای ۱.۵ تنی متمرکز هستیم و برنامهریزی شده است که در سال آینده، به کلاسهای وزنی بالاتر نظیر ۸ و ۱۷ تن دست یابیم.
مهراب در تحلیل مزیتهای این فناوری، به دو عامل «کاهش مصرف انرژی» و «بهرهوری فضا» اشاره کرد.
وی تصریح کرد: در دنیای مدرن، حرکت به سمت "انبارهای تاریک" (Dark Storage) یک ضرورت است؛ جایی که با حذف نیاز به نور و حضور انسانی، هزینههای انرژی به شدت کاهش مییابد. همچنین، برخلاف لیفتراکهای سنتی که نیازمند فواصل ایمنی گسترده بین قفسهها هستند، رباتهای هوشمند ما با کاهش فواصل، حجم انبار را به شدت فشرده میکنند. این امر باعث کاهش تصاعدی هزینههای ساخت انبار میشود؛ چرا که هرچه ارتفاع انبار افزایش یابد، هزینه ساخت طبقات بالاتر به صورت تصاعدی بیشتر است و رباتهای ما با مدیریت فضای عمودی، این هزینهها را مدیریت میکنند.
مدیرعامل این شرکت با اشاره به چالش خدمات پس از فروش در نمونههای خارجی، بر برتری مدلهای بومی تأکید کرد: در صنایع بزرگ، به دلیل عدم دسترسی به خدمات پس از فروش و پیچیدگی سختافزاری (ترکیب سنسورینگ، مکانیک، الکتریک و نرمافزار)، استفاده از نمونههای خارجی با مشکل مواجه شده است. ما با ارائه راهکار بومی، توانستهایم قراردادهایی نظیر پروژه پایلوت با ایرانخودرو (در خط تولید ریرا) را با قراردادی حدود ۲۰۰ هزار دلار برای ۵ دستگاه پیش ببریم.
در عصر حاضر، تفاوت میان یک صنعت پیشرو و یک صنعت سنتی، در توانایی مدیریت «زمان» و «فضا» نهفته است. شرکت دانشبنیان وحید مهراب، با ورود به عرصه رباتیک و نرمافزارهای هوشمند، در حال بازنویسی قوانین حرکت در دریاها و انبارها است. این مجموعه، با پیوند میان علوم مکانیک، الکتریک و نرمافزار، محصولاتی خلق کرده است که فراتر از یک ابزار، یک «همکار هوشمند» محسوب میشوند.
از نرمافزارهایی که با محاسبات دقیق، مسیر حرکت کشتیها را بهینهسازی کرده و سوختِ باارزش آنها را ذخیره میکنند، تا رباتهای خودرانی که در سکوت و تاریکیِ «انبارهای هوشمند»، وظیفه جابجایی بار را بر عهده دارند؛ همگی نشان از یک چشمانداز بزرگ دارند: گذار به سوی «انبارهای تاریک» (Dark Storage). در این دنیای نوین، دیگر نیازی به روشنایی مصنوعی یا فضاهای خالیِ بیهوده نیست؛ رباتها با دقت میلیمتری، قفسهها را به هم نزدیک کرده و با فشردهسازی فضا، هزینههای عظیم ساختوساز را به شکلی تصاعدی کاهش میدهند.
اما قدرت واقعی این فناوری در «پایداری» آن است. در حالی که نمونههای خارجی، در برابر نیاز به تعمیر و نگهداری و خدمات پس از فروش، همچون غولهای فلزیِ بیدفاع در خطوط تولید میمانند، محصولات بومی این شرکت با تکیه بر زیرساختهای داخلی، جان تازهای به صنایع بزرگی، چون ایرانخودرو و دوجباد میبخشند. این شرکت نه تنها در حال ساخت رباتهای کوچک، بلکه در مسیر ساخت غولهای ۲ تنی و مدلهای سنگینتر است؛ مسیری که در آن، دانش ایرانی، بارِ سنگینِ صنعت را با سبکیِ هوش مصنوعی، جابهجا میکند.