باشگاه خبرنگاران جوان - پرویز شیخ‌طادی، کارگردان برجسته سینما در این یادداشت ضمن مرور دهه‌ها خویشتن‌داری و صلح‌طلبی نجیبانه ملت ایران در برابر ترور، تحریم و عهدشکنی، تأکید کرد سرانجام دامن خودشان را خواهد گرفت و پایان این مسیر، تسلیم بی، چون و چرای آنان در برابر استقلال و نجابت ایرانی است.

متن یادداشت این کارگردان به این شرح است:

از صلح نجیبانه تا پاسخ قاطع، پایان عصر فریب و مذاکره 

مردم ایران هرچه تلاش کردند به شما، به جهان غرب و اروپا و امریکا صلح هدیه کند، شما نپذیرفتید، مردم ایران طعم هشت سال تحمیل جنگ و ویرانی و مرگ را چشیده بود و میدانست جنگ ننگ بشریت است، ننگ تمدن است و همه تلاشش را کرد تا منطقه و خانه را از جنگ و ویرانی دور نگه دارد، اما چه کردید با این ملت، اجداد ما از شما رنج و درد و غارت کشیدند، پدران ما از شما رنج و سختی و فقر کشیدند، غارت دیدند، ترور دیدند، کودتا پشت کودتا دیدند، باز هم طلب صلح کردند، توقع داشتند اینبار انسانی رفتار کنید، توقع داشتند با روی باز و بر اساس حقوق بین الملل و قانونی رفتار کنید، نزدیک نیم قرن است ملت ایران را تحریم کردید، ظلم کردید، هشت سال یکی از دولت‌های ما تمام وقتش را گذاشت تا شما را راضی کند انسان باشید، بیایید نفت ببرید، گاز ببرید، مس ببرید، پتروشیمی ببرید، منصفانه معامله کنید، تجارت انسانی و قانونی داشته باشید و از ثروت ملی ایران قانونی بهره ببرید، با یکدیگر تجارت پاک و سالم داشته باشیم، تمام فعالیت‌های هسته‌ای که با جان و مال ملت ایران ساخته شده بود بر چیدیم بلکه شما روی صداقت و انسانیت خود را به ما نشان دهید، اما درازای آن چه کردید؟

دروغ گفتید، نامردی کردید، تحریم کردید و با لغات و واژگان بازی کردید و با روح و روان دولت و ملت بازی کردید و به ظلم خود ادامه دادید، گذشت کردیم و بار دیگر سفیران ما شما را به صلح و گفتگوی انسانی دعوت نمودند و دست فشردید، قول دادید در حالیکه داشتید نقشه قتل مهمانان صلح را میکشیدید و ترور کردید و کشتید و کوبیدید و ویران کردید و باز هم با واسطه همسایگان میز گفت‌و‌گو و صلح و آرامش تزیین کردید و قول‌ها و وعده‌ها و قسم‌ها یاد کردید و نوشتید و امضا کردید و ملتی را به تمدن انسانی خوش بین نمودید و باز هم خیانت و ویرانی و قتل عام دانش آموزان و رهبران و افسران و بیمارستان‌ها و دارو و ندار ملتی که با سختی و تنگنا‌ها خودش را سر پا نگه داشته بود ویران کردید تا ثایت کنید ما از شما نه مذاکره میخواهیم، نه صلح میخواهیم، نه آرامش میخواهیم نه انسانیت، نه رحم، نه صبوری …

شما با صدای رسا و فریاد به ما فهماندید جنگ میخواهید جنگ، شما با عربده گوش خراش تمام راه‌ها را بستید جز راه جنگ، شما با تمام وجود جنگ خواستید و ملتی را تا ابد به خود و قول و عهدتان نا امید ساختید، ندانستید این ملت اگر صلح و مذاکره را ترجیح داده از ترس و وجشت نبوده، از عاقبت جهان سوز آن پرهیز می‌نموده، به قدرت خود واقف بوده و میدانسته چه فاجعه‌ای قرار است بر سرشما آوار شود، میدانسته ترکش این جنگ و آتش دامن‌تر و خشک شما را می‌گیرد و خواهد سوزاند، این ملت بر شما رحم کرد، این ملت بر شما صلح و دوستی خواست و نپذیرفتید ..

این ملت می‌دانست این آتشی که افروختید خاموش شدنش بدست شما نخواهد بود .. و احدی جز ملت ایران امکان جلو گیری از گسترش آن را ندارد … این آتش را در طوفان بر افروختید و ندانستید خانه به خانه شما را خاکستر خواهد کرد .. و تا تاریخ هست امضای شما پای هیچ صلح نامه‌ای با این ملت نخواهد افتاد جز تسلیم بی، چون و چرای شما، جز به زانو در آمدن شما در برابر استقلال و نجابت ایرانی …