باشگاه خبرنگاران جوان - این شبها در کنار آنهایی که جانشان را کف دستشان گرفته و زیر بمباران دشمن به دل شهر میزنند تا مبادا گزک دست دشمنان بدهند، بعضیها هم با کاروانهای خودرویی دور شهر میگردند و گوشهگوشه این خاک را تحت حفاظت دارند.
این، روایت کاروان امام رضاییهای شهرری است که از همان شب دوم جنگ به میدان آمدند و تا هروقت که لازم باشد، کوچهپسکوچهها را بالا و پایین میکنند، چون نمیخواهند حتی یک وجب از این خاک را خالی بگذارند. مریمالسادات خرمدره از بانوان جهادی شهرری یکی از اعضای این کاروان و از بانوان جسوری است که مثل تمام رویدادهای مهم دیگر، از همان روزهای ابتدایی جنگ پایکار آمده؛ آن هم نه بهتنهایی بلکه با تکتک اعضای خانوادهاش. گرچه بزرگترهای کاروان، شبهای اول با حضور زنان و کودکان مخالف بودند، اما او و دیگر زنان این کاروان با اصرار خودشان به کاروان پیوستند تا مثل میلیونها نفر از مردم این کشور محکم ایستاده و کاری کنند که خیالات واهی از سر دشمن بپرد.
این بانوی جهادگر میگوید: «ما هستیم؛ نه فقط در میادین و خیابانهای اصلی شهر بلکه در پسکوچههایی که اعتقاد داریم در این ایام ابداً نباید خالی بمانند! همین هفته پیش بود که از پنجرههایشان شعار جاوید شاه سر میدادند و هلهله میکردند، اما امروز از همان پنجرهها، درحالیکه سوغاتیهای ترامپ را میشمارند، تا بیخ گوششان میرویم و نام ایران را فریاد میزنیم تا بدانند که این جا جایی برای شاهزاده تقلبی و توهماتش نیست.»
همه ما در این شبها شاهد حضور گسترده کاروانهای خودرویی در محلات مختلف هستیم که هرکدام برنامههای مشخصی برای حضور شبانه خود دارند؛ دراینبین، اما کاروان امام رضاییها، مسیرهای هوشیارانهای را برای خود انتخاب کردهاند و بهجای آنکه خیلی رجزخوانی داشته باشند با بلندگوهایشان بیش از همه سرودهای حماسی وای ایران حاج محمود کریمی را پخش میکنند تا نشان دهند که محکم و استوار پشت وطن ایستادهاند.
بانوی کاروان امام رضاییها توضیح میدهد: «ما بیشتر به مسیرهای فرعی و حتی کوچهپسکوچهها میرویم که شماری از ساکنانشان اعتقادی به کشور و انقلاب ندارند. اما حالا دهانشان بسته شده و جرات ندارند حتی از پنجرههایشان سرک بکشند و این یعنی، تجمعات شبانه و کاروانهای خودرویی کار خودش را کرده و مانع از فرصتطلبی این افراد شده است.» او ادامه میدهد: «البته اکثر مردم با ما همراه هستند و از حضورمان استقبال میکنند. برایمان دست تکان میدهند و حتی با خودروهایشان به کاروان ما میپیوندند. ما در این شبها صحنههایی میبینیم که تاریخ باید آنها را ثبت کند.»
ایران در حال تاریخسازی حماسهای دیگر است. حماسهای از جنس غیرت و ایستادگی. این را همان تصاویری میگویند که هر شب در خیابانها به حافظه تاریخ سپرده میشوند. تجمع با کودکانی در کالسکه و با پدر و مادرهایی که حتی شده با عصا و ویلچر میخواهند از این غافله جا نمانند. این شبها پر است از این صحنههای ناب که باید در صحنه باشی تا غیرت این مردم را از نزدیک ببینی.
خرمدره میگوید: «طی این شبها، بارها زنانی را دیدهایم که در سرما و سیاهی شب، پرچم به دوش از محلات دورافتاده راه افتادهاند تا به اجتماع مردمی بپیوندند؛ زنانی که همیشه یکی از پایههای مهم انقلاب بوده و امروز هم در سختترین شرایط ممکن، از پا ننشستهاند. شاید باورتان نشود، اما من مادری را میشناسم که این روزها یخچال خانهاش خالی است، اما بااینحال هر شب با بچههایش راه میافتد تا مبادا از تجمعات جا بماند. گفتن اینها با زبان ساده است، اما زنان جسور و غیور ایرانی، در حال انجام این کار بزرگ هستند تا یکسری مزدور و معاند، فضای شهر را به سمت آشوب و ناامنی پیش نبرند.»
میدان، میدان مبارزه است. گاهی با کاروان خودرویی و گاهی با موکبهای صلواتی. این بانوی جهادی که خود از موکب داران اربعین، غدیر و اعیاد و مناسبتهای مختلف است، همچون جنگ ۱۲ روزه که در کنار دیگر جهادگران، موکب شهرری را راهاندازی کرد تا با ایجاد فضایی حماسی و معنوی، ترس را از دل مردم دور کند، حالا نیز دستبهکار شده و موکبهای افطاری مردمی را راه انداخته است. او میگوید: «مهم نیست چه چیزی توزیع کنیم. حتی شده شاید مجبور شویم با آبی که از خانههایمان میبریم از مردم پذیرایی کنیم، اما مهم ماهیت خود موکب و ایجاد فضای معنوی و حماسی از جمله مراسم احیاست، آن هم در محلهای که میدانیم لیدرهای اغتشاشات دیماه، آنجا حضور دارند و بودن ما پیامها و دستاوردهای زیادی به همراه دارد و از همه مهمتر اینکه میفهمند ما هستیم و میدان را خالی نخواهیم کرد.»
منبع: فارس
حتی اگر جنگی بوجود نمیومد و اصلا غذا و داروی رایگان میفرستادند خاطر جمع باشیم داخل غذا و داروهاشون چیزی میگذاشتند که برای مردم درد و مرض به ارمغان می آوردند