رهبر شهید علاوهبر شناخت سینما و ادبیات غرب، علاقه زیادی نسبت به سینمای ایران داشت و توصیههایی را برای بهترشدن روند قصهگویی به صاحبان آثار انتقال میداد.
کارگردان «جانشین» که پیشتر با فیلم «مجنون» نشان داده بود توانایی کنترل فضا و روایت در سینمای دفاع مقدس را دارد، اینبار تلاش میکند فیلم را بر پایه یک درام احساسی و انسانی سرپا نگه دارد.
تکرار چالشها در جشنواره فیلم فجر نشان میدهد مسئله اصلی نه در مدیریت افراد، بلکه در ناتوانی ساختارهای فرهنگی از ایجاد زیستبومی است که بتواند حیات فرهنگی را از سطح رویداد به سطح بالندگی پایدار برساند.
کافه سلطان روایت متفاوتی از بحران در تصمیمگیری است، روایتی که در آن اختلاف نسلها نه بر سر خواستن یا نخواستن، بلکه بر سر «چگونه تصمیمگرفتن» شکل میگیرد.
سعید دشتی پس از سالها تجربه ساخت فیلم کوتاه، با بیلبورد به سراغ اولین فیلم بلند سینماییاش آمده است؛ فیلمی که بهوضوح حاصل انباشت تجربه، دغدغه و شناخت او از مدیوم سینماست.
«زندهشور» فیلمیست که آرام میآید، آرام پیش میرود و آرام هم تمام میشود اما در تمام این مسیر پرسشی اخلاقی را مثل خاری کوچک در ذهن تماشاگر نگه میدارد.
بعد از اتفاقات و فضای ناامنی که گروهکهای تروریستی در دیماه ۱۴۰۴ با آشوبهایشان رقم زدند. بسیاری این شرایط را یادآور جولان گروهکهای تروریستی منافقین در دهه ۶۰ دانستند.
بهرام بیضایی حضور فیزیکی پُربسامدی در سینمای ایران بهعنوان کارگردان نداشت؛ اما ارزش کیفی کارهای او همچون کارنامه هنری ناصر تقوایی به شکلی بود که نمیتوان او را فقط در حاشیه درنظر گرفت.
مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستندحقیقت گفت: زندهیاد مهدی مسعود شاهی یکی از کسانی بود که ما را تشویق به آنلاین سینما حقیقت و با تشویقهای خود به رشد سینمای ایران کمک کرد.
فیلم مادر اثر زنده یاد علی حاتمی هنوز هم نزد بسیاری بهترین و کاملترین تصویر از «مادر ایرانی» تلقی میشود، چون چند ویژگی مهم را همزمان و بیتکرار در خود دارد.